Το αβοκάντο είναι ένα από τα καλύτερα τρόφιμα για την εποχή της νηστείας. Θα μπορούσα να το αποκαλέσω ως το πιο σημαντικό «όπλο» στη μάχη της νηστείας. Μπορείς με αυτό να φτιάξεις πλούσιες κρέμες και σάλτσες που θα σε κάνουν να μην λιμπιστείς πολλές από τις αγαπημένες σου μη νηστίσιμες τροφές. Αν νηστεύεις και δεν έχεις φάει ποτέ αβοκάντο, δεν ξέρεις τι χάνεις και πόσο πιο εύκολη θα γίνει η νηστεία με αυτή την μικρή προσθήκη στη διατροφή σου!

Έχω γνωρίσει πολλούς που νηστεύουν αυστηρά όλη την Σαρακοστή, που όταν ανακαλύτπουν το αβοκάντο νιώθουν σαν να μπαίνουν σε έναν διαφορετικό κόσμο που απλά δεν είχαν υπόψη. Από την άλλη υπάροχυν πολλοί που χάρη στο αβοκάντο νηστεύουν όχι μόνο την εποχή της Σαρακοστής αλλά ολόκληρο το χρόνο. Οι αυστηρά χορτοφάγοι ή vegans χρησιμοποιούν κατά κόρον το αβοκάντο στη διατροφή τους.

Λίγα λόγια για το Αβοκάντο

Το αβοκάντο έχει σχήμα αχλαδιού. Βγαίνει από μεγάλα δέντρα όπως τα πορτοκάλια και η συγκομιδή γίνεται περίπου την ίδια εποχή, δηλαδή τον χειμώνα. Έχει μία φλούδα που μπορεί να είναι κοκκώδες, λαμπερή ή απαλή και δεν τρώγεται. Η φλούδα βγαίνει εύκολα όταν το αβοκάντο ωριμάσει. Το χρώμα του είναι σκούρο πράσινο και σε κάποιες περιπτώσεις μωβίζει ελαφρώς, ανάλογα με την ποικιλία.

Πλούσιο σε καλά λιπαρά

Σε αντίθεση με τα άλλα φρούτα, το αβοκάντο περιέχει πολλά λιπαρά. Μοιάζει διατροφικά πάρα πολύ με την ελιά! Σκεφτείτε μία ελιά σε μεγένθυση με πλούσια βουτυρώδη σάρκα. Είναι γεμάτο μονοακόρεστα ευεργετικά λιπαρά που κάνουν καλό στη καρδιά. Εκτός από τα καλά λιπαρά περιέχει και πολλά μικροθρεπτικά συστατικά όπως το μαγνήσιο και το κάλιο. Τα λιπαρά όμως ανεβάζουν την θερμιδική του αξία για αυτό δεν συνηστάται να τρώγεται σκέτο όπως τρώμε τα άλλα φρούτα. Το ότι όμως είναι πλούσιο θερμιδικά είναι καλό. Σημαίνει ότι με τα χρήματά σου αγοράζεις περισσότερη θρεπτική αξία!

Μην το φας ανώριμο

Όταν αγοράζεις το αβοκάντο μπορεί να είναι σκληρό και άγουρο. Για να φαγωθεί πρέπει να μαλακώσει αφήνοντάς το στον πάγκο της κουζίνας ή μέσα σε χαρτοσακούλα μαζί με μήλο ή μπανάνα. Το αβοκάντο είναι έτοιμο για φάγωμα όταν πιέζεται ελαφρά η σάρκα του και υποχωρεί στο εσωτερικό.

Η τιμή του Αβοκάντο

Στο τέλος του Χειμώνα έχουμε στην Αγορά τα ελληνικά Αβοκάντο Κρήτης που είναι πολύ πιο οικονομικά από τα εισαγώμενα που φτάνουν στην Ελλάδα εποχές που εδώ δεν υπάρχει παραγωγή. Το αβοκάντο την εποχή της Σαρακοστής είναι οικονομική επιλογή, αν υπολογίσουμε την τιμή ανά κιλό σε σχέση με την θρεπτική του αξία. Το αβοκάντο μπορεί να κάνει κάτω από 3 ευρώ στο σούπερ μάρκετ αλλά στην Βαρβάκειο αγορά της Αθήνας το βρίσκεις γύρω στο 1,5 ευρώ και ακόμα πιο φθηνά αν πρόκειται για πολύ ώριμα αβοκάντο. Μη συγκρίνεται τις τιμές με άλλα φρούτα όπως πχ τα μήλα και οι μπανάνες. Το αβοκάντο είναι εντελώς διαφορετικό υλικό όσον αφορά τη συσταση και τα θρεπτικά του στοιχεία. Πιο σωστό είναι να συγκρίνεις την τιμή του με την μαργαρίνη και το βούτυρο. Και εδώ που τα λέμε, σε σχέση με τις φυτικές μαργαρίνες είναι καλύτερη επιλογή αφού πρόκειται για φυσικό φυτικό τρόφιμο που το αγοράζεις στη μορφή που το δημιούργησε η φύση.

Το Αβοκάντο στη Νηστεία

Αν βάλεις το αβοκάντο έξυπνα στην διατορφή σου τη Σαρακοστή, δε θα σου λείψουν ούτε η μαγιονέζα, ούτε το βούτυρο, ούτε το γιαούρτι, ούτε το κρεμμώδες τυρί. Με το αβοκάντο μπορείς μέχρι και να φτιάξεις θρεπτικό dressing σαλάτας για εκείνες τις μέρες της νηστείας που κάποιοι δεν τρώνε ούτε λάδι.  Τι μπορείς λοιπόν να κάνεις με το αβοκάντο;

Αβοκάντο αντι για μαγιονέζα

Βάζεις ώριμο αβοκάντο στο μούλτι μαζί με λεμόνι, αλάτι, πιπέρι. Το χτυπάς να γίνει κρέμα. Αν θες προσθέτεις μυρωδικά ή μπαχαρικά. Λάδι δε θέλει. Το αβοκάντο είναι πολύ λιπαρό από μόνο του. Σε αυτή τη κρέμα μπορείς να προσθέσεις ψιλοκομμένο κρεμμύδι, πολύχρωμες πιπειρές ή ότι άλλο λαχανικό θέλεις για να το κάνεις πιο πλούσιο. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σαν βάση για νηστίσιμο τζατζίκι με σκόρδο, άνηθο και αγγούρι. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σαν βάση για ρωσική σαλάτα. Μπορείς μαζί με κέτσαπ να φτιάξεις σάλτσα για σαλάτα του σεφ.

Αβοκάντο για αλάδωτη σαλάτα.

Στην παραπάνω κρέμα μπορείς να προσθέσεις λίγο νερό μαζί με λίγο ακόμα χυμό λεμονιού ή ξύδι, και να κάνεις ένα υπέροχο υγρό dressing για σαλάτα. Την πυγκόντητα την καθορίζεις εσύ ανάλογα με το πόσο νερό θα βάλεις. Το καλό με το αβοκάντο είναι ότι μπορεί να ανακατευτεί με νερό χωρίς να «κόψει». Μία τέτοια συνταγή θα βρεις στο bletsas.gr

Αβοκάντο σε νηστίσιμα γλυκά

Με το αβοκάντο μπορείς να φτιάξεις υγιεινά και νηστίσιμα μπισκότα, κεικ, κρέμες σοκολάτας και παγωτά. Το πιο έυκολο επιδόρπιο που μπορείς να φτιάξεις είναι κρέμα σοκολάτα. Βάζεις 1 ώριμο αβοκάντο με 1 κουταλιά μαύρο κακάο και 1 κουταλιά μέλι στο μούλτι και χτυπάς. Δοκιμάζεις και αν το θες πιο γλυκό βάζεις κι άλλο μέλι. Γιαμ γιαμ!!

Αβοκάντο σε Smoothies

Τα Smoothies έχουν μέσα γάλα ή γιαούρτι και έτσι δεν αποτελούν νηστίσιμες επιλογές. Μπορείς όμως να φτιάξεις φανταστικά θρεπτικά και πλούσια smoothie χωρίς γαλακτοκομικά χρησιμοποιώντας ώριμο αβοκάντο. Ανακάτεψε στο μπλέντερ τη σάρκα του αβοκάντο με χυμό και φρούτα για να αποκτήσεις την υφή που επιθυμείς. Σε μερικούς αρέσουν να πηχτά smoothies που μπλοκάρουν τα καλαμάκια. Με το αβοκάντο μπορείς να το πετύχεις αυτό. Αν θες απο την άλλη κάτι πιο ρευστό, βάλε περισσότερο χυμό!

Αν θες να διαβάσεις περισσότερες πληροφορίες, να δεις βίντεο και να βρεις συνταγές για αβοκάντο μπες στο site avocados.gr ή στο avocado-diet.com Πολλά πράγματα εκεί είναι στα Αγγλικά αλλά υπάρχει ολόκληρη ενότητα με κείμενα στα Ελληνικά.  Καλό ψάξιμο!

ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Tο κόψιμο της βασιλόπιτας είναι από τα ελάχιστα αρχέγονα έθιμα που επιβιώνουν.

Η αναζήτησή μας για τις ρίζες του εθίμου της βασιλόπιτας, μας οδηγεί πίσω, στην αρχαιότητα, στις προσφορές άρτου ή και μελιπήκτων των αρχαίων ημών προγόνων, προς τους θεούς, κατά τη διάρκεια εορτών. Αναφέρει ο λαογράφος Φίλιππος Βρετάκος («Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των»):

«Οι πρόγονοί μας εις την αρχαιότητα κατά τας μεγάλας αγροτικάς εορτάς προσέφερον εις τους θεούς, ως απαρχήν, έναν άρτον. Επί παραδείγματι κατά την εορτήν του θερισμού, που ελέγετο Θαλύσια και ήτο αφιερωμένη εις την Δήμητρα, κατασκευάζετο από το νέον σιτάρι ένας μεγάλος εορταστικός άρτος (ένα καρβέλι), που ελέγετο «Θαλύσιος άρτος», κατά δε την προς τιμήν Απόλλωνος εορτήν των Θαργηλίων εψήνετο, κατά το έθιμον,ο «θάργηλος άρτος».

Στο Σέλινιο Χανίων, για παράδειγμα, ζυμώνονταν με λάδι, αλεύρι , ζάχαρη και πολλά μυρωδικά, σύμβολα της αφθονίας των οικογενειακών αγαθών. Και μόλις την έστρωνε η νοικοκυρά στο ταψί, σχεδίαζε στην όψη της με πιρούνι τσιμπητό σταυρό και άλλα πλουμίδια , που σκοπό είχαν να εξορκίσουν το κακό μάτι. Παρόμοια πίτα, με ζάχαρη και μυρωδικά, ετοίμαζαν και στις Κυδωνίες. Κι επί πλέον με κλειδί τη στόλιζαν με παράξενα σχήματα, για να κλειδώσουν την κακογλωσσιά, ενώ με δαχτυλήθρα, σύμβολο της νοικοκυροσύνης, γέμιζαν με σχέδια τα ενδιάμεσα κενά, για να είναι οι γυναίκες του σπιτιού γερές και προκομμένες.

Γλυκές βασιλόπιτες συνήθιζαν κυρίως στα αστικά κέντρα, αλλά και σε αρκετές αγροτικές περιοχές της πατρίδας μας. Τα υλικά ήταν περίπου τα ίδια. Ποίκιλε μόνο, από τόπο σε τόπο και από οικογένεια σε οικογένεια, ο τρόπος διακόσμησής της, «τα γράμματα» όπως έλεγαν. Στολίδια δηλαδή από ζυμάρι, που το καθένα αντιστοιχούσε σε μια ευχή, έναν πόθο ή μια λαχτάρα. Ετσι η γυναίκα του γεωργού «έγραφε» στην πίτα το αλέτρι, τα ζωντανά, τα στάχυα, τα σακιά με το γέννημα, για να τα ευλογεί ο Αι-Βασίλης και να δώσει η χάρη του πλούσια σοδειά. Η γυναίκα του τσέλιγκα το μαντρί, τα πρόβατα ,τα σκυλιά, τις καρδάρες με το γάλα .Η γυναίκα του αμπελουργού τα κούτσουρα, το βαρέλι, το πατητήρι και ό,τι άλλο ποθούσε η καρδιά της να ευλογεί ο καλοσυνάτος Αγιος.

Η παραδοσιακή Μικρασιάτικη βασιλόπιτα ήταν πολύ εντυπωσιακή σε εμφάνιση και γεύση. Εμοιαζε με ένα μεγάλο τραγανό πεντανόστιμο μπισκότο στολισμένο με δικέφαλο αετό στη μέση, ενδόμυχο ίσως πόθο και ευχή για εθνική νεκρανάσταση και ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Κωνσταντινουπολίτικη πάλι βασιλόπιτα ήταν γλυκιά, φουσκωτή, αρωματισμένη με χίλια δυο μπαχαρικά και έφερε στο μέσον μεγάλο Β, το αρχικό του Αι- Βασίλη, ή το αρχικό του ονόματος του νοικοκύρη, ενώ γύρω χαραγμένα ξόμπλια με το ψαλίδι, παρέπεμπαν σε πουλιά με ανοιγμένα φτερά.

Ομως η περισσότερο συνηθισμένη πατροπαράδοτη ελληνική πρωτοχρονιάτικη πίτα ήταν η αλμυρή, πολύφυλλη και με κύριο στοιχείο γέμισης το κρέας, όπου τις ενδόμυχες ευχές και τον βαθύτερο συμβολισμό δεν έκρυβε η διακόσμηση. Αλλωστε δεν έμεναν περιθώρια για στολίδια, αφού πάνω και κάτω είχε αλλεπάλληλα καλοβουτυρωμένα φύλλα, που κατά τόπους τα ονόμαζαν «πέταρα». Το πολύ-πολύ το επιφανειακό φύλλο, αισθητά μεγαλύτερο, ρίχνονταν κυματιστό, ώστε η επιφάνεια της πίτας να είναι πλούσια, ανάγλυφη, κυματιστή εκφράζοντας έτσι την ευχή για αφθονία των οικιακών αγαθών, σαν το κύμα της απέραντης θάλασσας. Στην αλμυρή πίτα οι ευχές, τα μαντέματα και οι συμβολισμοί εκφράζονταν κυρίως με τα «σημάδια», που θα έκρυβε η νοικοκυρά στη βάση της ,πέρα από το πατροπαράδοτο νόμισμα για τον τυχερό του χρόνου.

Ετσι, για παράδειγμα, η ηπειρώτικη παράδοση απαιτούσε βασιλόπιτα με κοτόπουλο, χοντροκομμένο αρνίσιο κιμά ή ολόκληρα κομμάτια χοιρινό κρέας ,ανάμικτα με τραχανά, πράσα και αυγά. Και εκτός από το νόμισμα, ανάλογα με το επάγγελμα των μελών της οικογένειας, σαν «σημάδια», μικρό ξυλάκι για υγεία των αγωγιατών, μικρό κουκουνάρι για τους ξυλοκόπους, φύλλο πουρνάρι για τον τσομπάνο, άχυρο για τον γεωργό, σταυρουδάκι για το καλό του σπιτιού ή διάφορους καρπούς, όπως σπυρί στάρι, κουκί, φασόλι, καλαμπόκι και ό,τι άλλο ποθούσε η καρδιά τους να ευλογεί και να χιλιάζει η χάρη του Αι- Βασίλη.

Στη Δυτική Μακεδονία και στη Θράκη, όταν έρχονταν ο καιρός, να μοιράσει ο πατέρας της μεγάλης πατριαρχικής οικογένειας το βιός του στους γιους, άφηνε στη χάρη του Αι-Βασίλη να κρίνει το τι έπρεπε να πάρει ο καθείς. Ετσι στη μεγάλη βασιλόπιτα τα «σημάδια» δεν έμπαιναν για ευχή, αλλά για « τάξιμο». Και τα κομμάτια της τη χρονιά εκείνη τα ονόμαζαν «φιλιά». Σ΄ όποιου γιου το «φιλί» έπεφτε το νόμισμα, θα έπαιρνε το σπίτι. Σ΄ όποιου το φασόλι, το ποτιστικό χωράφι. Το στάρι, το ξηρικό χωράφι. Η κληματόβεργα, το αμπέλι. Το άχερο τα ζωντανά κ.λ.π. Αλλά και η κοπή της βασιλόπιτας γίνονταν με αληθινή ιεροπρέπεια. Πρώτα ο νοικοκύρης την έστρεφε τρεις φορές στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Επειτα έκανε με κλειδί , με μαχαίρι ή με πιρούνι τρεις φορές το σημείο του σταυρού, για να κόβεται η κακογλωσσιά, να κλειδώνονται τα κακά στόματα ή να αποτρέπεται το κακό μάτι. Και την ώρα ακριβώς, που άλλαζε ο χρόνος, άρχιζε να ονοματίζει τα κομμάτια, με καθιερωμένη πάντα σειρά Πρώτο ήταν του Αι-Βασίλη. Επειτα του Χριστού και της Παναγίας, του σπιτιού και στη σειρά όλων των μελών της οικογένειας, κατά ηλικία , αρχίζοντας από τους μεγαλύτερους και καταλήγοντας στα παιδιά. Κομμάτι έκοβε και για τους φτωχούς, τα ζωντανά, τα χωράφια και τα αμπέλια, το μύλο και τη βάρκα, γιατί όλα έπρεπε να πάρουν την ευλογία του Αι-Βασίλη. Και σαν απόσωνε τον εορταστικό δείπνο η οικογένεια, ο νοικοκύρης κατέβαινε στο στάβλο, να ταΐσει την πίτα τους στα ζωντανά, ενώ την επαύριο θριμάτιζε και σκορπούσε το δικό τους κομμάτι στα κτήματα και στα αμπέλια.

Σε μερικούς τόπους, όπως στην Κάρπαθο και τη Σκύρο, έπλαθαν ξεχωριστή πίτα για τα μεγάλα ζώα, τους πολύτιμους συνεργάτες του νοικοκύρη στον καθημερινό μόχθο, την οποία ονόμαζαν «βουόπιτα» ή «βοδόκλουρα» και θριματισμένη, με λίγο αλάτι, τους την τάιζαν ανήμερα της πρωτοχρονιάς. Στα Χάσια,ξεχωριστή πίτα έπλαθαν και για τον τσομπάνο, τον βοσκό των προβάτων. Αφού η οικογένεια θα είχε κόψει τη δική της πίτα, λίγο μετά τα μεσάνυχτα οι άντρες του σπιτιού πήγαιναν στη στάνη να κόψουν και την πίτα του τσομπάνου και μαζί του τραγουδούσαν και γελούσαν και χόρευαν ως το πρωί σε πασίχαρο γλέντι, που το σεκοντάριζαν τα βελάσματα των προβάτων και των κατσικιών. Στην πίτα εκείνη το νόμισμα δεν είχε καμιά σημασία. Αντ΄ αυτού έβαζαν ένα κουλουριασμένο ξυλάκι, που το έλεγαν «μαντρί» και το θεωρούσαν σαν κάτι ιερό . Γι αυτό κι όποιος το εύρισκε, το παράχωνε στη στάνη, σε μέρος που δεν θα το πατούσαν άνθρωποι και ζώα.

Στην αρχοντική Σιάτιστα η παράδοση ήθελε δύο βασιλόπιτες. Μιά γλυκιά και μια αλμυρή με φύλλα. Την γλυκιά έκοβαν τα μεσάνυχτα, στην αλλαγή του χρόνου, για να τους φέρει γλυκές μέρες. Την αλμυρή, που περιείχε και το ασημένιο νόμισμα «το δώρο», όπως το έλεγαν, την ονόμαζαν «του σπιτιού», την έκοβαν στο εορταστικό μεσημεριανό τραπέζι της πρωτοχρονιάς , και ο τυχερός άναβε με το νόμισμα λαμπάδα για το καλό όλης της οικογένειας. Η πίτα εκείνη περιείχε επί πλέον και σταυρουδάκι από χλωρά κλαράκια για υγεία και ευτυχία.

Στην ορθόδοξη παράδοση

Το έθιμο των ημερών απαιτεί ένα γλυκό «τυχερό» παιχνίδι «την κοπή της Βασιλόπιτας. Πολλές συνταγές κυκλοφορούν όμως όλες έχουν ένα βασικό συστατικό «το πολυπόθητο φλουρί! Πριν την κόψετε, διαβάστε την ιστορία της.

Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν από εκατοντάδες χρόνια, πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του, με αγάπη, κατανόηση και αλληλοβοήθεια
Κάποια μέρα όμως, ένας αχόρταγος στρατηγός « τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να τη λεηλατήσει.
Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη, ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη.
Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχεια, δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει.

Οι χριστιανοί της Καισαρείας αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ότι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντάς τα στο σκληρό στρατηγό να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος στρατηγός κόντευε να σκάσει από το κακό του. Διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της πόλης.
Ο Δεσπότης, ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα!
«Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι.
Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως, ο δεσπότης της, ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση! Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της. Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι, η βασιλόπιτα . Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου

ΠΗΓΕΣ:

www.24grammata.com

www.glykokyriakis.gr

ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, έρχεται η ώρα να κάνει την εμφάνιση του στον πάγκο της κουζίνας το μέλι. Όχι αυτό μικρό βαζάκι, που έχουμε όλο τον χρόνο στο ντουλάπι μας αλλά το μεγάλο κουβαδάκι, γεμάτο με χρυσοκίτρινο υγρό, που θα το αδειάσουμε μέχρι τελευταίας σταγόνας στα χριστουγεννιάτικα γλυκά μας. Πάντα εκτιμούσα το μέλι ως έναν πολύτιμο διατροφικό θησαυρό. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που έχει το ίδιο χρώμα με τον χρυσό!

” Ένα Χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη και μία μέλισσα δεν κάνει μέλι”

Μια μέλισσα συλλέγει σε όλη της την ζωή μόνο ½ γραμμάριο μέλι. Χρειάζονται εκατοντάδες μέλισσες για να απολαύσουμε εμείς μια γλυκιά κουταλιά. Τι είναι όμως ακριβώς το μέλι; Είναι στην ουσία συμπυκνωμένο το νέκταρ των φυτών, ή οι εγκρίσεις των δέντρων (μελίτωμα) που μαζεύουν οι μέλισσες για να τραφούν. Αυτή η τροφή μέσα στην κυψέλη χάνει σιγά σιγά την υγρασία της και μετατρέπεται σε μέλι. Το παχύρευστο αυτό υγρό αποτελούσε το μοναδικό φυσικό γλυκαντικό για τον άνθρωπο, από την μεσολιθική εποχή, 10.000 χρόνια πριν! Σπηλαιογραφίες της εποχής εκείνης, που ανακαλύφθηκαν στην Βαλένθια της Ισπανίας απεικονίζουν τον άνθρωπο να έχει βγει στο κυνήγι για το μέλι. Στην αρχαία Αίγυπτο το προσέφεραν ως δείγμα αφοσίωσης στους Φαραώ ενώ στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έκαναν συναλλαγές με μέλι αντί για χρυσό! Οι Μάγιας θεωρούσαν τη μέλισσα ιερό έντομο. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν το μέλι ως βασικό στοιχείο της διατροφής τους. Το θυμαρίσιο μέλι, γνωστό τότε ως μέλι Υμηττού, ήταν η πιο περιζήτητη λιχουδιά! Μέχρι το 1800 λοιπόν, αυτός ήταν ο πιο δημοφιλής τρόπος να γλυκαθούμε! Μετά οι βιομηχανίες ανακάλυψαν την κρυσταλλική ζάχαρη? Οι Έλληνες καταναλωτές συνεχίζουν να θεωρούν το μέλι βασικό στοιχείο της διατροφής τους αφού καταναλώνουν περίπου 1,5 κιλό τον χρόνο. Να και μια καλή πρωτιά που έχουμε στην Ευρώπη!

Μέλι, miel, miele, honey, honing, bal, ??

Ανάλογα με την χλωρίδα που υπάρχει σε κάθε γωνιά του κόσμου, βρίσκουμε και το αντίστοιχο μέλι. Στην κεντρική Ευρώπη, για παράδειγμα, είναι πολύ διαδεδομένο το μέλι ακακίας, λόγω των μεγάλων εκτάσεων ακακίας που υπάρχουν εκεί. Στην Μ. Ανατολή έχω δοκιμάσει ένα σούπερ αρωματικό μέλι από δενδρολίβανο και στην Καλιφόρνια μέλι από ευκάλυπτο. Στην Γαλλία λατρεύουν το μέλι λεβάντας. Το πιο αγαπητό μέλι στους Έλληνες είναι το θυμαρίσιο! Έχει ένα ιδιαίτερο άρωμα και πολύ ωραία γεύση που το κάνει να ξεχωρίζει. Παράγεται κυρίως στην νησιωτική Ελλάδα. Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει μεγάλη παραγωγή, γι΄ αυτό όπου το βρείτε πάρτε 2-3 βάζα! Το πευκόμελο αποτελεί το 65% της ελληνικής σοδειάς και παράγεται κυρίως στην Χαλκιδική, την Θάσο, την Σκόπελο και την Β. Εύβοια. Οι καταναλωτές το προτιμούν γιατί είναι ένα ρευστό, σκουρόχρωμο μέλι που κρυσταλλοποιείται μετά από χρόνια. Το μέλι ανθέων είναι επίσης πολύ δημοφιλές. Σε αυτήν την κατηγορία συγκαταλέγεται το μέλι από άνθη πορτοκαλιάς, ηλίανθου? ακόμα και βαμβακιού! Ένα άλλο νοστιμότατο κεχριμπαρένιο μέλι που παράγεται από τα έλατα της Αρκαδίας, έχει αναγνωριστεί ως ΠΟΠ (προϊόν με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης). Τέλος, αν πέσει στα χέρια σας μέλι από Κρόκο Κοζάνης μην το υποτιμήσετε! Παράγεται σε μικρές ποσότητες και είναι σπάνιο να το συναντήσεις στην ελληνική αγορά καθώς όλη σχεδόν η παραγωγή μοσχοπουλιέται στο εξωτερικό!

” Όποιος κρατά το μέλι, μελώνεται.” λαϊκή παροιμία

Το μέλι δεν χαλάει ποτέ! Αν το βάλετε στην κατάψυξη μπορεί να μείνει αναλλοίωτο για πολλά χρόνια. Σε θερμοκρασία δωματίου διατηρείται 5 ως 10 χρόνια. Ιδανικός τρόπος αποθήκευσης είναι τα τενεκεδένια κουτάκια, όπου μένει αναλλοίωτη η σύσταση του. Θυμάμαι από παιδί τα κλασσικά ασημί κουτάκια με μέλι που έφερνε η μαμά μου από το σουπερμάρκετ και τα παράχωνε στο πιο ψηλό ντουλάπι της κουζίνας για να μην μπορώ να τα φτάσω! Μου φαίνονταν θησαυρός έτσι όπως γυάλιζαν εκεί ψηλά! Αν το μέλι που προτιμάτε δεν τυποποιείται σε τενεκεδένιο κουτάκι, αναζητήστε το σε γυάλινο βάζο. Το γυαλί είναι ουδέτερο υλικό και επίσης μπορείτε να δείτε τι αγοράζετε! Επίσης μην ανησυχείτε αν το μέλι σας κρυσταλλώσει. Όπως αναγράφουν συνήθως οι συσκευασίες μελιού, η κρυσταλλοποίηση είναι φυσικό φαινόμενο. Πράγματι! Το μέλι έχει φυτική προέλευση γι΄ αυτό συμπεριφέρεται με φυσικό τρόπο. Άλλα μέλια έχουν περισσότερη υγρασία και κρυσταλλώνουν γρήγορα και άλλα καθόλου! Για παράδειγμα το μέλι κισσού κρυσταλλώνει 8-10 μέρες από την συγκομιδή του! Το μέλι ελάτης, από την άλλη, δεν κρυσταλλώνει ποτέ. Προσέξτε όμως! Αν το μέλι κρυσταλλοποιηθεί ανομοιόμορφα (μόνο στον πάτο ή στα τοιχώματα του βάζου) μπορεί να ξινίσει. Γι΄ αυτό πρέπει να το επαναφέρετε γρήγορα στην αρχική του κατάσταση.

«Φάε μέλι παιδί μου, επειδή είναι καλό» Παλαιά Διαθήκη

Είναι αποδεδειγμένο ότι οι μελισσοκόμοι είναι από τους μακροβιότερους ανθρώπους στον κόσμο, καθώς το μέλι που τρώνε συντελεί στην παράταση ζωής και είναι ένεση αδρεναλίνης για τον οργανισμό. Το μέλι σας δίνει γρήγορη ενέργεια, καθώς τα σάκχαρα που περιέχει είναι απλά και απορροφούνται εύκολα από τον οργανισμό. Έτσι σας βοηθάει να μην κουράζεστε εύκολα. Έχει αντιβακτηριδιακή δράση και αντισηπτικές ιδιότητες και έτσι στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν ως αλοιφή για πληγές και εγκαύματα. Επίσης έχει καταπραϋντικές και χαλαρωτικές δράσεις, γι΄ αυτό η κατανάλωση μιας κουταλιά μέλι κάθε βράδυ θα σας κάνει να κοιμάστε καλύτερα. Αν κάνετε καθιστική εργασία και υποφέρεται από δυσκοιλιότητα, προτιμήστε μέλι αντί για ζάχαρη στον καφέ σας. Το μέλι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε χολίνη και είναι φυσικό καθαρτικό. Θα σας συνιστούσα να προτιμάτε τα σκούρα μέλια, τις ποικιλίες του δάσους γιατί έχουν υψηλότερη θρεπτική αξία. Το μέλι βελανιδιάς για παράδειγμα («μέλι δρυός» θα αναγράφει στην συσκευασία) έχει σχεδόν μαύρο χρώμα και ελαφρώς στυφή γεύση αλλά κάθε κουταλιά είναι μια ένεση ενέργειας! Μπορώ να σας γράφω κατεβατά για τις θεραπευτικές ιδιότητες του μελιού! Έχει καταγραφεί ότι περιέχει 181 θρεπτικές ουσίες! Αρκεί να σας πω ότι πρόσφατα έχει δημιουργηθεί ένας εναλλακτικός κλάδος ιατρικής, που ονομάζεται μελισσοθεραπεία.

«Κι αν θέλετε να μάθετε πως ο Χριστός γεννιέται, γεννιέται κι αναθρέφεται με μέλι και με γάλα. Το μέλι τρων οι άρχοντες το γάλα οι αφεντάδες.» (κάλαντα παραμονής Πρωτοχρονιάς)

Χριστούγεννα χωρίς μέλι δεν γίνεται! Τα μελομακάρονα, οι δίπλες, οι μπακλαβάδες και όλα τα υπόλοιπα σιροπιαστά θέλουν το μέλι τους, που ρέει άφθονο την εποχή των Χριστουγέννων. Εκτός από την θέση που έχει στο τραπέζι μας, το μέλι παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και στην χριστουγεννιάτικη παράδοση και λαογραφία. Πολλά χριστουγεννιάτικα έθιμα και τραγούδια αφορούν το μέλι. Στην Θεσσαλία οι γυναίκες άλειφαν παλιά τις βρύσες του χωριού με μέλι για να είναι η ζωή τους τόσο γλυκιά όσο αυτό. Στην Κρήτη φτιάχνουν με μέλι, ροδόνερο και αλεύρι το Χριστόψωμο, που κόβουν την ημέρα των Χριστουγέννων. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας τις ημέρες των γιορτών η μυρωδιά από ζεματιστό μέλι και καβουρδισμένα καρύδια ξεχειλίζει από όλα τα σπίτια και καλωσορίζει την γέννηση του Χριστού. Σας εύχομαι εσάς να μην χάσετε ποτέ το μέλι από την ζωή σας και να έχετε γλυκά, ή πιο συγκεκριμένα, μελένια Χριστούγεννα!

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ

Η ιστορία του κώδικα alimentarius αρχίζει το 1893 στην Αυστροουγγαρία. Αιτία ήταν τα προβληματα που είχαν προκύψει κατά την εκδίκαση υποθέσεων για θέματα διατροφής και τροφίμων τα οποία έκαναν επιτακτική την ανάγκη

να υπάρξει ένας κοινός κανονισμός. Ο κανονισμός αυτός, εφαρμόστηκε επιτυχώς έως το 1918, όταν διαλύθηκε η Αυστροουγγαρία.

Ο κώδικας όμως δεν ξεχάστηκε. Χρόνια αργότερα έκανε και πάλι την εμφάνισή του σε ένα εντελώς διαφορετικό πνεύμα του ελέγχου του πληθυσμού μέσα από τη διατροφή. Ιθύνων νους της νέας ιδέας ήταν ο Fritz derMeer. Πρόεδρος της εταιρίας I.G.FARBEN. Η εταιρία I.G.FARBEN κατασκεύαζε όπλα, πυρομαχικά για το ναζιστικό στρατό καθώς και ειδικό το αέριο μαζικής εξόντωσης των κρατούμενων. Ο Fritz derMeer καταδικάστηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης για πολλαπλά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αλλά λίγα χρόνια μετά αποφυλακίστηκε. Λίγους μήνες μετά πρότεινε την επαναφορά του κώδικα Alimentarius ως μέσο ελέγχου του πληθυσμού μέσω της τροφής. Ο ΟΗΕ με απόφαση του, το 1962 ενεργοποιεί ξανά τον κώδικα με το επιχείρημα της προστασίας των καταναλωτών. Η “φονική” εταιρία του δεν εξαφανίστηκε, αλλά διασπάστηκε σε τρεις νέες μεγάλες εταιρείες φαρμάκων: τις πολύ γνωστές Bayer, Hoechst και Basf!

Ο ΝΕΟΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Το θέμα δε θα ήταν φοβερό αν ο κώδικας όντως ακολουθούσε την αρχική του λογική. Ο κώδικας αναγράφει πλέον μόνο τα διατροφικά είδη που επιτρέπονται και ορίζει αυτομάτως παράνομη κάθε παρέκκλιση απ’ τα επιτρεπόμενα.

Έως και σήμερα η υιοθέτηση όλων των διατάξεων του κώδικα δεν ήταν υποχρεωτική για όλα τα κράτη. Ωστόσο, μετά και την τελευταία συνεδρίαση της επιτροπής το 2008 στην Ελβετία, όπου οι ΗΠΑ τέθηκαν επικεφαλής της επιτροπής, οι παράγραφοι για τα πολυβιταμινούχα τρόφιμα ενεργοποιήθηκαν και η εφαρμογή του κώδικα γίνεται πλέον υποχρεωτική για όλες τις χώρες του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου).

Κάθε χώρα που θα υποδεχτεί τον κώδικα θα είναι υποχρεωμένη να μην εμποδίζει με κανένα τρόπο την ελεύθερη εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, ζώων και επικίνδυνων χημικών. Οποιαδήποτε αντίσταση στον κώδικα θα θεωρείται συγκαλυμμένη παρεμπόδιση του εμπορίου και θα έχει ως συνέπεια οικονομικές κυρώσεις για τη χώρα που θα αντιδράσει. Επίσης η χώρα εκείνη δε θα μπορεί να εισάγει ή να εξάγει κανένα προϊόν διατροφής. Στην Ελλάδα εισάγουμε το 60% της διατροφής μας. Μια αντίσταση λοιπόν στον κώδικα θα σήμαινε οικονομική καταστροφή. Λύση υπάρχει αν αξιοποιήσουμε τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις αλλά πλέον δεν υπάρχουν κίνητρα εξασφάλισης και διαβίωσης του αγρότη κι έτσι η γη ηθελημένα ερημώνει για να δοθεί μια νύχτα σε επιτηδείους.

Η Ελλάδα εκτός του ότι συμμετέχει στον ΠΟΕ , τυγχάνει να είναι μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης, που σημαίνει ότι επίσημος διαπραγματευτής σε όλες τις συμφωνίες είναι η ευρωπαϊκή επιτροπή. Οι υπεύθυνοι στην Ελλάδα τηρούν σιγή ιχθύος. Γνωρίζουν αλλά επικαλούνται τη θέση τους και δε θέλουν να μιλήσουν (πρόεδρος ΕΦΕΤ κ.α.)

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΜΑΣ

Με την εφαρμογή του κώδικα, βιταμίνες A, B, C, D, ιχνοστοιχεία όπως ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο θα είναι παράνομα, όταν οι ποσότητές θα είναι θεραπευτικές. Ο νέος κώδικας θα απαγορεύει τη χρήση θρεπτικών ουσιών όπως βιταμίνες ή μέταλλα οι οποίες λαμβάνονται για πρόληψη ή την αντιμετώπιση κάποιας πάθησης. Αυτές οι ουσίες θα χαρακτηρίζονται ως τοξικές και δηλητήρια. Αυτό σημαίνει ότι θα απαγορεύεται ακόμη και η συνταγή γιατρού, που δίνει συμπληρώματα διατροφής ή φάρμακα με βιταμίνες, ακόμα κι αν κάποιος τα έχει πραγματικά ανάγκη.

Συγκεκριμένα η δοσολογία θα περιορίζεται μονό στο 15% της συνιστώμενης ποσότητας. Η θεραπεία θα υπάρχει με άλλα φάρμακα των εταιριών τα οποία θα κοστίζουν πολύ περισσότερο. Το ίδιο απαγορευμένες θα είναι και οι διατροφικές συμβουλές που έχουν να κάνουν με την ενίσχυση της διατροφής, μέσω της λήψης θρεπτικών ουσιών. Τα τρόφιμα θα υποβάλλονται υποχρεωτικά σε ελέγχους για τις ποσότητες που εμπεριέχουν και θα τροποποιούνται με ακτινοβολία, έτσι ώστε να αποβάλλουν οποιαδήποτε πλεονάζουσα “τοξική” ουσία. η λίστα των θρεπτικών ουσιών που θα επιτρέπονται θα είναι αρκετά περιορισμένη.

Εκτός του ότι ο κώδικας θα θέσει εκτός λίστας, σημαντικά συστατικά για την ανθρώπινη διατροφή, την ίδια στιγμή προστίθενται σ’ αυτές κάποιες επιβλαβείς ουσίες, όπως για παράδειγμα το φθόριο, το οποίο παράγεται από βιομηχανικά απόβλητα. Ήδη το 66% του νερού των ΗΠΑ φθοριώνεται. [

Το φθόριο πρωτοχρησιμοποιήθηκε στο Γκουλάγκ επειδή ανακαλύφθηκε ότι οι κρατούμενοι που έπιναν νερό με φθόριο ήταν συγκαταβατικοί κ μπορούσες έτσι εύκολα να τους ελέγξεις και να τους χειραγωγήσεις. Πλέον το συναντάμε σχεδόν σε όλες τις οδοντόκρεμες κ αρκετά κράτη πλέον φθοριώνουν το νερό].

Πέρα από τη λίστα των παράνομων “τοξικών” συστατικών των τροφών, η επιτροπή Alimentarius ανοίγει το δρόμο στα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, αλλά και ζώα που θα παράγουν την τροφή μας.

Ο νέος κώδικας προβλέπει ότι οι αγελάδες που θα παράγουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, θα λαμβάνουν υποχρεωτικά την αυξητική ορμόνη rBGH της διαβόητης πολυεθνικής Monsato. Ήδη το αγελαδινό γάλα αποτελεί το νούμερο 1 κίνδυνο ασθενειών του πλανήτη. Κάθε ζώο που θα χρησιμοποιείται για τη διατροφή μας θα υφίσταται αγωγή με υποκλινικά αντιβιοτικά και αυξητικές ορμόνες επίσης υποχρεωτικά. Ο κώδικας απαιτεί κάθε είδους τροφής να υφίσταται επεξεργασία με ακτινοβολία εκτός κ αν καταναλώνεται ωμό και σε τοπικό επίπεδο. Ο κώδικας συμπεριλαμβάνει φυσικά και τα βιολογικά προϊόντα που πλέον βιολογικά θα θεωρούνται όταν και σε αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί κτηνιατρικά φάρμακα, αυξητικές ορμόνες κτλ. κατά συνεπεία μάλλον οποίος θέλει θα το βαφτίζει βιολογικό.

Ακόμη και εξαιρετικά επικίνδυνα εντομοκτόνα όπως το DDT, για το οποίο στο παρελθόν είχε δημιουργηθεί σάλος όταν αποδείχτηκε η καρκινογόνα επίδρασή του, θα εισαχθούν και πάλι στο εμπόριο. Το DDT, η διελδρίνη η αλδρίνη, το εξαχλωροβενζόλιο και το camphechlor κρίθηκαν από 176 χώρες επικίνδυνα και απαγορευτήκαν το 1991 στη σύνοδο της Στοκχόλμης. Και όμως, επιστρέφουν κανονικά και με το νόμο 7 απ’ τα 9 απαγορευμένα επικίνδυνα εντομοκτόνα!!! Πολλές λειτουργίες και συστήματα ενζύμων του ανθρώπου μοιάζουν με αυτά των εντόμων, οπότε ο νοών νοητό…διαφορές παθήσεις που οφείλονται στην υποδιατροφη και στους προαναφερθέντες παράγοντες, είναι οι πλέον επικερδείς όπως ο καρκίνος, ο ζαχαρώδης διαβήτης, καρδιαγγειακές παθήσεις κ.α.

Άλλη μια ουσία που θα επιτρέπεται με το νέο κώδικα, είναι η αφλατοξίνη, καθώς επίσης και η συσσώρευσή της σε υψηλά ποσοστά στο γάλα. Η συγκεκριμένη ουσία είναι η δεύτερη πιο καρκινογόνα και συναντάται σε μουχλιασμένες ζωικές τροφές.

Είναι εύκολο να αντιληφθεί κάποιος τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω απ’ τον κώδικα. θυμίζουμε, ότι ο εμπνευστής του κώδικα ήταν ο ιδρυτής τριών πανίσχυρων σήμερα φαρμακοβιομηχανιών.

ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΥΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΣΤΙΣ 1-4-2011

Ο κώδικας διατροφής εδώ κ περισσότερο από 10 χρονιά επιταχύνεται κ επεκτείνεται. 185 χώρες έχουν ενσωματώσει τον κώδικα διατροφής στα νομικά τους συστήματα. στην πλήρη εφαρμογή του αν καταφέρουν να περιορίσουν τις αντιδράσεις μας, θα είναι καταστρεπτικές για την ανθρωπότητα και γενικά για τη ζωή μας. Προς το παρόν γίνονται “εμβολιασμοί” με οδηγίες προς τα κράτη, με θέσπιση νόμων που καλλιεργούν το έδαφος για την πλήρη εφαρμογή του. Ίσως απ’ το 2017 να δούμε πράματα κ θάματα. Από 1 Απριλίου 2011 μπαίνει σε εφαρμογή μια οδηγία της ευρωπαϊκής ένωσης η οποία θα εφαρμοστεί και απ’ την Αγγλία, η οποία περιλαμβάνει τα φαρμακευτικά παραδοσιακά προϊόντα φυτικής προέλευσης.

Στην Ελλάδα ψηφίστηκε από “επιτροπή”, κατά τον προσφιλή τρόπο, προκειμένου να διατηρείται η ανωνυμία. Απ’ τις 1 Απριλίου 2006 και για τα επόμενα 5 χρονιά δόθηκε περιθώριο να κατοχυρωθούν φυτικά προϊόντα. Κατοχυρώθηκαν λοιπόν μόλις 183. Μονό αυτά τα προϊόντα αποτελούν εμπορεύσιμο είδος κ κατά “ναπολεόντειο” νομό το εμπόριο άλλων φυτικών προϊόντων που δεν περιλαμβάνει η λίστα είναι παράνομο, επομένως δε θα υπάρχει στα ράφια των καταστημάτων. Αν υπάρξει κατανάλωση κάποιου φυτικού προϊόντος στο σπίτι, που δεν περιλαμβάνεται στη λίστα και ως εκ τούτου δεν έχει περάσει από έλεγχο φαρμακοβιομηχανίας, ο καταναλωτής μπορεί να έχει πρόβλημα με το νόμο. Ναι, μπορεί να μηνυθεί π.χ. μια μητέρα για το τσάι που έφτιαξε στο παιδί κ αυτό έπαθε ενδεχομένως μια άσχετη αρρώστια κτλ. Επίσης η οδηγία απαγορεύει συμπληρώματα διατροφής, απαγόρευση εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας, κλείσιμο των σχολών ομοιοπαθητικής που ως γνωστό αυτός ο τρόπος θεραπείας είναι φιλικός προς το σώμα μας κ όχι επιθετική ιατρική με παρενέργειες. Απαγόρευση βιβλίων σχετικά με τη χρήση βοτάνων και ιχνοστοιχείων κ.α.

Το φυτικά προϊόντα έχουν ελάχιστο κόστος παραγωγής καθώς είναι προϊόντα της φύσης. εφόσον όμως εμπορευτούν ως εκχύλισμα, επεξεργασία, συσκευασία κτλ από τις φαρμακευτικές εταιρίες, ανεβαίνει 1000 φορές πάνω η αξία τους. 1 στρέμμα ελληνικής αγρίας φύσεως η φαρμακευτική εταιρία υπολογίζεται ότι μπορεί να έχει κέρδος το χρόνο από 10000-20000 ?. Πρόσφατα η κυβέρνηση θέλησε να ψηφίσει νομό για τις περιοχές νατούρα οι οποίες ήδη καταλαμβάνουν το 23% της Ελλάδος όταν στα υπόλοιπα κράτη του κόσμου δεν υπερβαίνει το 4%. Αυτές οι περιοχές είναι έτοιμες να παραδοθούν προς εκμετάλλευση από φαρμακευτικές κ λοιπές εταιρίες και για τον ίδιο λόγο πρέπει να σκεφτούμε αν είναι τυχαία η απελευθέρωση του επαγγέλματος των φαρμακοποιών καθώς εμπεριέχει ορούς που τείνουν στα παραπάνω.

Αξίζει ακόμα να σημειωθούν οι ενέργειες του πρωθυπουργού μας Γ.Α.Π. που δε χάνει ευκαιρία να δίνει πρώτος το καλό παράδειγμα κ να αποδεικνύει για ποιους δουλεύει. Πριν λίγους μήνες υπέγραψε την εισαγωγή μεταλλαγμένο σπόρο πατάτας, ειδικώς για τη χωρά μας και όχι για τα κράτη της ευρωπαϊκής ένωσης. Έρευνες γνωστών έδειξαν πως ο μεταλλαγμένος αυτός σπόρος πατάτας προκαλεί γεννητικές μεταλλάξεις.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω πως η νέα τάξη πραγμάτων τα τελευταία λίγα χρονιά προχωράει με βήματα γοργά. Κάτω απ? το δόγμα του σοκ που υποβάλλουν τον άνθρωπο μας περιμένουν αλλαγές που δε μπορεί ο μέσος νους να συνειδητοποιήσει. Ενδεχομένως ο μέσος νους να είναι αποχαυνωμένος απ? τον έλεγχο κ την προπαγάνδα που του ασκείται με ποικίλους τρόπους . Έτσι αδυνατούν να αντιληφθούν το βαθμό έλλειψης συνειδητότητας.

Στον «κώδικα διατροφής» ταιριάζει περισσότερο η ονομασία «κώδικας διαστροφής». Σε κάποιους θα φανούν ακραία όλα αυτά που διάβασαν. Μήπως όμως δε γνωρίζουμε την ιστορία του παρανοϊκού συλλογικού νου; Ας είμαστε λοιπόν σε εγρήγορση κ ας μοιραστούμε τις γνώσεις μας υπερασπιζόμενοι τα φυσικά δικαιώματα μας.

ΠΗΓΗ

Σε όλες σχεδόν τις χώρες εκτρέφονται πουλερικά τα οποία αποτελούν βασική διατροφή των κατοίκων. Βασικότερος εκπρόσωπος το κοτόπουλο,  όπου συναντάμε σε άπειρες συνταγές και μαγειρικές παραλλαγές.

Από μικρός θυμάμαι ότι ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά ήταν το κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες. Η ξεροψημένη πέτσα του με τη ξινή της γεύση ακόμη μου φέρνει στο νου την τραγανιστή της υφή στο στόμα και την διάχυτη μυρωδιά του στο σπίτι. Συχνά επίσης τρώγαμε το βραστό κοτόπουλο με σούπα, κυρίως τις χειμωνιάτικες μέρες. Πάντα θυμάμαι την κοτόσουπα τις μέρες που ήμουν άρρωστος και ο γιατρός συμβούλευε τη μαμά “ελαφριά τροφή και πολλά υγρά”. Αγαπημένη επίσης συνταγή των παιδικών μου χρόνων, ήταν το κοτόπουλο κοκκινιστό.

Το κοτόπουλο καταναλώνεται ως καθημερινό φαγητό  αλλά μπορεί να αποτελέσει και τη βάση ενός πιο επίσημου γεύματος ειδικά στις νέες ηλικίες ή στις πιο μεγάλες όπου αποφεύγεται το κόκκινο κρέας, επειδή σίγουρα είναι πιο υγιεινό. Το κοτόπουλο χωρίς την πέτσα του έχει τις λιγότερες θερμίδες από όλα τα άλλα κρέατα και πολύ λιγότερο λίπος και χοληστερίνη ειδικά το στήθος.

Το κρέας των πουλερικών είναι πολύ πλούσιο σε τρεις από τις πιο  σημαντικές βιταμίνες Β. Την Νιασίνη (Β3), τη Βιταμίνη Β6 και τη Β12 που βρίσκεται μόνο σε ζωικά είδη διατροφής, και που θεωρείται απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Ειδικά το σκούρο κρέας των πουλερικών είναι πολύ πλούσιο σε σίδηρο και ψευδάργυρο πολύ περισσότερο  από το λευκό. Το κοτόπουλο  που σε πολλά ακόμη μέρη είναι οικόσιτο περιέχει πολύ καλής ποιότητας πρωτεΐνες και αποτελούν σημαντική πηγή στη διατροφή του ανθρώπου και μπορεί να υποκαταστήσει ισότιμα το κόκκινο κρέας.

Όταν επιλέγουμε κοτόπουλο, Το πιο σημαντικό είναι να έχει μεγαλώσει με όσο το δυνατόν πιο φυσικό τρόπο, σε φιλικό περιβάλλον και με φυσική, μη μεταλλαγμένη τροφή. Τα οικόσιτα κοτόπουλα ελευθέρας βοσκής που τρώνε φυσική τροφή είναι τα πιο γευστικά και τα πιο υγιεινά. Όταν αγοράζουμε βιολογικής εκτροφής ξέρουμε ότι έχει γίνει κάποιου είδους έλεγχος στον τρόπο παραγωγής και ότι οι τροφές τους δεν είναι μεταλλαγμένες. Είναι καλύτερο να τρώμε κοτόπουλο με μέτρο και μία στις τόσες που θα φάμε, να επιλέξουμε τη καλύτερη ποιότητα που μπορούμε να βρούμε.

Το κοτόπουλο μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους. Ψητό στο φούρνο, τη σούβλα ή τη σχάρα. Στην κατσαρόλα με λαχανικά, ζυμαρικά ή ρύζι, με σάλτσα ντομάτας ή λευκές σάλτσες. Τα συνοδευτικά λαχανικά που διαφέρουν σε κάθε συνταγή δίνουν ιδιαίτερη γεύση σε κάθε πιάτο. Βραστό με σούπα σκέτη ή με λαχανικά και τέλος τηγανιτό κυρίως με κάποιο κουρκούτι όπως το σνίτσελ. Μία από τις αγαπημένες μου συνταγές είναι κοτόπουλο με corn flakes και μέλι.

Επίσης το κοτόπουλο ταιριάζει σχεδόν με όλα τα αρωματικά βότανα όπως ρίγανη, θυμάρι, δεντρολίβανο, δάφνη, τζίντζερ, εστραγκόν, σαφράν  και με πολλά μπαχαρικά όπως κανέλα, μπαχάρι,  μοσχοκάρυδο, κάρι, και καυτερά πιπέρια ή τσίλι. Για να αποκτήσει έντονη γεύση το κρέας του και να φύγει η μυρωδιά του το κοτόπουλο μπορεί να μαριναριστεί με λευκά ή κόκκινα κρασιά συμπληρωμένα με διάφορα μυρωδικά ή μπαχάρια. Το κοτόπουλο ταιριάζει πάρα πολύ και με γλυκόξινες γεύσεις, μουστάρδα, σκόρδο και    ξερούς καρπούς όπως αμύγδαλα, κάσιους, καρύδια και ξερά ή νωπά φρούτα και δίνει ξεχωριστές γεύσεις μαγειρεμένο με μπύρα ή γιαούρτι. Με όλα τα παραπάνω μπορώ με σιγουριά να πω πως το κοτόπουλο μπορεί να μαγειρευτεί με τους περισσότερους τρόπους από ότι οποιοδήποτε άλλο είδος κρέατος!

Το κοτόπουλο τόσο ωμό όσο και μαγειρεμένο πρέπει να διατηρείται πάντα στο ψυγείο. Αν δεν μαγειρευτεί την επόμενη της αγοράς του καλό είναι να καταψύχεται. Μαγειρεμένο μπορεί να διατηρηθεί περισσότερες ημέρες, 3-4 το πολύ. Είναι επίσης απαραίτητο τα πουλερικά να ψήνονται πολύ καλά. Δεν πρέπει στο εσωτερικό τους  και κυρίως γύρω από τα κόκαλα να υπάρχουν ίχνη κοκκινωπού  χρώματος που υποδηλώνουν ότι δεν ψήθηκε καλά και υπάρχει ακόμη ωμό αίμα. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να τηρούμε τους κανόνες υγιεινής όταν μαγειρεύουμε και να μη φέρνουμε σε επαφή το ωμό κοτόπουλο με οτιδήποτε άλλο που θα καταναλωθεί ωμό, όπως πχ σαλάτγουμε το κίνδυνο μόλυνσης  πρέπει να χρησιμοποιούμε διαφορετική επιφάνεια κοπής και μαχαίρι για το κοτόπουλο και να τα πλένουμε όλα πάρα πολύ καλά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και τα χέρια μας πρέπει να πλένουμε πολύ καλά αφότου ακουμπήσουμε ωμό κοτόπουλο.

Τελειώνοντας θα αναφέρω το γεγονός ότι το κοτόπουλο θεωρείται μία πολύ σημαντική τροφή μαγειρικής οικονομίας, κυρίως επειδή μπορεί εύκολα να εκτραφεί σε μία αυλή και να μας προσφέρει αβγά αλλά και και κρέας.

Τα ψάρια και τα θαλασσινά αποτελούν σημαντικές πηγές θρεπτικών συστατικών, παρέχοντας στον οργανισμό μας βασικά λιπαρά οξέα, υγιεινές πρωτεΐνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία ? δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στα παιδικά μας χρόνια μας πίεζαν να φάμε ψάρι «γιατί έχει φώσφορο» και οι διατροφολόγοι σήμερα συστήνουν να τα καταναλώνουμε 1-2 φορές την εβδομάδα.

Πολλές φορές, όμως, τυχαίνει να μην επιλέγουμε το καλύτερο για μας ψάρι, να παραμένουμε στις ίδιες «ασφαλείς» επιλογές και να μην σκεφτόμαστε «βιώσιμα» όσον αφορά το ψάρι που διαλέγουμε. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι επιλογές μας ενδέχεται να μην είναι υπέρ της προστασίας του μέλλοντος των ψαριών, της αλιείας και των θαλασσών μας, να οδηγούν σε υπεραλίευση και υπερεκμετάλλευση μερικών ειδών και σε καταστροφή άλλων λιγότερο γνωστών, με την απόρριψή τους στη θάλασσα, καθώς είναι νεκρά ή ετοιμοθάνατα.

Δεδομένου ότι το 88% των Ευρωπαίων ισχυρίζεται ότι επιθυμεί να καταναλώνει ψάρια που προέρχονται από βιώσιμη πηγή, συγκεντρώσαμε για εσάς τους τρόπους που μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε την καλύτερη επιλογή, τόσο για τη διατροφή σας, όσο και για το μέλλον των ψαριών.

Μπορείτε κι εσείς να επιλέξετε τα καλύτερα ψάρια και να εμπλουτίσετε με αυτά τη διατροφή σας, καθώς ταυτόχρονα ενισχύετε τη βιωσιμότητα του κλάδου της αλιείας, με απλούς τρόπους. Ακολουθούν οκτώ τρόποι για να επιλέξετε τα ψάρια σας με σεβασμό στην φύση.

1. Δοκιμάστε νέα είδη ψαριών

Ξεχάστε για λίγο τις συνήθεις επιλογές που κάνατε μέχρι τώρα και αγοράστε ψάρια λιγότερα γνωστά που είναι διαθέσιμα σε μεγάλες ποσότητες, ανακαλύπτοντας νέες γεύσεις και συνταγές. Άλλωστε σχεδόν όλα τα ψάρια προσφέρουν γευστική απόλαυση και είναι εύκολα στο μαγείρεμα, οπότε γιατί να μην τα δοκιμάσετε;

2. Επιλέξτε ψάρια που προέρχονται από βιώσιμη διαχείριση

Σε αυτό θα χρειαστείτε τη βοήθεια του ιχθυοπώλη σας, ο οποίος μπορεί να σας βοηθήσει να επιλέξετε ψάρια που αποτελούν αντικείμενο βιώσιμης εκμετάλλευσης ή να προτιμήσετε αυτά με τη σήμανση «αειφόρου αλιείας», που εφαρμόζουν τα κοινά κριτήρια βιωσιμότητας (κύριες ετικέτες: Marine Stewardship Council [MSC], Friend of the Sea [FOS], KRAV, Dolphin Safe). Διαφορετικά, μπορείτε να επικοινωνήσετε με οργανώσεις ή επιχειρήσεις που παρέχουν οδηγούς για βιώσιμες αγορές.

3. Διαβάστε τις ετικέτες

Μην ξεχνάτε ποτέ ότι τα ψάρια πρέπει να αναφέρουν στην ετικέτα τους τη μέθοδο παραγωγής τους, δηλαδή αν προέρχονται από αλιεία ή υδατοκαλλιέργεια, την περιοχή της παραγωγής και την εμπορική ονομασία του είδους. Πέραν αυτών, σύμφωνα με νέους κανονισμούς πρέπει να προσέξετε στις ετικέτες να αναφέρονται και η ημερομηνία της αλίευσης ή συγκομιδής, αλλά και κατά πόσο το προϊόν είναι νωπό ή αποψύχθηκε. Αν λείπουν οι παραπάνω πληροφορίες από τις ετικέτες, καλό είναι να μην επιλέξετε τα συγκεκριμένα ψάρια.

4. Προσέξτε το μέγεθος

Όταν ετοιμάζεστε να επιλέξετε τα ψάρια σας, θυμηθείτε πως είναι προτιμότερο να διαλέξετε μόνο ενήλικα ψάρια. Συμβουλευτείτε και πάλι τον ιχθυοπώλη σας, ο οποίος θα σας καθοδηγήσει όσον αφορά το νόμιμο μέγεθος του ψαριού ανάλογα με το είδος, έτσι ώστε να βεβαιωθείτε πως δεν αγοράζετε ψάρια που αλιεύθηκαν σε πολύ νεαρή ηλικία και δεν είχαν την ευκαιρία να αναπαραχθούν και να συμβάλλουν στην ανανέωση των αποθεμάτων.

5. Επιλέξτε τα βιολογικά προϊόντα υδατοκαλλιέργειας

Τα ψάρια βιολογικής υδατοκαλλιέργειας εκτρέφονται σύμφωνα με αυστηρότερα κριτήρια, χωρίς τη χρήση παρασιτοκτόνων, χρωστικών ουσιών και αντιβιοτικών, ενώ ταυτόχρονα η παραγωγή τους έχει μικρότερο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Άλλωστε, οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί εγγυώνται ότι οι ευρωπαϊκές μονάδες υδατοκαλλιέργειας σέβονται τα ψάρια, την τροφή τους και το περιβάλλον.

6. Ενημερωθείτε για την καλύτερη εποχή του είδους ψαριού που θα αγοράσετε

Και πάλι ο ιχθυοπώλης σας είναι αυτός ο οποίος θα σας ενημερώσει για τις εποχές των θαλασσινών ? άρα θα πρέπει να απευθύνεστε σε κάποιον που εμπιστεύεστε ? κι όσον αφορά τα νωπά ψάρια, θα πρέπει να μην αγοράζετε ένα είδος που αλιεύτηκε κατά την αναπαραγωγική του περίοδο. Τα κατεψυγμένα ψάρια, εφόσον αλιεύτηκαν σε κατάλληλη εποχή, μπορούν να καταναλωθούν όλες τις εποχές.

7. Προτιμήστε τα ψάρια που αλιεύθηκαν κοντά στον τόπο σας

Όταν τα ψάρια μας προέρχονται από τοπική αλιεία σημαίνει ότι χρησιμοποιήθηκαν μόνο «παθητικά» αλιευτικά εργαλεία, όπως πετονιά, αγκίστρι, στάσιμα δίχτυα κ.λπ., τα οποία καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια από τα συρόμενα εργαλεία. Ευνόητο είναι πως και η κατανάλωση αυτών των ψαριών έχει οικολογικό χαρακτήρα, αφού συνεπάγεται λιγότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα λόγω μεταφοράς συν του ότι υποστηρίζετε με αυτό τον τρόπο την κοινωνική και οικονομική ζωή της παράκτιας περιοχής που επιλέγετε.

8. Επεκτείνετε τη δράση σας και αλλού

Ο ιχθυοπώλης σας είναι πράγματι ένας άνθρωπος που μπορεί να σας ενημερώσει σχετικά με το τι ψωνίζετε, τα ψάρια, όμως, μπορεί να τα καταναλώσετε και εκτός σπιτιού, σε μια ταβέρνα ή ένα εστιατόριο. Μπορείτε, λοιπόν, να ρωτήσετε τον εκάστοτε σεφ περισσότερες πληροφορίες για τα ψάρια που πρόκειται να καταναλώσετε σχετικά με τα παραπάνω, έτσι ώστε να αποφασίσετε αν θα τα επιλέξετε στην παραγγελία σας ή όχι.

Πηγή: http://www.clickatlife.gr και http://dialegeistapsariasou.eu/

Η κανέλα είναι ένα μυρωδικό που το έχω συνδέσει με τον χειμώνα. Θυμάμαι, ότι η μητέρα μου συνήθιζε να αφήνει ξυλαράκια κανέλας πάνω στα σώματα του καλοριφέρ και όλο το σπίτι μοσχοβόλαγε με ένα πικάντικο, γλυκό άρωμα που με έκανε να αισθάνομαι ασφαλής και ήρεμος. Πέρασαν πολλά χρόνια για να μελετήσω για την κανέλα και να ανακαλύψω ότι το αιθέριο έλαιο της ευθύνονταν για αυτά τα συναισθήματα μου.

Ιδιότητες

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της κανέλλας προέρχονται από τον φλοιό της και τα φύλλα της, από τα μέρη δηλαδή που εκχυλίζουμε το αιθέριο έλαιο. Η εισπνοή του αιθέριου ελαίου χαρίζει ευεξία στον οργανισμό και καταπολεμά την κατάθλιψη. Η κανέλλα επίσης είναι πολύ σημαντική για τους διαβητικούς, γιατί ρυθμίζει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Περιέχει ένα ενεργό συστατικό, την πολυφαινόλη MHCP, που μιμείται την ινσουλίνη. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι ακόμα και ένα γραμμάριο κανέλλας μειώνει κατά 20% τον διαβήτη. Επίσης για αυτούς που έχουν αυξημένη χοληστερίνη, γιατί μειώνει την κακή χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια. Είναι θερμαντική, εφιδρωτική, βελτιώνει τη λειτουργία των νεφρών και θεωρείται ιδανική για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας, των κολικών και της διάρροιας. Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό, η κανέλλα έχει αφροδισιακές ιδιότητες..

Χρήση

Η χρήση της κανέλλας στην ζαχαροπλαστική και στην μαγειρική είναι γνωστή. Ιδιαίτερα στους λαούς της Ανατολής είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μπαχαρικά. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό είναι ότι μπορούμε να βράσουμε την κανέλλα και να κάνουμε εισπνοές για την καταπολέμηση του κρυολογήματος. Επίσης αν πασπαλίσουμε με λίγη κανέλα το ζεστό μας ρόφημα ή το κρασί μας, έχουμε πολύ χαλαρωτικά και καταπραυντικά αποτελέσματα. Επίσης χρησιμοποιείται και ως φυσικό συντηρητικό, καθώς αν την βάλουμε στα τρόφιμα αυξάνει την διάρκεια ζωής τους.

Η κανέλα πίνεται και σαν ρόφημα. Κανελόνερο με λεμόνι και μέλι είναι άψογος συνδυασμός και μας βοηθάει να χαλαρώσουμε και να αισθανθούμε όμορφα. Έτσι φτιάχνεται και ένα διάσημο ποτό του Αιγαίου, η κανελάδα: Με ζάχαρη/μέλι, κανέλα και γαρίφαλα φτιάχνεται ένα παχύρρευστο σιρόπι που αραιώνεται και πίνεται με νερό και παγάκια ή ζεστό σαν λικέρ. Δυναμωτικό και άκρως αφροδισιακό! Επίσης σε συνδυασμό με φρέσκο τζίντζερ, η κατανάλωση κανέλας λειτουργεί προληπτικά κατά των ιώσεων, γιατί είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά.

Ένας από τους βασικούς κανόνες της μαγειρικής οικονομίας λέει, ότι πρέπει να ψωνίζουμε έξυπνα επιλέγοντας προιόντα φτηνά και εποχικά. Το καροτο είναι ένα από τα πιο φτηνά χειμερινά λαχανικά, που παράγεται στην Μακεδονία και όμως οι ελληνίδες νοικοκυρές δεν το αξιοποιούν όπως θα πρεπε! Στη μαγειρική το χρησιμοποιούμε μόνο σε σαλάτες και σούπες  Αυτό το πορτοκαλί στικάκι έχει μόνο δέκα θερμίδες, γεμίζει τον οργανισμό μας με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία και σήμερα θα μας δώσει ένα μάθημα μαγειρικής οικονομίας!

Βρείτε και σεις διάφορους τρόπους να βάλετε το καρότο στην διατροφή σας και να είστε σίγουροι ότι αυτό με την σειρά του θα σας ανταμείψει, απελευθερώνοντας στον οργανισμό σας πολύτιμες βιταμίνες και μέταλλα! Και να θυμάστε πάντα ότι το βασικό συστατικό σε κάθε συνταγή είναι η καλή μας διάθεση!

Τα καρότα παρέχουν μια αφθονία σχεδόν όλων των ενισχυτικών θρεπτικών ουσιών για τον οργανισμό. Αποτελούν την καλύτερη φυσική πηγή βιταμίνης Α, η οποία ευεργετεί την όραση, καταπολεμά την ακμή κι επιπλέον αυξάνει τη φυσική αντίσταση ενάντια στα μικρόβια και τις μολύνσεις. Έτσι, κατατάσσεται στη λίστα των καλύτερων φυσικών φαρμάκων για την πρόληψη από τα κρυολογήματα και τους ιούς.

Εκτός από την προσφορά τους σε βιταμίνη Α, τα καρότα προσφέρουν επίσης σημαντική ποσότητα καθαρών μετάλλων, όπως το χλώριο και το θείο. Το χλώριο υποκινεί τις λειτουργίες του συκωτιού – όπως την αποβολή των τοξινών από το ανθρώπινο σύστημα – και παρέχει φυσική προστασία από την αρθρίτιδα, αφού βοηθά στη διατήρηση των οστών και των αρθρώσεων σε νεανική μορφή. Αντίστοιχα, το θείο προωθεί μια αντισηπτική επίδραση στο πεπτικό σύστημα και την κυκλοφορία του αίματος, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί το κύριο συστατικό τής ινσουλίνης, δηλ. της ορμόνης που δραστηριοποιείται για τη μετατροπή των υδατανθράκων σε ενέργεια.

Τα καρότα είναι μια πολύ καλή πηγή τριών ακόμη σημαντικών μετάλλων: του ασβεστίου, του φωσφόρου και του μαγνησίου. Αυτά λειτουργούν μαζί για να χτίσουν ισχυρά οστά και υγιές νευρικό σύστημα. Το ασβέστιο είναι ουσιαστικό για τους μυς τής καρδιάς και τη ρύθμιση τού κτύπου τής καρδιάς. Ο φώσφορος συμβάλει για την απόκτηση υγιούς δέρματος, μαλλιών και τα νεύρων. Η ζωτικής σημασίας περιεκτικότητα σε μαγνήσιο των φρέσκων καρότων είναι η ευεργετικότερη για τη διανοητική ανάπτυξη, την πέψη των λιπών και το μεταβολισμό κάποιων θρεπτικών ουσιών όπως: ασβέστιο, φώσφορος, νάτριο, κάλιο, σύμπλεγμα βιταμινών Β, C και Ε, ενώ το μαγνήσιο είναι ουσιαστικό για την παραγωγή ενέργειας από τους υδατάνθρακες, το οποίο όμως καταστρέφεται από την κατανάλωση οινοπνεύματος.

Τέλος, τα καρότα είναι μια καλή φυτική πηγή βιταμίνης Ε, η βιταμίνη των μυών. Τα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη Ε αυξάνουν την αποδοτικότητα ολόκληρου του μυϊκού συστήματος με την προώθηση της αποδοτικής χρήσης του οξυγόνου. Η βιταμίνη Ε βοηθά επίσης, να προωθηθεί το αίμα, από τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, σε όλα τα μέρη του σώματος.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΟΤΟΥ

Ας ταξιδέψουμε στο χρόνο και στο χάρτη , το καρότο έχει τις ρίζες του στην κεντρική Ασία. Χιλιάδες χρόνια πριν στην περιοχή του σημερινού Αφγανιστάν καλλιεργήθηκαν τα πρώτα καρότα, τα οποία μοιάζαν με τα σημερινά μόνο στο σχήμα. Το χρωμα τους ήταν μωβ ενώ το πορτοκαλί καρότο που τρώμε όλοι σήμερα  είναι προιόν συνδιαστικής καλλιέργειας του μωβ καρότου της Κεντρικής Ασίας και του καρότου με άσπρο ή λευκό χρώμα που ήδη υπήρχε στην Δυτική Ευρώπη.  Γύρω στον 10^ο αιώνα , το μωβ καρότο ήρθε και στην Ευρώπη, ταξιδεύοντας με τους Άραβες από την Ασία προς την Βόρεια Αφρική και την Ισπανία. Έτσι έγιναν διάφορα πειράματα και προέκυψε το καρότο όπως το γνωρίζουμε σήμερα.  Όπως αναφέρεται σε παλαιότερα γραπτά για την γεωργία γενικότερα, η χώρα που δημιουργήθηκε το πρώτο πορτοκαλί καρότο είναι η Ολλανδία.

Το αγαπημένο μας καρότο όμως, δεν είναι ένα απλό λαχανικό. Υπήρξε πρωταγωνιστής σε πολλά έργα τέχνης, από τα ιερογλυφικά της Αιγύπτου μέχρι την περίοδο της Αναγέννησης όπου το συναντάμε σε  βιβλία του Μεσαίωνα, βυζαντινά ιατρικα γραπτά, πίνακες του Βερμέερ κ.ά.

Οι αρχαίοι τιμούσαν ιδιαίτερα το καρότο, όχι μόνο για την νοστιμιά του αλλά και για τις πολύτιμες ιδιότητες του σαν φαρμακευτικό προιόν.  Στην αρχαία Ελλάδα το ονομά του ήταν Σταφυλίνος και το έχουν συμπεριλάβει σε συγγραμματά τους για τα φαρμακευτικά φυτά πολλοί ?γιατροί? και επιστήμονες  της αρχαιότητας όπως ο Ιπποκράτης και ο Διοσκουρίδης.  Αρχαίοι Ελληνες αλλά και Ρωμαίοι το συμπεριλαμβάνουν συχνά σαν γιατρικό της εποχής.

Όσο περνούσαν τα χρόνια, το καρότο σταμάτησε να είναι μόνο φαρμακευτικό υλικό και να μπαίνει στο διαιτολόγιο των ανθρώπων για τα καλά.

Ο καιρός πέρασε και φτάσαμε στο 16ο αιώνα? Η εμφάνιση του πορτοκαλί καρότου είναι γεγονός.  Το πορτοκαλί καρότο ήταν ένα δώρο των Ολλανδών αγροτών προς το βασιλιά τους, τον Γουλιέλμο της Οράνζ (που στα γαλλικά σημαίνει πορτοκαλί). Το καρότο από εκείνη την στιγμή έγινε το βασιλικό λαχανικό!!! Αν θες λοιπόν να νιώσεις Βασιλιας ή Βασίλισσα μην παραλείψεις να φας κι εσύ ένα καροτάκι!

Βέβαια αυτό δεν είναι παρά ένα ωραίο παραμύθι γιατί σε πολλά βιβλία πολύ παλαιότερα του 16ου αιώνα θα βρούμε περιγραφές που δείχνουν πως το καρότο ήταν και νωρίτερα πορτοκαλί.

Με το πέρασμα των ετών τα καρότα ταξίδεψαν παντού στον κόσμο, φτάνοντας στην Αμερική με τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους και αργότερα στην Αυστραλία με τον Πρώτο Στόλο[1].

Αυτή ειναι λοιπόν η ιστορία του καρότου , του πολυταξιδεμένου αυτού λαχανικού!

ΤΙΡS

1. Το καρότο είναι φυτό μονοετές ή διετές και ανήκει στο γένος Δαύκος της οικογένειας των Σκιαδανθών και αποτελείται κατά 87% από νερό.
2. Το καρότο ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον μαϊντανό, τον κόλιανδρο και τον άνηθο.
3. Οι διάφορες ποικιλίες καρότου διακρίνονται από διαφορές στο σχήμα, το χρώμα και το μήκος της ρίζας. Η γεύση όμως δεν αλλάζει !
4. Η αναπαραγωγή γίνεται με σπορά και τα φυτά αναπτύσσονται με αργό ρυθμό. Η συγκομιδή γίνεται 3-4 μήνες μετά τη σπορά και στο εμπόριο διατίθεται συνήθως χωρίς το φύλλωμα, γιατί έτσι διατηρείται περισσότερο.
5. Είναι γεγονός πως το καρότο είναι το πρώτο λαχανικό στην ιστορία που έγινε κονσέρβα!
6. Στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία και τη Στερεά και η βασική ποικιλία είναι αυτή της «Αιγίνης», με κωνική ρίζα μεγάλου μεγέθους και πορτοκαλί χρώμα.
7. Υπάρχουν πολλές έγκυρες επιστημονικές έρευνες που έχουν αποδείξει ότι το καρότο, ωμό ή βρασμένο, λόγω της μεγάλης του περιεκτικότητας σε καροτένια και φυτικές ίνες, έχει την ιδιότητα να δεσμεύει και να συμπαρασύρει μέσω του εντέρου τη χοληστερίνη που περιέχεται στις τροφές, εμποδίζοντας έτσι την απορρόφησή της από τον οργανισμό.
8. Είναι μία εξαιρετική τροφή για τον οργανισμό αφού έχει αρκετή ποσότητα από βιταμίνες Β1, Β2 καθώς και νιασίνη.
9. Τα καρότα είναι πλούσια σε βιταμίνη Α και καροτίνη Β, και όλοι ξέρουμε πόσο τα έχει ανάγκη ο οργανισμός μας για να προφυλαχθεί από τις διάφορες μορφές καρκίνου.
10. Το καρότο τρώγεται ωμό είτε σκέτο, είτε σε σαλάτες (κυρίως συνοδεύοντας το λάχανο), ή σαν τουρσί ή μαγειρεμένο (θεωρείται βασικό συστατικό στη φασολάδα, ενώ ταιριάζει πολύ καλά και με τον αρακά).
11. Λαϊκοί μύθοι λένε πως όποιος τρώει καρότα, τον αγαπούν.
12. Το Β? Παγκόσμιο Πόλεμο , οι Άγγλοι διέδωσαν η νυχτερινή όραση των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας τους βελτιώθηκε αφότου άρχισαν να τρώνε πολλά καρότα. Έτσι, οι Λονδρέζοι άρχισαν να τρώνε καρότα με τη σέσουλα, ελπίζοντας ότι έτσι θα έβρισκαν ευκολότερα το σπίτι τους τις ώρες της νυχτερινής συσκότισης. Αν κι εσύ θες να βλέπεις καλύτερα μέσα στο σκοτάδι μην ξεχάσεις να τραγανίσεις ένα καροτάκι.
13. Ο γνωστός μας Bags Bunny είναι ο μόνος κουνελος που προτιμά τα καρότα. Τα κουνελάκια που έχουμε πολλοί στο σπίτι μας  θα απολαύσουν περισσότερο ένα τραγανό φυλλαράκι μαρούλι παρά ένα καρότο.
14. Το ήξερες πως ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει γύρω στα 10.866 καρότα σε όλη του τη ζωή;
15. Αν ονειρευτεί κανείς καρότα , προμηνύονται χρόνια καλής ζωής με υγεία και πλούτο.
16. Σ?ένα κουταλάκι του γλυκού χωράνε 2000 σπόροι καρότου.
17. Όταν έρθει ο χειμώνας  και χιονίσει μην ξεχάσεις να πάρεις μαζί σου ένα καρότο γιατί  η μύτη του χιονάνθρωπου είναι πάντα από καρότο.
18. Και μία συγκλονιστική αποκάλυψη, στην αγαπημένη μας Φρουτοπία, του Ευγένιου Τριβιζά,  δεν υπήρχε καρότο!!!

ΤΑ ΚΑΡΟΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ

Διάφοροι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν το καρότο για πολλούς λόγους, είτε στην διατροφή είτε στην καθημερινη ζωή.  Οι πιο γνωστές χρήσεις του ανά τον κόσμο είναι οι παρακάτω:

1. Στο 19ο αιώνα, οι Γάλλοι καπνιστές έβαζαν κομματάκια καρότου στον καπνό τους για να διατηρήσουν την υγρασία .
2. Στην πρώιμη Κέλτικη λογοτεχνία, το καρότο αναφέρεται και ως το ?μέλι του Κάτω Κόσμου?.
3. Οι Βρετανοί χρησιμοποιούσαν το καρότο σε ένα ρόφημα που παρασκεύαζαν ενάντια στα κακά δαιμόνια και την τρέλα.
4. Oι Έλληνες που μπήκαν μέσα στο Δούρειο Ίππο λέγεται πως προτού το κάνουν κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες καρότων για να θέσουν εκτός λειτουργείας το πεπτικό τους σύστημα.
5. Τέλος, οι Άραβες θεωρούν τα καρότα αφροδισιακά.

Η βιταμίνη C είναι από τις σημαντικότερες βιταμίνες ? ίσως η πιο σημαντική ? που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας, καθώς η έλλειψή της ακόμα και για μικρό χρονικό διάστημα μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το σκορβούτο που πάθαιναν παλαιότερα οι ναυτικοί.

Η ελάχιστη συνισταμένη ημερήσια ποσότητα βιταμίνης C που πρέπει να λαμβάνει κάποιος καθημερινά είναι 60-80 mg. Είναι μια βιταμίνη αντιοξειδωτική, η οποία γίνεται ασπίδα προστασίας του οργανισμού μας και προστατεύει από πολλές ασθένειες. Επιπλέον, είναι υδατοδιαλυτή, δηλαδή ακόμα κι αν παρέχουμε στον οργανισμό μας μεγαλύτερη ποσότητα από όση χρειάζεται, δε θα συσσωρευτεί στο σώμα μας, ούτε θα γίνει τοξική, όπως συμβαίνει με άλλες βιταμίνες: ο οργανισμός μας θα την αποβάλλει μόνος του. Συνεπώς, μην ανησυχείς, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος από την υπερκατανάλωσή της (σε περίπτωση που παίρνεις για κάποιο χρονικό διάστημα και κάποια συμπληρώματα βιταμίνης C). Όπως έλεγε και ο Ιπποκράτης «Η διατροφή μας είναι το φάρμακό μας» και ναι, εάν τρέφεσαι σωστά, η υγεία σου θα είναι άριστη!

Τη μεγαλύτερη συγκέντρωση βιταμινών C τη βρίσκει κανείς κυρίως σε φρούτα και λαχανικά. Βέβαια, με την πάροδο των ετών και τις αλλαγές στις μεθόδους γεωργίας, η συγκέντρωση βιταμινών στα τρόφιμα μειώθηκε ? χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι πριν από 100 χρόνια ένα πορτοκάλι περιείχε 20 φορές περισσότερη βιταμίνη C! Γι? αυτό και είναι σημαντικό να αναζητάς όσο το δυνατόν περισσότερο φυσικά, φρέσκα και βιολογικά προϊόντα. Κάτι που ίσως πολλοί δε ξέρουν είναι ότι ακόμη και τα αποξηραμένα φρούτα έχουν πολύ μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, όπως  και φρούτα που δεν είναι πολύ δημοφιλή στην Ελλάδα, όπως τα goji berries.

Βιταμίνη C περιέχουν και οι χυμοί ? πολλές φορές διαβάζουμε στην συσκευασία ότι ένας φυσικός χυμός δεν έχει συντηρητικά αλλά έχει ασκορβικο οξύ, δηλαδή βιταμίνη Cόπως είναι η χημική της ονομασία! Το ασκορβικό οξύ εμποδίζει την οξείδωση των τροφίμων, όπως και την οξείδωση του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες. Από τα λαχανικά, μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C βρίσκεται στις ντομάτες, στις πιπεριές και σε όλα πράσινα λαχανικά. Ακόμη και στη ρίγανη, το δυόσμο, το  μαϊντανό που έχουμε σε βαζάκια στη κουζίνα μας, βρίσκουμε μεγάλη ποσότητα αντιοξειδωτικών και βιταμίνης C. Πρασινάδα είναι ακόμη και τα φύκια, για παράδειγμα η σπιρουλίνα, την οποία μπορείτε την βρίσκει κανείς σε μορφή συμπληρώματος και είναι ιδιαίτερα ευεργετική για τον οργανισμό.

Σε περίπτωση συμπληρωμάτων διατροφής, καλό είναι να αποφεύγεις τα αναβράζοντα δισκία, καθώς περιέχουν και άλλες ουσίες, όπως π.χ. γλυκαντικά, τα οποία δεν ωφελούν σε τίποτα τον οργανισμό σας. Επίσης, καλό είναι να μην καταναλώνεις τα συμπληρώματα με άδειο στομάχι, καθώς η βιταμίνη C απορροφάται καλύτερα αν καταναλώσεις το συμπλήρωμα μαζί με ένα φρούτο, λίγο χυμό ή ακόμη και μαζί με το μεσημεριανό σου.

Μια έξυπνη ιδέα, είναι να πάρεις από ένα κατάστημα με υλικά για παραγωγούς τροφίμων ή κάποιο “ψαγμένο” μαγαζί με μπαχαρικά, λίγο ασκορβικό οξύ σε σκόνη το οποίο μπορείς να χρησιμοποιήσεις ως συντηρητικό στη μαγειρική σου, για να συντηρήσεις, για παράδειγμα, μια σάλτσα που μόλις ετοίμασες! Μπορείς ακόμη και να προσθέσεις μια μικρή ποσότητα στο χυμό σου, ώστε να μη χρειαστεί να αγοράσεις κάποιο συμπλήρωμα ? έτσι ενισχύεις τον οργανισμό σου φυσικά και οικονομικά! Ωστόσο, εάν έχεις ιδιαίτερα ευαίσθητο στομάχι, καλύτερα να το αποφύγεις καθώς το όξινο περιβάλλον που δημιουργεί το ασκορβικό οξύ ίσως να σε ενοχλήσει.

Πιο είναι το συμπέρασμα; Φρόντισε να τρέφεσαι σωστά, μην ξεχνάς ότι η βιταμίνη C είναι όπλο κατά πολλών ασθενειών, κατανάλωσε την άφοβα και συνέχισε να αυξάνεις τη διατροφική σου ευφυΐα!

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΣΠΙΡΟΥΛΙΝΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΛΗΡΟΡΟΦΙΕΣ ΓΙΑ SUPERFOODS

ΔΕΣ FOODIQ VIDEO

Μία σημαντική συμβουλή έξυπνης διατροφής που προάγει την φιλοσοφία της Μαγειρικής Οικονομίας και της Μαγειρικής Οικολογίας, είναι να τρώμε φρούτα και λαχανικά εποχής. Τα εποχικά φρούτα και λαχανικά είναι πιο οικονομικά, έχουν περισσότερα θρεπτικά συστατικά και είναι πιο φιλικά προς το περιβάλλον, αφού δεν χρειάζεται να φυλαχθούν για μήνες στο ψυγείο ή να ταξιδέψουν από μακριά.

Πιθανότατα, το πιο σημαντικό πλεονέκτημα είναι το γεγονός ότι τα εποχικά προϊόντα είναι πολύ πιο οικονομικά. Για αυτό είναι πιο σοφό να τρώμε ντομάτες το καλοκαίρι και να επιλέγουμε λάχανο ή μαρούλι για σαλάτα τον χειμώνα.

Αν ψωνίζουμε αποκλειστικά από παραγωγούς σε λαϊκές αγορές είναι εύκολο να ακολουθήσουμε τις εποχές αφού σπάνια έχουν φρούτα και λαχανικά εκτός εποχής. Σε κάθε όμως περίπτωση, είναι καλή ιδέα να έχουμε γνώση των φρούτων και λαχανικών της κάθε εποχής.

Όταν ξέρουμε ποια φρούτα και λαχανικά υπάρχουν σε κάθε εποχή, μπορούμε να επιλέγουμε σοφότερα τις συνταγές που θα μαγειρέψουμε. Για παράδειγμα, γεμιστά τον χειμώνα βγαίνουν πανάκριβα. Το ίδιο ισχύει και για συνταγές με μπρόκολο το καλοκαίρι.

Οι γνώσεις λοιπόν των εποχών στα φρουτολαχανικά μπορούν να μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε την διατροφή μας και να κάνουμε «Μαγειρική Οικονομία». Πρόκειται για μία πολύ σημαντική επένδυση στην αύξηση της διατροφικής μας ευφυΐας.

Με τον παρακάτω πίνακα θα μάθεις πως να επιλέγεις φρούτα και λαχανικά εποχής, ξάθε μήνα του χρόνου!

Αν θες να αυξήσεις κι άλλο την διατροφική σου ευφυΐα ή να βοηθήσεις το παιδί σου να μάθει για την έξυπνη διατροφή,  πάτα εδώ για να δεις το βιβλίο ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ.

Για περισσότερες συμβουλές και συνταγές Μαγειρικής Οικονομίας, πάτα εδώ.