Μπορεί να είναι και ένα από τα καλύτερα ταξίδια σε ένα από τα ομορφότερα μέρη που πηγα ποτέ εκτός Ελλάδας. Ξεκλινησα από το Johannesburg και μέσα σε 10 μέρες διέσχυσα περίπου 3000 χιλιόμετρα κάνωντας στάσεις σε Durban, Port Elizabeth, Oudtshoorn, Cape Town. Δείτε φωτογραφίες.
Έχω και βίντεο… αλλά για αυτό θα περιμένετε λιγάκι. Γραφτείτε στο Newsletter για να σας ενημερώσω όταν μονταριστούν!
Στο αεροδρόμιο στη Ντόχα του Κατάρ, στην αλλαγή των πτήσεων.
Τον Αύγουστο του 2004 έζησα μία μοναδική εμπειρία που άλλαξε πολύ τη φιλοσοφία μου για τη ζωή… Έφτασα στην κορυφή του Ολύμπου και πήρα 10 από τα σημαντικότερα μαθήματα ζωής. Αυτή η ανάβαση ήταν για μένα ένα σχολείο. Βλέποντας το βίντεο σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τα δέκα αυτά μαθήματα από τα οποία σίγουρα μπορείτε να αποκομίσετε κάτι.
Δείτε το βίντεο και μετά διαβάστε τη συνέχεια.
Τα μαθήματα ζωής που πήρα από αυτή την ανάβαση:
1) Κάθε μεγάλο επίτευγμα στην αρχή φαντάζει δύσκολο και ακατόρθωτο.
Αν όμως έχεις στόχο, ξέρεις τι ζητάς και δείξεις υπομονή και επιμονή, θα τα καταφέρεις. Αν θέλεις κάτι μπορείς να το πετύχεις και αν δεσμευτείς απέναντι στον εαυτό σου ότι δεν θα τα παρατήσεις, είναι σίγουρο ότι θα το πετύχεις. Ο μόνος τρόπος για να αποτύχεις είναι να τα παρατήσεις ή να μην καν ξεκινήσεις.
2) Όπου κι αν θες να φτάσεις, θα τα καταφέρεις αν ξέρεις εστιάσεις στο ένα βήμα που πρέπει να κάνεις κάθε φορά. Όταν ανεβαίναμε δεν κοιτούσαμε συνεχώς την κορυφή. Στα περισσότερα σημεία της διαδρομής ούτε καν φαινόταν η κορυφή. Βάζαμε το κεφάλι κάτω και εστιάζαμε στο κάθε μας βήμα, με ρυθμό και υπομονή. Το μόνο που μας ένοιαζε είναι να κάνουμε άλλο ένα βήμα. Και μετά άλλο ένα και μετά άλλο ένα.. Ώσπου φτάσαμε!!! Εδώ είναι οι φωτογραφίες από τη διαδρομή…
2) Όταν θες να πετύχεις κάτι δύσκολο, θα βρεθούν πολλοί που θα σου πουν ότι δε θα τα καταφέρεις. Δεν πρέπει να τους ακούς. Άκου 1-2 άτομα που εμπιστεύεσαι και που πιστεύουν στις πραγματικές σου δυνάμεις περισσότερο ακόμα κι από σένα. Χρησιμοποίησε τη λογική σου για να αξιολογήσεις την κατάσταση αλλά πάνω από όλα άκου την καρδιά σου.
3) Όπου κι αν θες να φτάσεις, πάντα υπάρχει κάποιος που έχει φτάσει εκεί. Από αυτόν μπορείς να μάθεις πως τα κατάφερε και να σε βοηθήσει να ανεβείς. Μαζί μας είχαμε τον Γιάννη που είχε ανέβει ξανά αρκετές φορές. Σε κάτι δύσκολο που θες να πετύχεις είναι σοφό να έχεις κάποιον οδηγό, κάποιον «προπονητή». (Δες αυτό: http://bletsas.gr/coaching/)
4) Η θέα από την κορυφή είναι μοναδική! Το συναίσθημα της κορυφής είναι ακόμα πιο μοναδικό. Η θέα είναι ίδια για όλους. Το συναίσθημα όμως είναι διαφορετικό για τον καθένα. Την θέα μπορείς να τη δεις στο βίντεο και σε φωτογραφίες. Το αίσθημα όμως της κορυφής μπορείς να το νιώσεις μόνο αν φτάσεις εκεί. Δεν μπορείς να ζήσεις μία επιτυχία μέσα από κάποιον άλλο. Ζήσε τη ζωή σου για σένα και γίνε το παράδειγμα για τους άλλους.
5) Όταν φτάσεις στην κορυφή, θες να ξεχάσεις και ξεχνάς τις δυσκολίες που πέρασες για να τα καταφέρεις. Η φράση της Μυρτώς με την οποία ανοίγει το βίντεο τα λέει όλα… Αν μπορείς να το σκέφτεσαι αυτό τις δύσκολες στιγμές της προσπάθειας, παίρνεις θάρρος και δύναμη. Αν την ώρα που ζορίζεσαι έχεις απόλυτη πίστη ότι κάποια στιγμή θα φτάσεις και τα άσχημα θα τα ξεχάσεις, τότε παίρνεις ακόμα μεγαλύτερη δύναμη για να συνεχίσεις.
6) Αν λειτουργείς ομαδικά μπορείς να πετύχεις τα πάντα. Τίποτα μεγάλο δε μπορείς να το πετύχεις μόνος σου. Ο ένας πρέπει να βοηθάει τον άλλο αλλά το πιο σημαντικό είναι ο καθένας να φροντίζει τον εαυτό του για τους άλλους. Αν είσαι καλά μπορείς να βοηθήσεις και κάποιον άλλο της ομάδας που ενδεχομένως να χρειάζεται βοήθεια. Αν κάποιος δεν τα καταφέρει, όλη η ομάδα απέτυχε.
7) Η κορυφή έχει αρκετή μοναξιά… Για αυτό πρέπει να έχεις μαζί φίλους ζωής. Φίλους που θα βρεθούν εκεί κάθε στιγμή της διαδρομής. Στο ανέβασμα και στο κατέβασμα! Είχα τη χαρά να μοιραστώ αυτές τις στιγμές με ανθρώπους που μεγάλωσα μαζί και που θα έχω πάντα στην καρδιά μου.
(Να και μία φωτογραφία με τον Αντώνη πολύ πιο παλιά: https://picasaweb.google.com/ftbletsas/mxfZlF#5473261929284603170)
8 ) Όταν φτάσεις στην κορυφή, θα έχεις την ευκαιρία να αφήσεις το στίγμα σου! Να γράψεις κάτι στο βιβλίο επισκεπτών! Μη χάσεις την ευκαιρία να το κάνεις αυτό! Άφησε κάτι εκεί… άφησε ένα κομμάτι του εαυτού σου αλλά επίσης πάρε κάτι από εκεί για πάντα μαζί σου? Εμείς πήραμε φωτογραφίες, βίντεο, αναμνήσεις και συναισθήματα.
9) Όταν φτάσεις κάπου ψηλά θα πρέπει μετά να ξανακατέβεις. Όταν φτάσεις στην κορυφή, πρέπει πρώτα να κατέβεις για να ανέβεις σε κάποια άλλη κορυφή. Αυτό πρέπει να το κάνεις με προσοχή.. γιατί μπορεί να πέσει καμιά πέτρα από αυτούς που είναι πιο πάνω!… Πάντως το κατέβασμα είναι πολύ πολύ πιο εύκολο!… Πιο εύκολα κατεβαίνεις από ότι ανεβαίνεις..
10) Ένα μήλο την ημέρα τον Γιατρό τον κάνει πέρα! Ακόμα και στην κορυφή του Ολύμπου!… Για να μην ξεχνιόμαστε!
Ήταν σίγουρα το πιο “high” μήλο που έφαγα ποτέ!!!
Δεν χρειάζεσαι “ναρκωτικά” για νιώσεις “high”, αρκεί να κοιτάξεις ψηλά και να τολμήσεις να ανέβεις.
Σας εύχομαι από την καρδιά μου να κατακτήσετε όλες τις κορυφές που επιθυμείτε στη ζωή σας. Να θυμάστε τα παραπάνω 10 μαθήματα και η κορυφή είναι δική σας. Αν θέλεις μπορείς!…
Η Γενεύη είναι πόλη στην Ελβετία με πληθυσμό [ερίπου 200,000 κατοίκους. Είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Ελβετία (μετά από τη Ζυρίχη). Η πόλη βρίσκεται στις δυτικές όχθες της λίμνης της Γενεύης (Lac de Gen?ve ή Lac Leman). Βρίσκεται πάνω στα σύνορα της Ελβετίας με τη Γαλλία.
Η Γενεύη θεωρείται σημαντική πόλη λόγω της παρουσίας πολυάριθμων διεθνών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένης της ευρωπαϊκής έδρας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Η οικονομία της Γενεύης είναι προσανατολισμένη στις υπηρεσίες. Η πόλη έχει σημαντικές παραδοσιακές τράπεζες και αποτελεί επίσης σημαντικό κέντρο του εμπορίου προϊόντων.
Στο κέντρο της πόλης μέσα στην λίμνη υπαάρχει το μεγάλο σιντριβάνι . Ο μηχανισμός του είναι τόσο ισχυρός που το αποτέλεσμα είναι το νερό να εκτοξεύεται σε ύψος 140 μέτρων αυτό είναι και το κυριότερο αξιοθέατο. Γύρω από αυτό άλλωστε γίνονται και όλα τα πανηγύρια.
Λίμνη Λεμάν (ή λίμνη Γενεύης) (Lac Leman): Στη βόρεια όχθη βρίσκεται η Λωζάνη (Lausanne) και στη νοτιοδυτικό άκρο της ηΓενεύη.
Η Ελβετία είναι γνωστή για τα ρολόγια, της τράπεζες, τους σουγιάδες και τις σοκολάτες!
Βιομηχανία
Η βιομηχανία είναι πολύ αναπτυγμένη και είναι ο κυριότερος εξαγωγικός τομέας της οικονομίας της. Έχει αναπτύξει τόσο τη βαριά βιομηχανία (μεταλλουργία, κατασκευή μηχανών), όσο και την ελαφριά βιομηχανία, όπως η βιομηχανία χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων, ρολογιών, υφαντουργία, σοκολάτας και η βιομηχανία επεξεργασίας γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων. Επίσης, ιδιαίτερα αναπτύχθηκε, κατά τα τελευταία χρόνια, η βιομηχανία των ηλεκτρονικών συσκευών, που βασίζεται στην υψηλή τεχνολογία και στη συστηματική επιστημονική έρευνα.
Η Ελβετία είναι γενικά μια χώρα με υψηλό βιοτικό αλλά και πνευματικό επίπεδο, και η οικονομική της ανάπτυξη στηρίζεται, κατά ένα μεγάλο μέρος, στο υψηλό πνευματικό και επιστημονικό επίπεδο της χώρας. Στα Γαλλοελβετικά σύνορα και κοντά στην Γενεύη εδρεύει το CERN, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικής Έρευνας.
Εκδρομή σε χιονοδρομικό πάνω στα Γαλλικά βουνά "JURA" και πικ νικ στο ύπαιθρο με θέα!
Συνεχίζει η εκδρομή στη οροσειρά JURA (ΝοτιοΑνατολική Γαλλία)
Γαστρονομία
Τυρομάγαζο στη μιρκή Γαλλική πόλη Segny
Επίσκεψη σε Γαλλικό Σούπερ Μάρκετ
Κλίμα
Το κλίμα της Ελβετίας είναι ψυχρό και, κατά βάση ξηρό, αν και σε ορισμένες περιοχές βρέχει 160 με 180 μέρες το χρόνο. Το κλίμα παρουσιάζει μεγάλες ανομοιομορφίες από περιοχή σε περιοχή, αλλά είναι γενικά υγιεινό. Την ιδιότητα αυτή, του κλίματος της χώρας τους, εκμεταλλεύτηκαν οι Ελβετοί με τον καλύτερο τρόπο. Ίδρυσαν πολλά σανατόρια, αναπαυτήρια, ψυχιατρικές κλινικές και έτσι παλαιότερα η Ελβετία αποτέλεσε θεραπευτικό κέντρο για τις παθήσεις των πνευμόνων (όπως η φυματίωση) και των νεύρων.
Την περασμένη εβδομάδα επισκέφθηκα το Άγιο Όρος. Ήταν η πρώτη μου φορά που πηγα εκεί και έμεινα καταενθουσιασμένος με την ηρεμία, τη φύση και την Αγιορίτικη Κουζίνα! Γνώρισα εκπληκτικούς ανθρώπους γεμάτους σοφία και είδα τις καλύτερες ανατολές της ζωής μου! Αυτό που παρατήρησα ήταν ο μεγάλος βαθμός αυτάρκειας που έχουν τα μοναστήρια, αφού παράγουν πολλά από τα τρόφιμα που καταναλώνουν. Μακάρι να λειτουργούσε έτσι όλη η Ελλάδα και να μην είχαμε τόσο ανάγκη τις εισαγωγές για να τραφούμε.
.
Ακολουθούν φωτογραφίες και διάφορες πληροφορίες.
.
.
Η χερσόνησος του Αθω είναι 300 τετραγωνικά χλμ και φιλοξενεί περίπου 2.500 χιλιάδες μοναχούς από κάθε γωνιά της γης.Οι κάτοικοι της είναι οι μονοι σε όλο τον πλανήτη που τηρούν ακόμα την βυζαντινή ώρα.
Το βουγουναριό του Μυλοποτάμου, το οινοποιείο δηλαδή είναι σχεδόν 1.000 χρόνων! Υπάρχει από το 937 που χτίστηκε η μονή. Η παραγωγή κρασιού σταμάτησε για 50 περίπου χρόνια, μέχρι που το 1992 ο πατήρ Επιφάνιος ανέλαβε το μοναστήρι και του έδωσε ξανά πνοή! Τα 50 στρ αμπελώνα βγάζουν ένα εξαιρετικής ποιότητας κρασί που εμφιαλώνεται εδώ και κυκλοφορεί στο εμπόριο σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Στο Άγιο όρος λένε ότι όταν μαγειρεύουμε πρέπει να έχουμε πάντα στο νού μας αυτούς που αγαπάμε και η αγάπη μας θα κάνει νοστιμότερο το φαγητό. Οι μάγειρες των μοναστηριών προσεύχεται συνεχώς όταν μαγειρεύουν, στον Άγιο Ευφρόσυνο, τον προστάτη των μαγείρων, ζητώντας την ευλογία του. Εμείς νοστιμεύουμε τα φαγητα με λάδι και αλάτι- οι μοναχοί με άφθονη αγάπη και θετική ενέργεια!! Και…πιστέψτε με! Πιάνει!
Γενικά η τροφή των αγιορειτών μοναχών είναι πολύ λιτή και περιορίζεται συνήθως στο ψωμί, το λάδι, το κρασί, τις ελιές ,τα όσπρια και τα λαχανικά. Το κρέας σπανίζει στο Όρος και από τα κοινόβια λείπει εντελώς. Οι ασκητές στην έρημο περιμένουν από τους περαστικούς να τους στείλουν ή να τους αφήσουν κάτι, συνήθως παξιμάδια και καμιά ελιά.
Οι μοναχοί τρώνε ελάχιστα γαλακτοκομικά και καθόλου κρέας -ακόμα και το Πάσχα, γιορτάζουν με παστό μπακαλιάρο στο φούρνο!Επειδή νηστεύουν σχεδόν τις μισές μέρες του χρόνου ακόμα και από λάδι, τρώνε πολλά φρούτα και χορταρικά και φυσικά πολλά θαλασσινά. Με άλλα λόγια, στς αγιορείτικες κουζίνες, η μεσογειακή διατροφή είναι στα καλύτερα της.
Οι μονές του Άγιου Όρους τηρούν ευλαβικά το έθιμο της φιλοξενίας εδώ και χίλια χρόνια. Οι επισκέπτες του όρους διαμένουν ελεύθερα στις μονές και τρώνε στην τράπεζα ως φιλοξενούμενοι των μοναχών. Έτσι ο μάγειρας ειναι συνηθισμένος να μαγειρεύει καθημερινά τεράστιες ποσότητες. Θέλει μαεστρία να μαγειρεύεις σε τέτοια τεράστια σκεύη!
Ο κάθε μοναχός αναλαμβάνει και ένα διαφορετικό καθήκον για τηνεύρυθμη λειτουργία της Μονής, έχει δηλαδή ένα ξεχωριστό διακόνημα. Για παράδειγμα ο Τραπεζάρης: υπεύθυνος για την τράπεζα και την ετοιμασία της. Ο βαγενάρης είναι ο υπεύθυνος στο κελλάρι. Ο Μάγκιπας είναι ο φουρνάρης που ψήνει το ψωμί και ο δοχειάρης ο διαχειριστής της αποθήκης.
Οι Μονές στον Άθω διατηρούν το παλιό έθιμο της φιλοξενίας για κάθε επισκέπτη τους . Πολλοί προσκυνητές ή εργάτες στο Όρος , ιδίως κατά τους θερινούς μήνες , βρίσκουν ύπνο και τροφή σε αυτές εντελώς δωρεάν.
Καλή εβδομάδα! Εχθές Κυριακή τελείωσε το Experts Academy. Αφησα τη Santa Clara και ήρθα για 2 μέρες Downtown San Francisco για να τριγυρίσω αυτήν την πανέμορφη πόλη. Μπορεί να είναι και η ομορφότερη πόλη της Αμερικής. Πρωσωπικά από όπου έχω πάει μέχρι στιγμής (NY, LA, San Diego, Boston, Orlando) είναι η πιο όμορφη.
Τα τέλεια νέα είναι ο καιρός! Εγινε όπως το πα..! Τις μέρες του σεμιναρίου έβρεχε και από εχθές το απόγευμα έφτιαξε. Εχθές με το που έφτασα στο SF επισκέφθηκα τα Whole Foods για πήρα πολλά πράγματα για να φέρω στην Ελλάδα. Τα Whole Foods είναι υπερσούπερμάρκετ με βιολογικά προϊόντα υψηλής ποιότητας. Είναι ο παράδεισος των food lovers, ειδικά όσων ψάχνονται πολύ με τα superfoods και την υγιεινή διατροφή για ενέργεια και ευεξία.
Σήμερα που ήμουν όλη μέρα στους δρόμους, αν και έκανε λίγο κρύο, ο ήλιος ήταν υπέροχος! Πήρα το κόκκινο ανοιχτό τουριστκό λεοφωρείο και γύρισα όλα τα γνωστά αξιοθέατα. Εκανα και πολλές αποστάσεις με τα πόδια. Θεωρώ πως το περπάτημα και τα hop on/off buses είναι οι καλυτεροι τρόποι για να δεί κανείς μία πόλη. Εσείς τι εμπειρίες έχετε από επισκέψεις σας σε πόλεις του εξωτερικού;
Αυτά για την ώρα! Δείτε το βιντεάκι, χαζέψτε τις φωτογραφίες και μην ξεχάσετε να αφήσετε κάποιο σχόλιο και να κάνετε Like! Φιλιά πολλά!
22 ώρες μετά την ώρα που έφυγα από το σπίτι στην Αθήνα, μπήκα στο ξενοδοχείο στη Santa Clara, λίγο έξω από το San Francisco. Εριξα τρελούς ύπνους στο ταξίδι…
Πετούσα 6:10 από Ελ. Βενιζέλος για Φρανφούρτη. Κοιμήθηκα ελάχιστα αφού επεσα στις 2 και ξύπνησα στις 3:50. Είχα διαφορες δουλειές και email να στείλω πριν αναχωρήσω. Εκτός αυτού ήθελα να αρχίσω να προσαρμόζομαι σε ωράριο Αμερικής.
Εφυγα από το σπίτι των γονιών μου στην Αθήνα στις 4. Κοιμήθηκα μισή ώρα πηγαίνοντας στο αεροδρόμιο. Αφού έκανα check-in κοιμήθηκα άλλο ένα μισάωρο στην αίθουσα αναμονής. Στην πτήση για Φρανφούρτη δε θυμάμαι ούτε απογείωση ούτε προσγείωση.. Κοιμήθηκα όλη την ώρα…! Έχασα και το πρωινό.. Καλύτερα μιας και ήθελα να προσαρμόσω και το βιολογικό μου ρολόι που εξαρτάται από τις ώρες των γευμάτων σε ωράριο Αμερικής. Αυτό σήμαινε οτι θα έπρεπε να νηστέψω μέχρι το 2-3 το μεσιμέρι για να μην καταλάβω πολύ το jet lag. Έτσι ανιστάθηκα και στα pretzels που συνάντησα στην Φρανφούρτη.
Στο αεροδρόμιο της Φρανφούρτης δεν κοιμήθηκα.. Κοιμήθηκα όμως στο αεροπλάνο για San Francisco. Η πτήση ήταν 11 ώρες. Μπορεί να ακούγονται πολλές αλλά αν έχεις πράγματα να κάνεις δεν βαριέσαι… Διάβασα, εγραψα, είδα το Social Network που δεν είχα δει, εκανα τις βόλτες μου πανω-κατω στους διαδρόμους και την απαρραίτητη γυμναστική αεροπλάνου για να μην υπερπιαστώ. Σε γενικές γραμμές η ώρα περασε γρήγορα.
Εφτασα στο αεροδρόμιο του San Francisco στις 2 το μεσημέρι που ήταν 12 το βράδυ ώρα Ελλάδας. Από εκεί πήρα βανάκι για το ξενοδοχείο που ήταν καμια ώρα δρόμο.
Αύριο ξεκινάει το 4ήμερο live even Experts Academy με τον Brendon Burchard και ανυπομονώ πως και πως να τον δω από κοντά. Δευτέρα και Τρίτη που θα έχω ελεύθερες θα μεταφερθώ downtown San Francisco για 2 υπερτουριστικές μέρες. Τρίτη βράδυ επιστρέφω και θα ειμαι Ελλάδα Τετάρτη βράδυ..
Αν και τοπική ώρα είναι 8μμ είμαι έτοιμος να πεσω για ύπνο. Ωρα Ελλάδος 6 το πρωί… που σημαίνει οτι πάλι ξενίχτυσα…
Αν ποτέ πήγατε παρόμοια μεγάλα ταξίδια γράψτε από κάτω ποια ήταν η εμπειρία σας με το jet lag. Το ξερατε οτι οι ώρες των γευματων παιχουν καθοριστικό ρόλο στο πόσο γρήγορα προσαρμόζεστε στον προορισμό σας;
Αυτά για τώρα!.. Θα στείλω νέα και τις επόμενες ημέρες…
Φτάσαμε στο Παρίσι. Έχει καταπληκτικό καιρό. Αν και κάνει κρύο, έχει έναν υπέροχο ήλιο και καθαρό ουρανό που βοηθάει να βγάζουμε καλά βίντεο και φωτογραφίες.
Με το που φτάσαμε την Τρίτη κατεβήκαμε στο κέντρο και πήγαμε στην επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ Γαστρονομίας & Ελληνικής Κουζίνας, που οργάνωσε στο Παρίσι το γραφείο του Ε.Ο.Τ. Γαλλίας.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο “The Westin”, στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας, και διήρκεσε μία ολόκληρη ημέρα (την Τρίτη 1η Μαρτίου).
Παρόντες πολλοί διπλωματικοί και προσωπικότητες από το χώρο της γαστρονομίας όπως διασημοι γάλλοι σεφ, δημοσιογράφοι και γευσιγνώστες. Παρόν ήταν και ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κος Γιώργος Νικητιάδης καθώς και ο Νίκος Αλιάγας.
Το μενού της βραδιάς το επιμελήθηκαν καταξιωμένοι Έλληνες σεφ που ταξίδεψαν απ όλη την Ελλάδα για την εκδήλωση. Μαζί έφεραν μεγάλη ποσότητα ελληνικών προϊόντων. Επικεφαλής στη κουζίνα ήταν η Ντίνα Νικολάου. Το μενού ήταν πολύ ελληνικό χωρίς όμως να θυμίζει τα κλασσικά πιάτα που συνήθως ξέρουν οι ξένοι. Ξεχώρισε το χταπόδι με μέλι και κρασί, μοναστηριακή συνταγή που έφτιαξε ο Πατερ Επιφάνιος από το Αγιο όρος με Αγιορίτικα παραδοσιακά προϊόντα.
Την Τετάρτη κάναμε τουριστική βόλτα στην πόλη του φωτός. Πήγα στην Αψίδα του Θριάμβου, τα Ιλίσια παιδεία, την πλατεία Concorde και τον πύργο του Άιφελ. Περπατήσαμε πολύ! Καταλήξαμε στο welcome party του International Cookbook Fair όπου κάναμε τις πρώτες γνωριμίες και είδαμε το χώρο όπου θα μαγειρέψω την Κυριακή.
Ο βασικός λόγος του ταξιδιού ήταν το International Cookbook fair. Την Κυριακή 6 Μαρτίου στις 2 το μεσημέρι ήταν η σειρά μου να ανεβώ στην σκηνή-κουζίνα της έκθεσης για μαγειρική. Πήγε περίφημα..! Τα Αγγλικά μου βγαίνανε χωρίς προβλήματα. Ομολογώ πως το διασκέδασα πολύ περισσότερο από μουσικομαγειρικές επιδείξεις που κάνω στα ελληνικά.
Πολλά ευχαριστώ στους βοηθούς από την Cordon Bleu και κυρίως στον Νίκο από Ελλάδα και τον Μενέλαο από Κύπρο που με βοήθησαν πριν και κατά τη διάρκεια του show. Ευχαριστώ και τον Μιχάλη που για ακόμα μία φορά ήταν παρών στα τελεχνικό και μουσικό πόστο. Ήταν μεγάλη μου χαρά που είχα μαζί στο χώρο τον αδελφό μου και 2 από τις ανηψιές μου, καθώς επίσης μαμά, μπαμπά και αρκετούς καλούς φίλους.
Η έκθεση ήταν μία εξαιρετική εμπειρία και μου άφησε πολλές καλές γνωρίμίες σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Στο ταξίδι αυτό στο Παρίσι είδα πολλούς φίλους, γνωστούς και έκανα ενδιαφέρουσες νέες γνωριμίες. Στις φωτογραφίες: Ντίνα Νικολάου, Νίκος Αλιάγας, Chakall (Portugal), Sara Le Fountain (Finland), Βέφα Αλεξιάδου, Στέλλα Σπανού, Sahrap Soysal (Turkey), Chef Wan (Malaysia), Chef Ramzi (Lebanon), Yesmine Olsson (Iceland), ??, James McIntosh (UK)
Τηε τελευταία μέρα περπατήσαμε πολλές ώρες και γυρίσαμε τα πιο σημαντικά τουριστικά hotspots της Γαλλικής Πρωτεύουσας.