Η Σκωτία μοιάζει σαν  ένα ξεχασμένο σκηνικό ταινίας. Όπου και αν γυρίσεις το μάτι σου το τοπίο σε ξαφνιάζει! Εντυπωσιακά κάστρα και γραφικά κουκλίστικα αγροτόσπιτα! Απέραντα πράσινα λιβάδια, υπέροχες κοιλάδες, και ζώα να βόσκουν, αγελάδες, πρόβατα, χήνες. Με το που πατήσεις το πόδι σου εκεί μπορείς να ζήσεις το δικό σου παραμύθι. Το σκηνικό, τουλάχιστον, είναι έτοιμο!

Highlanders:οι βουνίσιοι

Highlands ονομάζονται οι ορεινές περιοχές της χώρας και οι κάτοικοι της Highlanders! Η Σκωτία έχει τα πιο ψηλά βουνά της Αγγλίας και τις πιο άγριες ακτές.  Ta highlands είναι από τα πιο ήσυχα και απομονωμένα μέρη στον κόσμο. Η περιήγηση  ξεκινάει συνήθως από την μικρή πόλη Ινβέρνες, που είναι ας πούμε η πρωτεύουσα των highlands. H όμορφη πόλη έχει χαμηλά γκρίζα σπιτάκια με λουλούδια στα παράθυρα, έναν επιβλητικό ναό και το απαραίτητο στο σκηνικό, κάστρο. 25 χλμ μακριά είναι η διάσημη λίμνη Λοχ Νες. Στα νερά της, που φτάνουν τα 300 μέτρα βάθος, η λίμνη που λέγεται ότι ζει το γνωστό τέρας, η Νέσυ! Μπορεί να μην την δεις ποτέ ζωντανή, το  σίγουρο είναι όμως ότι θα βαρεθείς να την βλέπεις καθώς το τερατάκι  είναι παντού! Στις πινακίδες των μαγαζιών, σε μπλουζάκια, κούπες, μαξιλαράκια, λούτρινα ζωάκια ακόμα και σε πουλόβερ!

Εκτός από αυτή τη λίμνη που κλέβει την παράσταση υπάρχουν πολλές μικρές και μεγάλες λίμνες, διάσπαρτες ανάμεσα στα βουνά. Το καλοκαίρι πολλοί Άγγλοι έρχονται στην Σκωτία για βαρκάδες ή μίνι κρουαζιέρες. Είναι οι λεγόμενοι holiday captains! Ένα άλλο απαραίτητο συστατικό του σκωτζέζικου σκηνικού είναι τα κάστρα. Θα δεις πολλά στην διαδρομή σου και σε διαφορετικές μορφές. Ερειπωμένα, μικρά, μεγάλα, γκρεμισμένα αλλά κυρίως πολλά αναστηλωμένα που έχουν μετατραπεί σε γραφικά ξενοδοχεία.

Οι  λίμνες και τα ποτάμια εναλλάσσονται με καταπράσινες πλαγιές με πυκνό γρασίδι.  Όπου και αν γυρίσει το μάτι σου βλέπεις μικρές άσπρες βουλίτσες-κοπάδια από πρόβατα που βόσκουν! Η κτηνοτροφία είναι πολύ αναπτυγμένη όπως επίσης και η κατεργασία μαλλιού, γι΄ αυτό και τα μάλλινα της Σκωτίας φημίζονται. Αυτό όμως που αποτελεί την ναυαρχίδα των σκοτζέζικων προϊόντων (μετά το ουίσκι φυσικά) είναι το βοδινό κρέας! Περίπου 400 εκ. τον χρόνο κερδίζει η χώρα μόνο από αυτό! Οι αγελάδες της ράτσας Aberdeen-Angus δίνουν το διάσημο κρέας που εξάγεται σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι άσπρες με βουλίτσες αλλά μικρόσωμες καφέ ή κόκκινες.  Στα βουνά δεν ασχολούνται όμως μόνο με την κτηνοτροφία αλλά και με την αλιεία! Υπάρχουν εκατοντάδες εκτροφεία σολομού στα ποτάμια και τις λίμνες. Ο καπνιστός σολομός είναι για μένα μια γεύση που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις πριν φύγεις από την Σκωτία!

Μπορεί τα βουνά να είναι ήσυχα, όσο πλησιάζεις όμως στις βόρειες ακτές της Σκωτίας ακούς τα νερά να μπαίνουν θυμωμένα στα φιόρδ που σχηματίζουν οι άγριοι ψηλοί βράχοι. Οι ακτές του Ατλαντικού και της Βόρειας Θάλασσας είναι κεντημένες με μικρά ψαροχώρια σκοτζέζων που ζουν από την αλιεία. Στην ανατολική ακτή η πιο περιζήτητη λιχουδιά είναι το Arbroath Smokie , ο καπνιστός μπακαλιάρος δηλαδή.

Lowlanders :οι πρωτευουσιάνοι

Κατεβαίνοντας προς την ενδοχώρα βλέπεις τεράστιες εκτάσεις σπαρμένες με βρώμη και κριθάρι. Όπου δεν είναι καλλιεργήσιμη έκταση, φυτρώνει πυκνό πράσινο γρασίδι και γι΄ αυτό υπάρχουν πολλά υπέροχα γήπεδα γκολφ. Εδώ το τοπίο  είναι ήρεμο και εξευγενισμένο. Η γειτνίαση άλλωστε με την Αγγλία δεν κάνει τόσο ευδιάκριτα τα σκωτσέζικα χαρακτηριστικά των lowlanders. Το πιο βασικό πράγμα για μένα είναι ένα: καταλαβαίνω τι λένε! Η σκωτσέζικη γλώσσα έχει πολλά ιδιωματικά στοιχεία και ακόμα και γω που έχω ζήσει χρόνια στην Αγγλία είχα πρόβλημα: όσο ανέβαινε το υψόμετρο, τόσο δυσκολευόμουν να τους καταλάβω!

Εδώ βρίσκονται οι μεγάλες σκοτσέζικες πόλεις, το Εδιμβούργο και η Γλασκώβη. Το Εδιμβούργο είναι φημισμένο σε όλη την Ευρώπη, για τα πολλά φεστιβάλ που γίνονται στην πόλη. Χτίστηκε σε επτά λόφους, όπως η Αθήνα και η Ρώμη. Αυτήν την πόλη την ανακαλύπτεις καλά περπατώντας. Αν μπλεχτείς στα γραφικά σοκάκια της, θα νομίσεις ότι μεταφέρθηκες σε άλλη εποχή. Το κέντρο της όμως πλημμυρίζει κυριολεκτικά από τουρίστες όλες τις εποχές του χρόνου. Σχεδόν σε κάθε γωνιά θα βρεις  έναν πλανόδιο μουσικό να παίζει  γκάιντα ενώ διάσπαρτα βρίσκονται και πολλά μαγαζιά με αναμνηστικά. Οι κούπες με την εικόνα της Νέσυ, συναγωνίζονται τα καρό πουλόβερ και τα κέλτ, τις παραδοσιακές μάλλινες φούστες των Σκοτζέζων. Από τον λόφο που είναι χτισμένο το μεγάλο κάστρο  ξεκινάει το royal mile, ένας δρόμος γεμάτος με μαγαζιά με εστιατόρια, καφετέριες και πάμπ.

Η Γλασκώβη δεν έχει την ίδια φωτογένεια με την πρωτεύουσα, είναι μια μοντέρνα, κοσμοπολίτικη πόλη, με 700.000 κατοίκους. Είναι όμως πολύ φιλική! Έχει ψηφιστεί μάλιστα, ως η πιο φιλόξενη πόλη της Μ. Βρετανίας. Εδώ δεν υπάρχουν κοπάδια τουριστών και γκάιντες παντού. Η πόλη έχει έντονο καλλιτεχνικό ύφος, πολλά μουσεία και άλλες τόσες γκαλερί.

Στις μεγάλες πόλεις, όπως το Εδιμβούργο και η Γλασκώβη συναντάς πάρα πολλά εστιατόρια με εθνικές κουζίνες. Υπάρχουν πολλά κινέζικα, ελληνικά και ιταλικά. Παρόλαυτα οι Σκοτζέζοι έχουν πολλά δικά τους παραδοσιακά πιάτα. Λόγω του ότι η χώρα είναι βόρεια τα  φαγητά τους είναι βαριά, μαγειρεμένα όλα με βούτυρο και πολύ λίπος. Τα τηγανητά φαγητά είναι επίσης πολύ συνηθισμένα. Το ίδιο και οι σούπες, που μπορείς να τις βρεις σε διάφορες παραλλαγές και σε περίεργους συνδυασμούς! Π.χ. πολύ διαδεδομένη είναι η σούπα από τομάτα και μήλο!

Το εθνικό πιάτο της Σκωτίας είναι το haggis. Ψιλοκομμένα εντόσθια αρνιού, αναμεμειγμένα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι και μπαχαρικά βράζουν περίπου 3 ώρες κλεισμένα σφιχτά σε  μια κοιλίτσα αρνιού ή χοιρινού. Μου θύμισε το σιρντένι, ένα τούρκικο φαγητό που μου είχε φτιάξει μια μαμά στον Τύρναβο! Είχε ακριβώς την ίδια σύσταση μόνο που ψήνονταν στον φούρνο! Οι σκοτσέζοι αγαπούν υπερβολικά το κρέας και πιο συγκεκριμένα το λίπος! Αυτός είναι ένας λόγος που έχουν κερδίσει την πρωτιά στις καρδιοπάθειες! Πολλοί, για να τους πειράξουν, λένε ότι δεν είσαι πραγματικός σκοτσέζος αν δεν μασουλάς όλη την ώρα και αν δεν τρως γλυκά. Ευτυχώς που δεν είμαι σκοτζέζος λοιπόν! Γιατί δεν θα μπορούσα να αντισταθώ σε μια παραδοσιακή αλλά πολύ παχυντική  λιχουδιά που φτιάχνουν, τις καραμέλες βουτύρου! Αντιθέτως, προτιμώ τις μαρμελάδες με φρούτα του δάσους και τις περίφημες πουτίγκες!

Παρόλαυτα τα τελευταία χρόνα η σκοτζέζικη κουζίνα έχει αναγεννηθεί. Οι σκοτσέζοι περηφανεύονται πλέον για μεγάλους τηλεοπτικούς σεφ, όπως ο James Oliver και ο Gordon Ramsay. Η παραγωγή πατάτας και των λαχανικών έχει αυξηθεί, το ίδιο και η παραγωγή ψαριών, όπως σολομός και πέστροφα. Η Σκοτία παράγει τόνους από τα αγαπημένα μου φρούτα του δάσους, βατόμουρα και φράουλες, Επίσης η ποιότητα των γαλακτοκομικών και των τυριών έχει αρχίσει να γίνετε διάσημη σε όλο τον κόσμο.

Ένα άρθρο για την Σκωτία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς αναφορά στο περίφημο σκοτσέζικο ουίσκι. Το νερό της ζωής, όπως το λένε κάποιοι? χαϊδευτικά, παράγεται από καρπούς της σκοτσέζικης γης (βρώμη ή κριθάρι, σιτάρι κτλ) αναμιγνύεται με νερό και μαγιά και ωριμάζει σε μικρά βαρέλια, τουλάχιστον για τρία χρόνια, πριν δοθεί στην κατανάλωση. Η πληροφορία σχετικά με το πότε ξεκίνησε η απόσταξη χάνεται στα βάθη της ιστορίας. Το σίγουρο είναι ότι σήμερα υπάρχουν 300, περίπου, αποστακτήρια σε όλη την χώρα και μάλιστα η ξενάγηση σε αυτά αποτελεί δημοφιλές τουριστικό σπορ.  Σε αυτό το ταξίδι μου έμαθα ότι εκτός από το ουίσκι και το ποτό  Drambuie είναι σκοτζέζικης καταγωγής. Σημαίνει στα αρχαία σκοτζέζικα «το ποτό που σε ικανοποιεί» και φτιάχνεται από μέλι, βότανα, παλαιωμένο ουίσκι!

Oι Έλληνες, μαζί με τους Ισπανούς, τους Γάλλους και τους Ισπανούς αγαπούν πολύ στην Σκωτία και την επισκέπτονται κάθε χρόνο κατά χιλιάδες.  Η δικιά μου πρώτη εντύπωση από την Σκωτία ήταν πάρα πολύ θετική. Λάτρεψα κυρίως τις λίμνες και την υπέροχη φύση. Άνετα θα ζούσα σε τέτοιο σκηνικό τους καλοκαιρινούς μήνες, που έχει δροσιά και φως πολλές ώρες της μέρας. Το χειμώνα είναι αρκετά σκοτεινά αλλά το τοπίο είναι πάρα πολύ όμορφο και γραφικό.  Πάντως, με όσα ακούμε για τις κλιματικές αλλαγές και την υπερθέρμανση του πλανήτη, εύκολα σκέφτεσαι πως ένα τέτοιο μέρος θα ήταν ιδανικό για να μείνεις μελλοντικά! Τι λέτε; Πάμε;

Φωτογραφίες από το ταξίδι στη Σκωτία τον Noέμβριο 2010.

Μετά από μία γεμάτη και πολύ δημιουργική εβδομάδα επιστρέψαμε από την όμορφη Κύπρο. Περάσαμε τέλεια! Ο καλός καιρός, η εξαιρετική κουζίνα, η ευχάριστη παρέα αλλά πάνω από όλα η ζεστή φιλοξενία του κόσμου μας έκανε να μη θέλουμε να φύγουμε.

Οι Μικροί Εθελοντές

Στην Κύπρο ήμασταν καλεσμένοι των μικρών εθελοντών με τους οποίους πραγματοποιήσαμε εκδηλώσεις σε διάφορες πόλεις του νησιού. Οι Μικροί Εθελοντές είναι μία ομάδα παιδιών ηλικίας 4-16 χρονών που με την υποστήριξη των οικογενειών τους ασχολούνται με κοινωφελείς εθελοντικές δραστηριότητες. Οι μικροί εθελοντές καλλιεργούν και εφαρμόζουν στην πράξη την ιδέα της εθελοντικής προσφοράς και έτσι μαθαίνουν από μικροί το πόση ευτυχία μας χαρίζει το να δίνουμε αγάπη σε αυτούς που την έχουν ανάγκη. Ήταν χαρά και τιμή μου που γνώρισα τους μικρούς εθελοντές. Με έκαναν να νιώσω ότι τελικά υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Τα παιδιά που μεγαλώνουν με τέτοιες αρχές έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο.

Εκτός από τις προγραμματισμένες εκδηλώσεις κάναμε και γυρίσματα για την νέα μας εκπομπή. Όπου και αν πηγαίναμε, ο Λευτέρης κινηματογραφούσε! Το υλικό από όλο το ταξίδι μοντάρεται και θα το δείτε σύντομα. Φωτογραφίες έχουμε ήδη βάλει αρκετές Online.

Γιαγιά Ασημούλα

Την πρώτη μέρα μας εκεί, φτιάξαμε με τη Γιαγιά Ασημούλα τα φημισμένα Χριστουγεννιάτικα Μπισκοτάκια με καρύδια και καρύδα, τα οποία την περίοδο πριν τις γιορτές γίνονται ανάρπαστα και βοηθούν τους Μικρούς Εθελοντές να μαζέψουν χρήματα για τις δράσεις κοινωνικής προσφοράς. Στη συνταγή συμμετείχαν και οι Μικροί Μάγειροι, μία ειδική ομάδα μικρών εθελοντών με μεράκι και αγάπη για τη Μαγειρική.

.

.

.

Πάφος

Το πρώτο βράδυ κοιμηθήκαμε στην Πάφο. Με το που φτάσαμε εκεί μας υποδέχτηκε η τοπική ομάδα συντονισμού των μικρών εθελοντών. Η φιλοξενία στο ξενοδοχείο «Ανέμι» όπου έγινε και η εκδήλωση των Μικρών Εθελοντών ήταν υποδειγματική.  Στην Πάφο επισκεφθήκαμε το Δημήτριον Δημοτικό Σχολείο για ένα Μουσικομαγειρικό Μάθημα Διατροφής, βγήκαμε ζωντανά στον ιστορικό ραδιοφωνικό σταθμό Radio Pafos και πραγματοποιήσαμε μία παρουσίαση Μαγειρικής Οικονομίας σε βιβλιοπωλείο της πόλης. Το απογευματινό τσάι των μικρών εθελοντών την επόμενη μέρα είχε μεγάλη επιτυχία. Μεγάλοι και παιδιά που βρέθηκαν εκεί, το διασκέδασαν με την ψυχή τους και δοκίμασαν υπέροχες τοπικές λιχουδιές όπως τριμιθοπιτάκια και κολοκοτές. Το ίδιο πρωί είχαμε κάνει γύρισμα στη Δημοτική αγορά της Πάφου ενώ το μεσημέρι ετοιμάσαμε μπροστά στην κάμερα με την κυρία Σκεύη τα τριμιθοπιτάκια.

Παγωτομαγειρέματα

Την Πέμπτη 28 Οκτωβρίου αναχωρήσαμε για Λευκωσία. Εκεί πραγματοποιήσαμε Μουσικά Παγωτομαγειρέματα στο Luna Park Παπαφιλίππου, έναν υπέροχο χώρο που ήταν γεμάτος από χαρούμενες παιδικές φατσούλες! Τραγουδήσαμε όλοι μαζί, μιλήσαμε για τις θρεπτικές αρετές του παγωτού και ετοιμάσαμε παγωτολιχουδιές όπως τον Μαγικό Χυμό ενέργειας με φρέσκα φρούτα και παγωτό Παπαφιλίππου. Τα παγωτά Παπαφιλίππου είναι τα top παγωτά της Κύπρου.

Αν έχετε πάει στη Μεγαλόνησο έχετε σίγουρα δοκιμάσει! Καμία σχέση με τα υπόλοιπα παγωτά ευρείας κατανάλωσης. Αγνά υλικά, ολόκληρα κομμάτια φρούτων, φρέσκο γάλα, κρέμα και ολόκληρα αβγά. Καθόλου τεχνητά συστατικά ή συντηρητικά, καθόλου χημικά. Αληθινό παγωτό, σαν αυτό που έφτιαχνε η γιαγιά! Προσωπικά δηλώνω φαν! Το καλό είναι ότι δεν χρειάζεται να πάω στην Κύπρο για να βρω παγωτό Παπαφιλίππου. Έχει και στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Carrefour. Δοκιμάστε απλά μία φορά για να γευτείτε τη διαφορά.

Κόρνος

Το ίδιο απόγευμα μετά τα Παγωτομαγειρέματα αναχωρήσαμε για τον Κόρνο, ένα πολύ γραφικό, ημιορινό χωριό μισή ώρα έξω από τη Λευκωσία όπου είχαμε κάνει και γύρισμα με την Κουζίνα της Μαμάς. Στον Κόρνο μας υποδέχτηκαν οι μικροί εθελοντές με ένα παραδοσιακό Κυπριακό τραγούδι. Στη συνέχεια κάναμε ένα γυρισματάκι με την Γιαγιά Θεογνωσία η οποία ετοίμασε τον Κορνιότικο Ταβά σε παραδοσιακό φούρνο. Το ίδιο βράδυ στο αρχοντικό Παπαδοπούλου, πραγματοποιήθηκε επίσημο δείπνο με την παρουσία της πρώτης Κυρίας της Κύπρου, κυρίας Χριστόφιας. Η εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία και ο χώρος του υπέροχου παραδοσιακού αρχοντικού γέμισε από κόσμο.

.

Λευκωσία

Την άλλη μέρα ξυπνήσαμε πρωί πρωί για να πάμε στο τηλεοπτικό σταθμό Sigma για συνέντευξη και μαγείρεμα στην εκπομπή Καλημέρα. Αμέσως μετά πήγαμε για Μουσικομαγειρέματα σε Δημοτικό σχολείο όπου έγινε ένας υπέροχος χαμός. Τα 200 παιδιά που παρακολούθησαν την παράσταση είχαν υπερενέργεια και πολύ καλή διάθεση! Περάσαμε υπέροχα. Το μεσημέρι, μετά από μία σύντομη επίσκεψη στο ογκολογικό τμήμα του Μακάριου Νοσοκομείου Λευκωσίας, αναχωρήσαμε για Λεμεσό.

.

.

.

Λεμεσός

Στη Λεμεσό μας φιλοξένησαν σε ένα από τα πιο γνωστά ξενοδοχεία της Κύπρου, το four seasons, στο οποίο υπάρχουν και μερικά από τα καλύτερα εστιατόρια του νησιού. Την άλλη μέρα σε μία από τις αίθουσες του ξενοδοχείου πραγματοποιήσαμε ένα Μουσικομαγειρικό brunch με τους μικρούς εθελοντές. Αμέσως μετά τη Μουσικομαγειρική εκδήλωση είχαμε μία παρουσίαση Μαγειρικής Οικονομίας στο βιβλιοπωλείο Fullpage Κυριακού. Το ίδιο απόγευμα είχαμε ελεύθερο χρόνο να δούμε φίλους και να χαλαρώσουμε σε ένα πολύ όμορφο περιβάλλον.

.

.

Τραπέζι Αγάπης

Την Κυριακή το πρωί οι Μικροί Εθελοντές διοργάνωσαν στο Δημαρχείο Λευκωσίας ένα μεγάλο τραπέζι αγάπης για τους ηλικιωμένους κατοίκους της πόλης. Παρόν στην εκδήλωση η Δήμαρχος Λευκωσίας και η Υπουργός Εργασίας. Το φαγητό σερβιρίστηκε από τους μικρούς εθελοντές οι οποίοι ετοίμασαν και τη σαλάτα. Η εκδήλωση στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και όλοι έφυγαν γελαστοί και χορτάτοι!

.

.

.

Μηλομαγειρέματα

Το ίδιο απόγευμα κάναμε μία εξόρμηση προς το όρος Τρόοδος και συγκεκριμένα για τις Δύμες όπου πραγματοποιήθηκε ένα Φεστιβάλ Μήλου. Τα μήλα της ευρύτερης περιοχής γνωστά και ως μήλα πιτσιλιάς είναι γνωστά σε όλη την Κύπρο για το άρωμα και την υπέροχη αληθινή τους γεύση. Στη γιορτή μήλου που διοργάνωσε η Εταιρία Τουριστικής Ανάπτυξης Τροόδους, δοκιμάσαμε υπέροχες μηλολιχουδιές, φάγαμε φανταστικά όλόφρεσκα μυρωδάτα μήλα και παρουσιάσαμε τα Μουσικά Μηλομαγειρέματα με πολύ Μηλοσοφία και απλές Μηλοσυνταγές.

.

.

.

Επίλογος

Το τελευταίο μας βράδυ στην Κύπρο, μαζευτήκαμε στο σπίτι της Λιάνας, προέδρου των μικρών Εθελοντών, όπου δειπνήσαμε με καλή παρέα και καλή διάθεση. Το ταξίδι μας στην Κύπρο είχε φτάσει στο τέλος του. Το άλλο πρωί θα παίρναμε το αεροπλάνο για Θεσσαλονίκη. Αποχαιρετιστήκαμε και δώσαμε νέο ραντεβού για πολύ-πολύ σύντομα! Αν δεν έχετε πάει ποτέ στην Κύπρο, σκεφτείτε το σοβαρά! Είναι ιδανικός προορισμός το χειμώνα επειδή έχει πολύ πιο γλυκό καιρό από ότι εδώ!

Το Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010 στα Ραδιοφωνικά Μουσικομαγειρέματα του Αντέννα 972, στις 10 το πρωί, θα κάνουμε αφιέρωμα στην Κυπριακή Κουζίνα και αυτό το ταξίδι μας στη Μεγαλόνησο. http://www.foodmusic.gr/show/1422

Δείτε εδώ κι άλλες φωτογραφίες από το ταξίδι μας στην Κύπρο

Έγραψα πριν λίγο ένα τεράστιο email σε μία καλή μου φίλη σχετικά με την πρώτη μου μέρα στο ηλιόλουστο San Diego. Επειδή πολλοί ρωτάτε πως περνάω εδώ, είπα να δημοσιεύσω αυτό το κείμενο στο blog για όσους ενδιαφέρονται? Καλή ανάγνωση!

Η πρώτη μου μέρα στο San Diego ξεκίνησε πολύ πρωί! Το jet lag με έκανε να δυσκολεύομαι να συνεχίσω τον ύπνο μου μετά τις 5. Έμεινα όμως στο κρεβάτι και διαλογίστηκα για ένα 2ωρο. Στις 7 σηκώθηκα και μετά από τη μισάωρη γυμναστική, έκανα ένα ντους και κάθησα να δουλέψω λίγο στέλνοντας κάποια email.

Μένω στο Marriott La Jolla όπου γίνεται το σεμινάριο λίγο έξω από το San Diego.  Μοιράζομαι το δωμάτιο με το Jens, Γερμανό που μένει στην Αυστραλία και ήρθε από εκεί για το event. Έχουν ειδική τιμή στα δωμάτια για όσος συμμετέχουν στο σεμινάριο και έχεις συγκάτοικο βγαίνει πολύ οικονομικά για πεντάστερο ξενοδοχείο. Με 50 ευρώ που μου έρχεται το βράδυ δύσκολα βρίσκεις στην Ελλάδα τέτοιο επίπεδο. Και το δωμάτιο είναι τεράστιο με 2 διπλά queen beds.

Κατά τις 10 βγήκα βόλτα! Ο καιρός είναι καλός. Έχει ήλιο και καλή θερμκρασία 20-25. Περπάτησα στην περιοχή και κατέληξα σε ένα κοντινό εμπορικό κέντρο με πολλά εστιατόρια και καταστήματα. Εστιατόρια είχε κάθε λογής, από Ιταλικό και Ιαπωνέζικο μέχρι Μεξικάνικο και Ελληνικό. Χάζεψα λίγη ώρα τα διάφορα μαγαζιά και μπήκα σε ένα βιβλιοπωλείο κόπου πέρασα κανά 40λεπτο χαζεύοντας βιβλία.

Κάθε φορά που έρχομαι Αμερική γυρνάω πίσω με μία βαλίτσα γεμάρη βιβλία. Χαρη στα ebooks τον τελευταίο καιρό, δεν παίρνω όσα έπαιρνα παλιά. Βρήκα πολύ φθηνά ένα ωραίο βιβλίο με γρίφους και ασκήσεις «πλάγιας σκέψης». Πήρα και ένα σημειωματάριο, καθώς και ένα μικρό βιβλιαράκι που λέγεται «Now its time to?» και γράφει πολλά πράγματα που πρέπει να σταματήσουμε να αναβάλουμε και να κάνουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε, πχ να βρούμε λίγο χρόνο για να ξεκουράσουμε το μυαλό μας ή να διαβάσουμε ένα βιβλίο που έχουμε υποσχεθεί στον εαυτό μας ότι κάποια μέρα θα διαβάσουμε.

Βγαίνοντας από το βιβλιοπωλείο είχα διψάσει και ήθελα και κάτι να με τονώσει. Μπήκα σε ένα κατάστημα (Robeks) που πουλάει κάθε λογής χυμό και μετά από μεγάλη δυσκολία κατέληξα σε ένα superfood smoothie με Acai και Cupuacu. Αν θελετε να μάθετε περισσότερα για αυτά τα Βραζιλιάνικα φρούτα χρησιμοποιήστε το google. Εκτός από το γιγάντιο smoothie χτύπησα και ένα σφηνάκι φρέσκο σιταρόχορτο για να στανιάρω!… Έχουν εκεί φρέσκο το σιταρόχορτο και σου το στύβουν επί τόπου. Αλκαλικό, βιταμινούχο και υπερδυναμωτικό. Απορώ πόσο θα μας πάρει για να μπορείς να βρεις και στην Ελλάδα φρέσκο χυμό σιταρόχορτου.

Αφού γέμισα τις μπαταρίες μου, συνέχισα τη βόλτα και μπήκα σε ένα εξαίρετο σούπερ μάρκετ με κάθε λογής τρόφιμα εξαιρετικής ποιότητας. Όπως κάθε φορά που βρίσκομαι σε ταξίδι, όταν μπαίνω σε κατάστημα τροφίμων, χάνομαι. Όπως κάποιοι μπορεί να κάτσουν σε ένα κατάστημα ρούχων ή ηλεκτρονικών με τις ώρες χαζεύοντας, έτσι και εγώ όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό περνάω ατέλειωτες ώρες σε καταστήματα τροφίμων χαζεύοντας προϊόντα, διαβάζοντας ετικέτες, κρατώντας σημειώσεις για ιδέες και βγάζοντας φωτογραφίες. Βρήκα διάφορα περίεργα πράγματα όπως κόκκινα αχλάδια, κάτασπρα κρεμμύδια, κίτρινες ντομάτες, γιαούρτι ΦΑΓΕ (πάει πολύ καλά εδώ) και πολλά άλλα.

Ψώνισα αρκετά πράγματα για τις επόμενες 6 μέρες επειδή λόγω του σεμιναρίου δε θα έχουμε πολύ χρόνο. Πήρα φρούτα, λαχανικά, σαλάτες, μερικά αβοκάντο, έτοιμο χούμους και πολύ νερό. Μαζί με μία καλή ποσότητα ξηρών καρπών και 2 ψωμάκια Εσσέων που έφερα από Ελλάδα, είμαι οκ για τις επόμενες ημέρες.

Όταν παρακολουθώ τα event του Tony Robbins ακολουθώ μία πολύ αλκαλική διατροφή χωρίς ζωικές τροφές και πάνω από 90% ωμοφαγική. Αν δεν το κάνω αυτό δε μπορώ να αντέξω το εξαντλητικό πρόγραμμα των σεμιναρίων και να έχω καθαρό μυαλό και καλή διάθεση όλη την ώρα. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου την τελευταία μέρα πριν αναχωρήσω, την άλλη Δευτέρα που θα είμαι free, θα φάω κάτι πιο «πλούσιο» σε κάποιο από τα πολύ καλά εστιαρόρια που έχει εδώ. Εντόπισα ένα καλό Μεξικάνικο! Εξάλλου, τα σύνορα του Μεξικό είναι πολύ κοντά από εδώ. Μέχρι τότε σκοπός μου είναι να έχω όλη την ενέργεια και διάθεση που χρειάζομαι για να μάθω όσο μπορώ περισσότερα!

Αφού τελείωσα την εξερεύνηση μου στο σούπερ μάρκετ, επέστρεψα στο ξενοδοχείο. Τίγκαρα το ψυγειάκι του δωματίου με τα ψώνια και κατεβήκαμε με το Jens για να κάνουμε την εγγραφή μας στο σεμινάριο που ξεκινάει αύριο. Πήραμε το καρτελάκι μας και το υπερχοντρό Workbook και σημπληρώσαμε τη φόρμα με τα στοιχεία μας.

Αργότερα θα κάτσω ένα δίωρο να «προδιαβάσω» το workbook. Αυτό βοηθάει πολύ σε κάθε διαδικασία μάθησης και το συνιστώ σε όλους. Αν για παράδειγμα σπουδάζεις, στην αρχή της χρονιάς είναι καλή ιδέα να διαβάζεις μία φορά τις σημειώσεις (αν έχεις)  ή τα βιβλίο του μαθήματος για να δημιουργείς μία πρώτη εικόνα για την ύλη και το περιεχόμενο.

Αργά το απόγευμα θα κάνω μία βόλτα εδώ γύρω αλλά με βλέπω να κοιμάμαι νωρίς και για να είμαι φρεσκότατος αύριο αλλά και επειδή ακόμα ψιλολειτουργώ σε ώρα Ελλάδος.

Αύριο λοιπόν ξεκινάει το 6ημερο event για το οποίο ταξίδεψα ως εδώ. Πολλοί με ρωτάτε τι ακριβώς είναι. Προτιμώ να αφήσω τον ίδιο τον Tony Robbins να σας εξηγήσει τη φιλοσοφία των σεμιναρίων του.  http://training.tonyrobbins.com/918/the-time-for-decision-has-come/

Το video περιγράφει το πρώτο event του Tony Robbins που πήγα το 2006 στο Λονδίνο. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει στη ζωή μου και μπορώ να πω πως χρωστάω πολλά σε αυτά. Μπορώ να πω πως κάθε φορά γυρνάω άλλος άνθρωπος πίσω στην Ελλάδα. Αυτό που ήρθα τώρα είναι το Leadership Boot Camp όπου ουσιαστικά κάποιος μαθαίνει τις τεχνικές που χρησιμοποιεί ο ίδιος Tony. Θεωρείται ένα από τα πιο advanced προγράμματά του. http://www.tonyrobbins.com/events/leadership-mastery/

Αυτά για τώρα. Με βλέπω να χάνομαι το επόμενο 6ήμερο. Μην ανησυχείτε όμως! Θα περνάω τέλεια και θα μαθαίνω πολλά χρήσιμα πράγματα που ανυπομονώ να φέρω πίσω μαζί μου και να χρησιμοποιήσω σε ότι κάνω. Στο μεταξύ θα διαβάσετε διάφορα πραγματάκια που έχω σετάρει να δημοσιευθούν αυτόματα στο bletsas.gr.

Φιλιά πολλά σε όλους και καλή δύναμη!

Ευτύχης

Φτάνοντας στην Αίγινα με ένα από τα συχνά δρομολόγια που συνδέουν το νησί με τον Πειραιά, η πρώτη εικόνα που παίρνεις από τα νεοκλασικά κτίρια που βρίσκονται κατά μήκος της παραλίας είναι ότι αυτό το νησί κρατάει ακόμα τη λάμψη της πρώτης πρωτεύουσας της Ελλάδας. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του Αργοσαρωνικού άλλωστε, με 17.000 περίπου κατοίκους και έχεις κάθε λόγο να την επισκεφτείς αλλά και τόσα πράγματα να κάνεις, έστω και για ένα σαββατοκύριακο για να ξεφύγεις λίγο από την καθημερινή ρουτίνα της Αθήνας.

Κατεβαίνοντας από το πλοίο ή το δελφίνι που κατέφθασες, η πρώτη σου κίνηση σίγουρα θα είναι να απολαύσεις έναν καφέ στο ισόγειο των παραπάνω νεοκλασικών κτιρίων του 19ου αιώνα ή να φας ένα γλυκό του κουταλιού σε ένα από τα παραδοσιακά καφενεία και ζαχαροπλαστεία που στεγάζονται εκεί.

Αμέσως μετά, επιβάλλεται να ξεκινήσεις τη βόλτα σου ανάμεσα στα γραφικά σοκάκια του νησιού περπατώντας ή επιλέγοντας την «εναλλακτική» συγκοινωνία του νησιού, δηλαδή, τα άλογα και τις άμαξες περνώντας από αρχοντικά, Εκκλησίες με γαλάζιους τρούλους και άλλα αξιοθέατα του νησιού.
Τα σημαντικότερα από αυτά τα αξιοθέατα που μπορούν να θαυμάσουν οι επισκέπτες, εκτός από την παραλιακή βόλτα και τα νεοκλασικά κτίρια, είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο, ο Πύργος του Μάρκελλου, χτισμένος τέλη του 17ου αιώνα και ανακαινισμένος από τον Φιλικό, αγωνιστή και βουλευτή Σπύρο Μάρκελλο το 1802, τη Μητρόπολη της Αίγινας, το Κυβερνείο και τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αίγινας που βρίσκεται ακριβώς δίπλα, το Εϋνάρδειον Διδασκαλείον, το Ορφανοτροφείο, που είναι και το πρώτο δημόσιο κτίριο χτισμένο από τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Πηγαίνοντας πολλά χρόνια και αιώνες πίσω, πρέπει να αναφερθούμε στους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Μυρμιδόνες (θα εξηγήσουμε παρακάτω γιατί ονομάστηκαν έτσι) οι οποίοι κατέφθασαν στο νησί από την Πελοπόννησο και βρέθηκαν σε διάφορα σημεία του νησιού. Από τα πολύ παλιά χρόνια λοιπόν, οι Αιγινήτες άρχισαν να αναπτύσσουν ιδιαίτερα την εμπορική και την ναυτική δραστηριότητα, κυρίως λόγω της γεωγραφικής θέσης του νησιού. Μη ξεχνάμε άλλωστε, ότι η Αίγινα το 1828 ήταν και η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας με πρώτο κυβερνήτη των Ιωάννη Καποδίστρια και παρέμεινε για 2 χρόνια πριν μεταφερθεί στο Ναύπλιο.

Και φυσικά, όπως κάθε ελληνικό νησί που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και πίσω από την Αίγινα κρύβεται μια μυθολογική ερωτική ιστορία. Έτσι, λοιπόν, είναι γνωστή η ιστορία ότι κατά την μυθολογία ο Δίας ερωτεύτηκε την ωραιότερη από τις 20 κόρες του Θεού Αισώπου, την Αίγινα, την απήγαγε και τη μετέφερε στο νησί Οινώνη. Εκεί απέκτησαν τον γιο τους, Αιακό και ονόμασαν το νησί Αίγινα. Ο Αιακός έγινε βασιλιάς της Αίγινας από τον Δία, ο οποίος μεταμόρφωσε όλους τους κατοίκους σε μυρμήγκια για να έχει υπηκόους. Για το λόγο αυτό, οι κάτοικοι της Αίγινας αποκαλούνται καμιά φορά και Μυρμιδόνες.

Φιστίκι

Συνήθως όταν κάποιος ξεκινάει να μιλάει για την Αίγινα, η επόμενη λέξη που θα αναφέρει θα είναι το φιστίκι, αφού η παραγωγή εκεί είναι τόσο μεγάλη. Παρ? όλα αυτά μπορείς ακόμα να συναντήσεις άφθονα σταφύλια, ελιές, συκιές και αμυγδαλιές. Σαν το «φιστίκι Αιγίνης» όμως δεν υπάρχει τίποτα!

Γενικά, η καταγωγή του φιστικιού έρχεται από το Ιράν, ενώ σήμερα καλλιεργείται παγκοσμίως από Ασία μέχρι Μεσόγειο και Αμερική, με το «φιστίκι Αιγίνης», όπως είναι γνωστό ή αλλιώς κοιλαράτη να είναι μία από τις καλύτερες ποικιλίες ανά τον κόσμο.

Το φυλλοβόλο δέντρο από το οποίο παίρνουμε τον καρπό είναι του γένους Πιστακία και της οικογένειας Ανακαρδιοειδών. Ο καρπός έχει μήκος 1-2 cm και το περικάρπιο είναι δερματώδες και έχει πράσινο χρώμα, ενώ το εσωτερικό είναι ξυλώδες και σκληρό.

Όσον αφορά την διαδικασία βλάστησης ξεκινάει στα μέσα Απριλίου και αρχές Μαϊου οι βλαστοί αποκτούν οριστικό μήκος και λίγο αργότερα ξεδιπλώνονται τα φύλλα. Στις αρχές Ιουλίου ξυλοποιούνται οι βλαστοί και Οκτώβριο με Νοέμβριο πέφτουν τα φύλλα. Για την συγκομιδή, η οποία γίνεται τέλη Αυγούστου, στρώνονται στο έδαφος μεγάλα πανιά και τα ώριμα φιστικιά πέφτουν με ελαφρύ τίναγμα.

Στην Αίγινα ξεκίνησε να καλλιεργείται το 1860 και από εκεί εξαπλώθηκε στην Αττική και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Ελλάδα. Η ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες του νησιού και η σύσταση του εδάφους είναι οι κύριοι λόγοι της μοναδικής γεύσης και αρώματος του αιγινίτικου φιστικιού που το κάνει να ξεχωρίζει. Γι’ αυτό άλλωστε και ανήκει στα προστατευμένα προϊόντα της Ε.Ο.Κ.

Το φιστίκι είναι ένας από τους καλύτερους και πιο θρεπτικούς, αλλά και νόστιμους ξηρούς καρπούς. Είναι πλούσιο σε βιοτίνη, πρωτεϊνη και ανόργανα άλατα. Μπορεί να καταναλωθεί είτε ψημένο και αλατισμένο, αλλά και νωπό ανάλατο. Το συναντάμε ακόμα και σε αρκετά γλυκά. Η ημερομηνία λήξης του προϊόντος δε μπορεί να υπερβαίνει τους 8 μήνες από τη συσκευασία ή τους 15 μήνες από τη συγκομιδή. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη και έκτη στον κόσμο σε παραγωγή φιστικιού με 9.500.000 τόνους ετησίως.

Aegena Fistiki Fest

Όπως όλα τα πράγματα, έτσι το Aegina Fistiki Fest ξεκίνησε από μια ιδέα για την προώθηση του νησιού και του φιστικιού. Επηρεασμένοι και από την παρόμοια γιορτή της Σικελίας Sagra del pistachio και ζητώντας υποστήριξη και βοήθεια από φιστικοπαραγωγούς και αρμόδιους του νησιού, ο Δήμος της Αίγινας εδώ και 2 χρόνια έχει βάλει σκοπό να κάνει το συγκεκριμένο φεστιβάλ μόνιμο θεσμό πανελλαδικά αλλά και πανευρωπαϊκά.

Βασικός στόχος είναι η ανάδειξη και η προώθηση του φιστικιού Αιγίνης, ένα Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) που μέσα σε λιγότερο από έναν αιώνα καλλιέργειας κατάφερε να γίνει διεθνώς γνωστό ως το καλύτερο φιστίκι στον κόσμο.

Σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, οι επισκέπτες και λάτρεις του φιστικιού μπορούν να παρακολουθήσουν εκδηλώσεις ζωντανής μουσικής, συναυλίες, παραδοσιακούς χορούς, εικαστικά δρώμενα, εκθέσεις και διαγωνισμούς γαστρονομίας σε όλα τα διαμερίσματα της Αίγινα μέσω των προφεστιβαλικών εκδηλώσεων καθ? όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Η συγκεκριμένη Γιορτή θέλει να προσελκύσει όλες τις ηλικίες, αλλά κυρίως την Ελληνική Οικογένεια.

Φέτος, η καρδιά του φεστιβάλ είναι η εμπορική έκθεση με 55 περίπτερα (11 περισσότερα από πέρυσι) κατά μήκος της προβλήτας της Χώρας, φιλοξενώντας το Αιγινίτικο φιστίκι, τα παράγωγα και τις λιχουδιές, που το έχουν σαν πρώτη ύλη τους αλλά και προϊόντα όπως κοσμήματα, χειροποίητα κεραμικά, αγροτικά προϊόντα, εδέσματα…

Φυσικά από μια τέτοια γιορτή δε θα μπορούσε να λείπει και η μουσική με εκδηλώσεις για όλα τα γούστα.

Διαβάστε το foodmusic report της παράστασης

Δείτε φωτογραφίες

Τέλη Απριλίου 2009, βρέθηκα στην μακρινή Αυστραλία όπου γνώρισα κοάλα και καγκουρώ, ανακάλυψα τα μυστικά της Αυστραλέζικης γαστρονομίας, έκανα τηλεοπτικά γυρίσματα, ήρθα σε επαφή με τον Ελληνισμό της Αυστραλίας και συμμετείχε στο Ελληνικό φεστιβάλ του Συδνευ.

Ο πρωταρχικός όμως λόγος που έφτασα ως εκεί ήταν για να παρακολουθήσω το 7ήμερο σεμινάριο του Anthony Robbins (Date With Destiny Leadership) στη περιοχή Gold Coast.

Η Αυστραλία ήταν ένα από τα πιο όμορφα και ιδαίτερα μέρη που έχω ποτέ επισκευτεί. Θα ζούσα άνετα εκεί!

Τον Απρίλιο 2009 στον πηγαιμό προς Αυστραλία έκανα μία 8ήμερη στάση στην Ταϋλάνδη, τη χώρα των χαμογελαστών ανθρώπων!

Η Ταϊλάνδη είναι σήμερα ο πιο ελκυστικός τουριστικός προορισμός στην Ασία, μια εξωτική χώρα στην καρδιά της νοτιοανατολικής Ασίας, που απέχει 10 ώρες από την Αθήνα με το αεροπλάνο και βρίσκεται σε ίση απόσταση μεταξύ της Κίνας και της Ινδίας.

Η Ταϋλάνδη είναι ιδανικό μέρος για ταξίδι αναψυχής  ή μέλιτος. Απαραίτητη αποσκευή..το χαμόγελο!

Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ταϊλάνδης είναι η Μπανγκόκ. Η ίδια αποτελεί το κέντρο της χώρας όσον αφορά πολιτικές, εμπορικές, βιομηχανικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Η Ταϊλάνδη ανήκει στις βουδιστικές χώρες του κόσμου. Εθνική θρησκεία: Theravada Buddhism.

Bangkok

Η Μπανγκόκ είναι μια τροπική μητρόπολη, γεγονός που την καθιστά πολύ ιδιαίτερη. Ως επισκέπτης έρχεσαι αντιμέτωπος με τις αισθήσεις σου εξαιτίας της θερμοκρασίας και της ρύπανσης. Η υψηλή σχετικά υγρασία και θερμοκρασία είναι υπέρ της ανάπτυξης των τροπικών φυτών. Θα βρείτε εξωτικές ορχιδέες και νόστιμα φρούτα παντού!

Ταϋλανδέζικη Κουζινα

Η κουζίνα της Ταϊλάνδης φημίζεται για τις καυτές-πικάντικες γεύσεις της. Σε κάθε πιάτο της υπάρχει μία ισορροπία 5 βασικών αισθήσεων: πικάντικη(καυτερή), ξινή, γλυκιά, αλμυρή και ίσως και πικρή ορισμένες φορές. Υλικά που χρησιμοποιούνται συνήθως είναι: lemongrass, kaffir lime leaves, fish sauce, garlic, thai chilly peppers, coconut milk, galanga ( type of ginger ), palm sugar, jasmine rice or fragrant rice. Στις μέρες μας, το ταϊλανδέζικο φαγητό μαγειρεύεται σε όλες τις κουζίνες του κόσμου! Και αυτό γιατί έχει αρχίσει να υπερεκτιμάται η διατροφική του αξία!

Η κουζίνα αυτή αποτελεί μία νόστιμη εναλλακτική λύση για όλους αυτούς που αναζητούν γεύσεις σε χαμηλά λιπαρά και χοληστερίνη. Επίσης, τα διάφορα βότανα και μπαχαρικά που χρησιμοποιούνται έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα ωφέλιμα για τον οργανισμό χάρις τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.. Βασικό συνοδευτικό του ταϊλανδέζικου φαγητού είναι φυσικά το ρύζι! Εν αντιθέσει με τη Δύση ,που έχουμε τις πατάτες και το ψωμί. Για να εκτιμήσεις το ταϊλανδέζικο φαγητό πρέπει να καταλάβεις τον τρόπο με τον οποίο καταναλώνεται/τρώγεται.

Ένα δείπνο στην Ταϊλάνδη αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία. Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως «συντροφικό γεύμα»!!! Τα πιάτα στο τραπέζι σερβίρονται για όλους και κανένας δεν έχει το δικό του. Η ώρα αυτή του φαγητού αποκτά έτσι ιδιαίτερο περιεχόμενο, καθώς τα άτομα έρχονται πιο κοντά μεταξύ τους και γίνεται αναμφίβολα πιο διασκεδαστική..

Τα αφροδισιακά είναι ολόκληρη επιχείρηση στην Μπανγκόκ. Αυτό έχει να κάνει πολύ με την αφθονία της Ταϊλάνδης σε καλλιέργειες φυτών και βοτάνων. Τα «μαγικά τους φίλτρα» φτιαγμένα από αυτά δεν είχαν και έχουν  μόνο θεραπευτικές ιδιότητες αλλά και «τονωτικές»;-)

Floating Markets

Οι παραδοσιακές αγορές της Χώρας βρίσκονται στο.. νερό! Η θέα του ποταμού και η πλωτή λαϊκή αγορά προσφέρει μία ρεαλιστική ματιά της καθημερινής ζωής των ταϊλανδέζων σε προηγούμενη όμως εποχή. Τα προϊόντα της αγοράς ποικίλουν: τροπικά φρούτα, λουλούδια, λαχανικά.. Παρ” όλο που στις μέρες μας έχουν την τιμητική τους τα Super Market, υπάρχουν τέτοιες πλωτές αγορές που επιβιώνουν!

Οι αγορές αυτές ελκύουν μεγάλο μέρος της τουριστικής ζωής καθημερινά. Οι πολύχρωμες και ζωντανές εικόνες των πωλητών να προωθούν τα γεωργικά τους κυρίως προϊόντα στις βάρκες είναι από τις πιο χαρακτηριστικές για την Ταϊλάνδη. Το μεγαλύτερο και πιο δημοφιλές είναι στο Ratchaburi, η Damnoen Saduak, 101χμ δυτικά της Μπανγκόκ. Άλλη μία πλωτή αγορά είναι η umpawa, νοτιοδυτικά της Μπανγκόκ, περίπου 1,5 ωρα με το αυτοκίνητο.

Υπαίθριες αγορές στο Bangkok

Το Chatuchak (τσατουτσάκ) είναι το μεγαλύτερο παζάρι της Μπανγκόκ και μία από τις μεγαλύτερες υπαίθριες αγορές του κόσμου! Βρίσκεται στην περιοχή Μο Τσιπ, η τελευταία στάση της γραμμής 1 του εναέριου σιδηρόδρομου της Μπανγκόκ. Με εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο θεωρείται η πιο δημοφιλή αγορά της Ταϊλάνδης και λειτουργεί μόνο τα σαββατοκύριακα. Υπάρχουν διάφορες αγορές λουλουδιών στην Μπανγκόκ με πιο γνωστή την Pak Klong Talat (talat σημαίνει αγορά) που βρίσκεται κοντά στη γέφυρα μεμόριαλ και στον ποταμό Τσάο Πράγια.

China Town  (κινέζικη συνοικία)

Η κινέζικη συνοικία φημίζεται για καταστήματα χρυσού και τα ενεχυροδανειστήρια, όπως επίσης θα συναντήσετε και πολλά καταστήματα με αντίκες, κινέζικη τέχνη και αναμνηστικά δωράκια.

Παζάρια

Το Σιλόμ-Σουραγόνκ-Πατ-Πονγκ είναι ένα παζάρι, ανοιχτό από αργά το απόγευμα έως και λίγο μετά τα μεσάνυχτα το παζάρι της Πατ Πονγκ στη γνωστή περιοχή νυχτερινής διασκέδασης της Μπανγκόκ. Το Souan Lum (Σουαν λουμ) είναι ανοιχτό από αργά το απόγευμα έως τις 12μμ. Ένα μείγμα καταστημάτων, λούνα παρκ και νυχτερινής διασκέδασης με ζωντανή κυρίως ροκ ή ποπ μουσική σκηνή.

Ko Kret

To ko kret είναι ένα νησί στον ποταμό Chao Phraya (Τσάο Πράγια), 20χμ βόρεια της Μπανγκόκ. Είναι γνωστό ως το κέντρο του Kwan Raman, ένα είδος μοναστηριακής αγγειοπλαστικής. Υπάρχουν περίπου 20 εργαστήρια αγγειοπλαστικής  στο νησί και καθώς περπατάς σίγουρα θα δεις και πολλά καμίνια. Στο νησί υπάρχουν αρκετοί ναοί: Ο Wat Poramai Yikawat,που είναι ο κύριος ναός του νησιού, ο Wat Chimplee, o Wat Phal Lom, o Wat Sao Thong Thong! Σε περίπτωση που πεινάσεις, στο νησί θα δεις πάρα πολλούς πωλητές που μαγειρεύουν έναν αριθμό από τοπικά εδέσματα!κυρίως ταϊλανδέζικα  αλλά και μοναστηριακά επιδόρπια και σνακς . Ένα από αυτά, για το οποίο φημίζεται και το νησί είναι το ?Khao Cher?. (συνταγή με ρύζι των μοναχών)

Τον Ιανουάριο του 2009 ταξίδεψα στην Κούβα, μία πανέμορφη και ιδαίτερη χώρα, στην οποία νομίζεις ότι πηγαίνεις πίσω στο χρόνο. Η Δημοκρατία της Κούβας είναι νησιωτικό κράτος της Καραϊβικής που αποτελείται από το ομώνυμο νησί καθώς και μικρότερα νησιά. Βρίσκεται στη βόρεια Καραϊβική, ανάμεσα στην Καραϊβική Θάλασσα, τον Κόλπο του Μεξικού και τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η Κούβα είναι η πολυπληθέστερη χώρα στην Καραϊβική. Ο πολιτισμός και τα έθιμά της αντλούνται από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένων της περιόδου της ισπανικής αποικιοκρατίας, της μεταφοράς σκλάβων από την Αφρική και, σε μικρότερο βαθμό, της γειτνίασης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το νησί έχει τροπικό κλίμα το οποίο μετριάζει από τη θάλασσα που το περιβάλλει. Τα θερμά ρεύματα της θάλασσας της Καραϊβικής και η θέση της Κούβας ανάμεσα σε μεγάλα θαλάσσια σώματα προκαλούν συχνά καταιγίδες.

Η τοπική κουζίνα της Κούβας αποτελεί συγχώνευση της κουζίνας της Ισπανίας και της Καραϊβικής. Οι κουβανέζικες συνταγές έχουν μπαχαρικά και τεχνικές από την ισπανική κουζίνα, με κάποιες επιδράσεις από την Καραϊβική στα μπαχαρικά και τη γεύση. Ένα παραδοσιακό κουβανέζικο γεύμα δεν σερβίρεται σε πολλά πιάτα, αλλά όλα τα φαγητά σερβίρονται ταυτόχρονα. Ένα τυπικό γεύμα θα μπορούσε να περιλαμβάνει ένα είδος μπανάνας, μαύρα φασόλια με ρύζι, ρόπα βιέχα (μικρά κομματάκια βοδινό), κουβανέζικο ψωμί, χοιρινό με κρεμμύδια, και τροπικά φρούτα. Τα μαύρα φασόλια με ρύζι (τα οποία αποκαλούνται μόρος υ κριστιάνος – Μαυριτανοί και χριστιανοί – ή απλώς μόρος) και το πλάτανο (συγγενές της μπανάνας) είναι θεμελιώδη στην κουβανέζικη δίετα. Πολλά κρεατικά ψήνονται αργά με ελαφριές σάλτσες. Το σκόρδο, το κύμινο, η ρίγανη και η δάφνη είναι τα πιο συνηθισμένα μπαχαρικά.

Αριζόνα! Η πολιτεία των Γουέστερν, των Χρυσοθήρων, των κάκτων και των καυτερών πιάτων? Και βέβαια των Ινδιάνων! Εδώ έζησαν οι φυλές των Ναβάχος, των Απάτσι, των Τσίλας, των Χόπις και των Παπάγκος και εδώ, στα Βορειοανατολικά κατοικούν ακόμα οι ιθαγενείς Χόπι.  Μια νοτιοδυτική πολιτεία των ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό,  τεράστια και αραιοκατοικημένη με γλυκούς χειμώνες και αφόρητα ζεστά καλοκαίρια. Ένα απέραντο οροπέδιο που τη συνέχειά του διακόπτουν βουνοκορφές, κοιλάδες,  λίμνες, δάση, ποτάμια και απότομα φαράγγια όπως το πασίγνωστο Γκραν Κάνυον, το μεγαλύτερο φαράγγι στον κόσμο. Στο έδαφος της καλλιεργούνται κυρίως τριφύλλι, βαμβάκι, σιτάρι, τεύτλα, γλυκοπατάτες, ελιές, εσπεριδοειδή χάρις στα μεγάλα αρδευτικά έργα που έχουν μεταβάλλει την έρημο σε καλλιεργήσιμη γη. Στο υπέδαφος φωλιάζουν  χρυσός, ασήμι, ουράνιο, μόλυβδος, μαγνήσιο, πολύ χαλκός και κάποια σπάνια πετρώματα που η εκμετάλλευσή τους ανακαλεί τις μνήμες των παλιών χρυσοθήρων που «μεγαλούργησαν» εδώ. Τέλος, όπως η μεταλλουργία, έτσι και η κτηνοτροφία είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη.

Πρωτεύουσα της Πολιτείας είναι το Φοίνιξ, χτισμένο κοντά στον ποταμό Τσίλα, που πήρε το όνομά του από το μυθικό πουλί το οποίο ξαναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του, όπως ακριβώς η πόλη «αναδύθηκε» μέσα από τα ερείπια ενός αρχαίου ινδιάνικου πολιτισμού.

Η Αριζόνα, σήμερα συνδυάζει με ξεχωριστό τρόπο τη σύγχρονη πλευρά της Αμερικής με την ιδιαίτερη ομορφιά της Άγριας Δύσης, όπως την έχουμε γνωρίσει μέσα από τις ταινίες Western. Εκτός από την υπερσύγχρονη πρωτεύουσά της, πολλές ακόμα μικρότερες πόλεις έχουν μοντέρνα όψη, όπως το Τεμπε – μια χαρακτηριστική μοντέρνα φοιτητούπολη γεμάτη γήπεδα, εστιατόρια, μαγαζιά και νεολαία, φοίνικες και κάκτους ανάμεσα στα σύγχρονα κτίρια. Σας θυμίζει τίποτα το όνομά της; Μήπως έχει κάποια σχέση με τα δικά μας Τέμπη; Όσο κι αν θα σας φανεί περίεργο, η απάντηση είναι? Ναι! Ένας Βρετανός ταξιδιώτης, τον περασμένο αιώνα, ονόμασε έτσι την περιοχή επειδή του θύμισε την κοιλάδα των Τεμπών, χαρίζοντας στη δική μας πανέμορφη θεσσαλική κοιλάδα ένα αδελφάκι στην Αριζόνα, που μπορεί να ήταν κάποτε αγροτική περιοχή εξελίχθήκαν, ωστόσο, σε μια μεγάλη Πανεπιστημιούπολη που φιλοξενεί το Arizona State University, το Πανεπιστήμιο της Πολιτείας.

Οι πόλεις έχουν κάθε λογής εστιατόρια, για κάθε λογής γούστα και βαλάντια. Αν και σχετικά εύκολα συναντάς εξαιρετικής ποιότητας εστιατόρια, το γρήγορο φαγητό στο χέρι δίνει και παίρνει. Αυτό δε σημαίνει, σώνει και καλά, πως πρόκειται για κακή διατροφή, γιατί οι επιλογές είναι αμέτρητες και καλύπτουν όλες τις διατροφικές τάσεις και ορέξεις. Μέχρι και Fast Food με δημητριακά πρωινού, μπορείς να βρεις και να παραγγείλεις! Διαλέγεις την ποικιλία που προτιμάς, συνδυάζεις ξηρούς καρπούς και φρουτάκια, προσθέτεις όσο και ότι γάλα θες και προκαλείς την όρεξή σου.

Υπάρχουν όμως και τα τυπικά στέκια για όλες τις ώρες, που συνδυάζουν φαγητό, μουσική, καφέ, σνακ, κρασί, μπύρα, άλλα drinks και διασκέδαση με αυθεντικά αμερικάνικο τρόπο. Ένα τέτοιο μέρος είχα την τύχη να επισκεφτώ στο Cave Creek, μια μικρή κωμόπολη που θυμίζει σκηνικό γουέστερν και κατοικείται από αυθεντικούς ανθρώπους που επιβεβαιώνουν την αναλλοίωτη παραδοσιακή πλευρά της «άγριας Δύσης», η οποία επιβιώνει μακριά από τις πολύβουες αστικές περιοχές. Αν θέλετε να το γνωρίσετε και εσείς, δοκιμάστε να σερβιριστείτε στη διεύθυνση http://www.cavecreekcoffee.com/.

Λίγο έξω από το Cave Creek, πάνω στα βουνά και μέσα στη φύση, μπόρεσα να εκπληρώσω ένα παλιό μου όνειρο: Επισκέφθηκα ένα ράντσο! Ήταν παλιά χρυσωρυχείο που διατηρείται σε τέλεια κατάσταση επειδή κατοικείται μόνιμα από μία οικογένεια. Χωρίς υπερβολές, η εμπειρία που είχα ήταν φανταστική! Φόρεσα το καπέλο μου, ανέβηκα στο άλογο και ένιωσα, για λίγο, αληθινός καουμπόης! Αν δεν με πιστεύετε, δείτε τις φωτογραφίες..

Σημαντική εμπειρία, όμως, ήταν και η γνωριμία μου με την κουζίνα της Αριζόνα, μια ιδιαίτερη «σχολή» διατροφής με ινδιάνικα και λατινοαμερικάνικα στοιχεία που επιτρέπει μπόλικο αυτοσχεδιασμό και παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με την κουζίνα του Μεξικού και των γειτονικών πολιτειών, όπως είναι η Νότια Καλιφόρνια και το Τέξας. Χαρακτηριστικά της, τα πλούσια χρώματα στην εμφάνιση των εδεσμάτων, η χρήση κρεατικών και μπαχαρικών, οι τραγανές τορτίγιες και οι γεμάτες γεύσεις που είναι, πολύ συχνά γλυκές και, μαζί, καυτερές. Οι καυτερές σάλτσες με μπόλικο τσίλι, φτιαγμένες από τομάτες, καρυκεύματα, μεγάλη ποικιλία μπαχαρικών και βέβαια τις περίφημες πικάντικες πιπεριές «χαλαπένιος» δίνουν και παίρνουν, γεγονός που οφείλεται στη στα ζεστά καλοκαίρια της περιοχής. Με το καυτερό φαγητό ανεβαίνει η εσωτερική θερμοκρασία του σώματος και η εξωτερική ζέστη γίνεται υποφερτή. Πρόκειται για μια «ομοιοπαθητική» μέθοδο, γνωστή και στην Ανατολή, ιδιαίτερα στις Αραβικές χώρες…

H τοπική κουζίνα περιλαμβάνει ακόμα: Χοιρινές μπριζόλες στο BBQ με ιδιαίτερα μαριναρίσματα, ζυμαρικά, tacos, tostadas, κρέπες και, βέβαια, φασόλια – το διάσημο φαγητό των καουμπόηδων και βασική τροφή της ευρύτερης περιοχής. Και, τέλος, ένα σωρό παραλλαγές της «Γουακαμόλε» – της γνωστής, νόστιμης, υγιεινής και θρεπτικής σάλτσας από αβοκάντο ? μια σειρά ξεχωριστά γλυκά και πολλές ενδιαφέρουσες σαλάτες, όπως αυτή που συνδύαζε κοτόπουλο, μάνγκο, αβοκάντο, κόκκινο, κρεμμύδι, πιπεριές και raspberries και που απόλαυσα εντελώς τυχαία στο τραπέζι ενός εστιατορίου στο Cave Creek. Πρέπει να μνημονεύσω, ακόμα, μια υπέροχη cr?me brulle με σιρόπι από άνθος κάκτου ? έναν ξεχωριστό «γκουρμέ» μεζέ που προβλέπεται σε πολλές συνταγές.

Παντού στην Αριζόνα, ακόμα και σε μικρές πόλεις, βρίσκεις εξαιρετικά και ισορροπημένα πιάτα βασισμένα στα τοπικά υλικά και στις παραδοσιακές διατροφικές συνήθειες του κόσμου. Όσο κι αν τα μπέργκερ εξακολουθούν «να δίνουν και να παίρνουν», ο κόσμος έχει ήδη αρχίσει να κάνει μια μεγάλη στροφή προς πιο υγιεινές επιλογές, έστω κι αν προτιμά μεγάλες μερίδες και φαγητά με? μεγάλα ονόματα, όπως… «Big Ass buritto»!

Η παγκοσμιοποίηση, ωστόσο, καραδοκεί και στην Αριζόνα. Έτσι σε ένα μικρό μέρος σαν το Cave Creek, σε ένα κλασσικό στέκι των ντόπιων, βρήκα στο μενού μία Μεσογειακή Πίτσα. Πίτσα βέβαια τρώνε οι Αμερικανοί. Άλλά πίτσα με κατσικίσιο τυρί, φρέσκιες ντομάτες, αγκινάρα, βασιλικό και ελιές Καλαμών, είναι η αλήθεια ότι δεν περίμενα να βρω στην καρδιά της Άγριας Δύσης…

Γυρίζοντας στην Ελλάδα, με τις εντυπώσεις μου νωπές από την Αριζόνα, επιχείρησα να αναζητήσω τις γεύσεις της σε κάποιο αθηναϊκό στέκι. Με λίγη επιμονή, σ? ένα αθηναϊκό εστιατόριο με Tex-Mex κουζίνα, εντόπισα και απόλαυσα μια εξαιρετική σαλάτα με κάκτο! Ήταν τόσο γευστική που αποφάσισα να κρατήσω για λογαριασμό μου τα κακτάκια που είχα φέρει στους φίλους μου, ως ενθύμιο των περιπετειών μου στο Φαρ Ουέστ.

Αν δεν έχεις πάει ποτέ στα νησιά Fiji δεν είναι δύσκολο να πειστείς ότι πρόκειται για έναν από τους λίγους αληθινούς επίγειους παράδεισους. Μερικές φωτογραφίες αρκούν και το σύμπλεγμα νησιών στον Νότιο Ειρηνικό ωκεανό θα έχει καταλάβει μία από τις πρώτες θέσεις στη wish-list με τους μελλοντικούς σου προορισμούς.

Απέραντες παραλίες με άσπρη άμμο, λίμνες με γάλαζια νερά, παραμυθένιοι καταρράκτες, πολύχρωμα κοράλλια, σπάνια ψάρια, τροπικά φρούτα και εξωτικά φυτά? Όλα αυτά και άλλα πολλά συνθέτουν ένα σκηνικό που δε θα ήθελες να ζήσεις μόνο «φωτογραφικά»!

Με το που πατάς το πόδι σου εκεί, το φιλικό καλωσόρισμα και φιλόξενη συμπεριφορά των ντόπιων σε σκλαβώνει. Γλυκύτατες ξενοδοχοϋπάλληλοι ντυμένες με παραδοσιακά ρούχα θα σε υποδεχτούν με χαμόγελο. Τα τελευταία χρόνια, τα Φίτζι έχουν γνωρίσει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη και με την ανάπτυξη αυτή δημιουργήθηκαν κάθε λογής ξενοδοχεία. Τα Φίτζι λοιπόν προσφέρουν όλες τις ανέσεις για τον απαιτητικό τουρίστα σε συνδυασμό με την εξωτική περιπέτεια για τον δραστήριο και τολμηρό περιπλανητή.

Η κουζίνα των Φίτζι

Η κουζίνα των Φίτζι είναι κομμάτι της ευρύτερης κουζίνας του Νότιου Ειρηνικού και βασίζεται σε φρέσκα προϊόντα που υπάρχουν σε αφθονία. Έχει πολλά κοινό στοιχεία με κουζίνες όπως της Χαβάς, Της Πολυνησίας και άλλων τροπικών προορισμών κυρίως λόγω της διαθεσιμότητας των πρώτων υλών. Τα περισσότερα τοπικά εδέσματα στα Φίτζι είναι μίγμα ψαριού η κρέατος με λαχανικά και πλούσιες πικάντικες σάλτσες με γάλα καρύδας, τσίλι και limes. Το αλεύρι από κασσάβα και καρύδα χρησιμοποιείται πολύ για πίτες, γλυκά και κουρκούτι στα τηγανιτά. Τα τηγανιτά γίνονται με λάδι καρύδας και φοινικέλαιο.

Κύρια παραγωγή των νησιών είναι η καρύδα, που όπως είναι λογικό έχει πάρα πολλές χρήσεις. Στις αγορές θα βρεις κάθε λογής φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Πολλά από αυτά δε θα αναγνωρίσεις αλλά σίγουρα αξίζει να δοκιμάσεις. Προσωπικά ενθουσιάζομαι όταν δοκιμάζω κάτι που δεν έχω φάει ποτέ ξανά. Ακόμα κι αν τελικά δε μου αρέσει, η ιδέα του καινούριου υπερισχύει και η εμπειρία είναι πάντα θετική. Σε τέτοια μέρη καλό είναι να κυκλοφορείς με κάποιο τοπικό βιβλίο/οδηγό μαγειρικής που περιγράφει τα τρόφιμα που μπορείς να βρεις, αν και οι ντόπιοι πωλητές είναι άκρως ομιλητικοί και θα χαρούν να σου εξηγήσουν ότι γνωρίζουν.

Φρέσκα φρούτα και λαχανικά θα βρεις στις υπαίθριες αγορές ή στην άκρες του δρόμου, έξω από μια καλύβα ή στο καρότσι κάποιου πλανόδιου πωλητή. Φυσικά υπάρχει και η «οικονομική» λύσης της απευθείας συγκομιδής από τη φύση. Στην περίπτωση της καρύδας, το άνοιγμα απαιτεί δεξιότητα ή? πολύ υπομονή και προσοχή!

Βασικό κομμάτι της καθημερινής διατροφής των κατοίκων καταλαμβάνουν τα Κασσάβα, (photos 1470,1513) Μία μεγάλη ρίζα που πωλείται παντού. Η ρίζα αυτή μαγειρεμένη θυμίζει πατάτα και τα φύλλα της μοιάζουν με πράσα. Πρόκειται για μια αμυλούχο τροφή που αποτελεί βάση πολλών ντόπιων σπεσιαλιτέ. Τη φτιάχνουν τηγανιτή και βραστή και χρησιμοποιείται ως κυρίως γεύμα ή γαρνιτούρα σε πιάτα με κρέας και ψάρι. Γευστικά είναι κάτι ενδιάμεσο από πατάτα και γλυκοπατάτα και σε πολλούς θα θυμίσει σεληνόριζα.

Χαρακτηριστικό ήταν πως συνάντησα κασσάβα σχεδόν σε όλα τα ταπεράκια των παιδιών στο σχολείο ενός μικρού χωριού. (1485, 1489). Εκεί κατάλαβα ότι αυτό ήταν το φθηνό, καθημερινό τους φαγητό. Όσο εμείς τρώμε ψωμί και οι κινέζοι ρύζι, σε πολλά μέρη του κόσμου όπως τα Φιτζι, τρώνε κασσάβα.

Τοπικά τρόφιμα

Ο καλύτερος τρόπος για να δοκιμάσεις παραδοσιακή μαγειρική είναι να κάνεις μια εκδρομή σε μικρά χωριά της περιοχής. Ένας ταξιτζής μπορεί να γίνει και ο προσωπικός σου tour guide σε μία τέτοια εκδρομή. Οι κάτοικοι είναι τόσο φιλόξενοι που θα σου προτείνουν όχι απλά να δοκιμάσεις αλλά να κάτσεις και μαζί τους για φαγητό.

Είχα την τύχη να επισκεφθώ ένα μικρό χωριό σε ώρα μαγειρικής. Συνάντησα μια ντόπια νεαρή μαγείρισσα που έφτιαχνε ένα φαγητό κατσαρόλας, τύπου φρικασέ . Ήταν φιλέτα μεγάλου ψαριού μαγειρεμένα με χόρτα και γάλα καρύδας.  Ήταν πολύ νόστιμο και διαφορετικό από ότι είχα δοκιμάσει στο παρελθόν. Μου έκανε εντύπωση ο συνδυασμός των ντόπιων υλικών με αυτόν τον τρόπο και έτσι ζήτησα και πήρα τη συνταγή.

Τα περισσότερα «σπιτικά» παραδοσιακά γλυκά που φτιάχνουν βασίζονται σε τροπικά φρούτα. Χαρακτηριστική ήταν η πουτίγκα μπανάνας με γάλα καρύδας που έμοιαζε με σιμιγδαλένιο χαλβά (photo 1443). Με το λίπος από την καρύδα και τα ζάχαρα της μπανάνας, αυτό το γλυκό δεν ήταν μόνο εξωτικό αλλά και υγιεινό. Από νοστιμιά δε χρειάζεται να πώ? Πήρα τη συνταγή για τώρα πια το φτιάχνω και εδώ.

Εστιατόρια

Υπάρχουν κάποια καλά εστιατόρια που απευθύνονται σε απαιτητικούς τουρίστες. Εκεί θα βρει κανείς φρεσκότατα ψάρια, καλής ποιότητα κρέατα και ιδιαίτερες τοπικές σπεσιαλιτέ φτιαγμένα από έμπειρους σεφ. Πολλοί σεφ σε μεγάλα θέρετρα και ακριβά εστιατόρια χρησιμοποιούν με δεξιοτεχνία τα τοπικά προϊόντα και φρέσκα υλικά. Αποτέλεσμα: μοντέρνες εκδοχές της κουζίνας των νησιών που σίγουρα καλύπτουν τις γαστρονομικές ανάγκες και τους πιο απαιτητικού.

Τα κοινά εστιατόρια προσφέρουν κάποια ενδιαφέροντα πιάτα αλλά σε γενικές γραμμές το φαγητό τους δεν είναι υψηλών προδιαγραφών. Η ατμόσφαιρα όμως που δημιουργούν οι θαμώνες και το κλίμα που επικρατεί είναι σίγουρα λόγος για να κάτσει κανείς για κάποιο γεύμα εκεί. Το καλύτερο απλό γεύμα που θα φας εκεί είναι ψάρι, θαλασσινά ή κάποιο πιάτο με noodles και λαχανικά.

Για γλυκό αξίζει να δοκιμάσεις τηγανητές μπανάνες, ψητό ανανά, κρέμα από παπάγια, sorbet μάνγκου, παγωτό καρύδας, avocado smoothie και φρουτοσαλάτες με εξωτικά φρούτα.

Street food

Αν πεινάσεις καθώς τριγυρνάς χαζεύοντας τα όμορφα τοπία, μπορείς εύκολα να βολευτείς με φρέσκα φρούτα που παντού θα βρεις. Η μπανάνα είναι η εύκολη λύση. Αν διψάσεις, ψάξε για καρύδα! Εκτός από street food είναι και street drink! Αγοράζεις μια μεγάλη φρέσκια καρύδα και ζητάς να σου ανοίξουν. Με καλαμάκι ή χωρίς πίνεις το εσωτερικό της νερό και αφού ξεδιψάσεις ανοίγεις την καρύδα και τρως τη σάρκα. Το νερό της καρύδας εκτός από γευστικό και δροσιστικό, περιέχει φυσικούς καταλύτες που βοηθούν τη σωστή ενυδάτωση του οργανισμού.

Για τον τουρίστα που θέλει να φάει στο πόδι κάτι πιο στερεό, οι επιλογές ποικίλουν. Οι καντίνες, τα καφέ και οι πλανόδιοι πωλητές έχουν από σάντουιτς και τυλιχτές πίτες μέχρι απλά γεύματα με ψάρι, κρέας και τοπικά λαχανικά. Η ποικιλία δεν είναι μεγάλη αλλά καλύπτουν σχεδόν κάθε διατροφική ανάγκη. Οι τοπικοί φούρνοι έχουν άσπρο ψωμί και διάφορα γλυκίσματα όπως κέικ, muffins, σταφιδόψωμα κτλ.

Μοντέρνος τρόπος διατροφής

Η τουριστική ανάπτυξη δεν έχει ακόμα φέρει μεγάλες αλυσίδες fast food, αλλά ντόπιες επιχειρήσεις που σερβίρουν hamburger, pizza και τηγανητά κοτόπουλα υπάρχουν άφθονα στις πόλεις. Το λυπηρό είναι ότι στα μέρη αυτά θα βρεις πολλούς ντόπιους. Ότι ζήσαμε εμείς όταν το πρωτοεμφανίστηκε η μόδα του γρήγορου φαγητού, έχει κάνει τώρα την εμφάνιση του σε αυτά τα μέρη. Οι ξένοι όσο βρίσκονται εκεί θέλουν να ξεφύγουν από αυτό τον τρόπο διατροφής. Τρέφονται με τοπικές σπεσιαλιτέ, εξωτικά φρούτα και λαχανικά, φρέσκα ψάρια, θαλασσινά και μερικά επιλεγμένα κρεατικά.

Τα σούπερ μάρκετ είναι επίσης ένα παράδειγμα του δυτικού μοντέλου διατροφής που έχει καταφθάσει και έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας των ντόπιων. Μπορείς να βρεις προϊόντα εισαγωγής όπως δημητριακά πρωινού, προτηγανισμένα φαγητά, κέτσαπ και γεμιστά μπισκότα. Όλα δηλαδή τα εύχρηστα και φαντεζί προϊόντα με μακρά διάρκεια ζωής.

Αν κάποιος λοιπόν δεν αντέχει χωρίς τις εξαρτήσεις του μοντέρνου τρόπου διατροφής, στα Fiji δε θα λιμοκτονήσει. Ότι επιθυμεί θα το βρει. Από κρουασάν και σοκολάτες μέχρι fast food με τηγανητό κοτόπουλο, φούρνους με άσπρο ψωμί και γλυκίσματα κάθε λογής. Μόνο σουβλάκια δε θα βρει αλλά και αυτό? είναι θέμα χρόνου.

Επίλογος

Εάν ψάχνεις για τον παράδεισο στη γη με φοίνικες, καθαρές άσπρες παραλίες και γαλάζια νερά, τα Φίτζι δεν θα σε απογοητεύσουν. Δε θα απογοητεύσουν όμως ούτε στο θέμα του φαγητού! Οι εξωτικές γεύσεις, τα φρέσκα προϊόντα, οι τοπικές σπεσιαλιτέ και τα μενού των καλών εστιατορίων θα καλύψουν κάθε γαστροτουριστική σου ανάγκη. Δεν ξέρω αν θα πάει ποτέ κανείς στα Φίτζι μόνο και μόνο για το φαγητό, αλλά σίγουρα δε θα αποτελέσει λόγο για να τα αποφύγει ως προορισμό.

Ποτέ στο άκουσμα του ονόματος μιας χώρας δεν μου ήρθαν τόσο έντονα γραφικές εικόνες στο μυαλό. Ολλανδία?

Τουλίπες, ξύλινα παπούτσια, ανεμόμυλοι, ποδήλατα και η ξανθιά μικρή Ολλανδέζα με τις δύο πλεξούδες, τα ροδοκόκκινα μάγουλα και την άσπρη ποδιά.

Η Ολλανδία είναι μια χώρα μικρή αλλά άκρως ενδιαφέρουσα. Έχει ένα από τα επτά θαύματα του σύγχρονου κόσμου, το σύστημα προστατευτικών φραγμάτων που έχει καταστήσει δυνατό τον διπλασιασμό του εδάφους της. Έχει μια κοινωνική ανοχή με την οποία αντιμετωπίζονται προβλήματα ? ταμπού για άλλες χώρες, έχει όμορφα τοπία, γνωστούς ζωγράφους, σύγχρονη αρχιτεκτονική, μια από τις πιο ζωντανές μουσικές σκηνές και το μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης, το Άμστερνταμ.

Γνωρίζοντας την πόλη

Μια πόλη που αρχικά φαίνεται σχεδιασμένη μόνο για μικρά ρομαντικά ταξίδια. Σε μικρή απόσταση θα βρείτε συγκεντρωμένα όλα όσα αξίζει να δείτε και να ζήσετε. Περπατήστε όσο περισσότερο μπορείτε και αν κουραστείτε νοικιάστε ένα ποδήλατο και γίνετε ένα με το πλήθος. Πατίνια συνιστώνται μόνο για τους πιο τολμηρούς και τους εκπαιδευμένους στις πτώσεις!

Για μια πρώτη γεύση της πόλης μπορείτε βέβαια να πάρετε κάποιο από τα πλοιάρια και αφού διασχίσετε τα περισσότερα κανάλια, διαλέξτε τα πιο όμορφα και επισκεφθείτε τα μεμονωμένα.

Αρχικά θα σας τραβήξουν την προσοχή τα μακρόστενα, χρωματιστά σπίτια κτισμένα κατά τέτοιο τρόπο που να στεγάζουν και να εξυπηρετούν περισσότερους ανθρώπους λόγω του περιορισμένου οικοδομήσιμου χώρου. Ειδικά στα κανάλια Κeizersgracht και Ηeerengracht είναι συγκεντρωμένα τα αρχοντόσπιτα των πλούσιων εμπόρων. Πολλά είναι και τα κτίρια ορόσημα του Άμστερνταμ που καθρεφτίζουν

την διάσημη αρχιτεκτονική τάση της πόλης. Θα τα ξεχωρίσετε από τα παράξενα σχήματά τους και τον εκκεντρικό στολισμό τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το Scheepvaarthuis και το Het Schip, ένα μοναδικό τριγωνικό κτίριο.

Γνωστό για την πολυφυλετικότητά του το Άμστερνταμ είναι γεμάτο γειτονιές στις οποίες συμβιώνουν άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Πίσω από την πλατεία Waterloo, βρίσκεται η Εβραϊκή συνοικία Jodenbuurt, που ιδρύθηκε το 1700 και στην οποία ο Ρέμπραντ έζησε σχεδόν 20 χρόνια συνηθίζοντας πολλές φορές να ζωγραφίζει τους κατοίκους της.

Μια άλλη συνοικία με ενδιαφέρον είναι η Jordaa που εδώ και χρόνια συγκεντρώνει Γερμανούς, Άγγλους και Γάλλους. Στο Άμστερνταμ, ζουν και πολλοί Ινδονήσιοι από τις παλιές αποικίες αλλά και πολλοί Κινέζοι.

Ακόμα και αν δεν είστε φανατικοί των μουσείων πρέπει σχεδόν υποχρεωτικά να επισκεφθείτε το Rijksmuseum, το κατά κοινή ομολογία, καλύτερο μουσείο του Άμστερνταμ. Γεμάτο με πίνακες των Rembrandt, Vermeer και άλλων μεγάλων ζωγράφων. Υπάρχει επίσης και ένα μουσείο αφιερωμένο στον μεγάλο Βαν Γκογκ με πάνω από 500 πίνακές του.

Άλλες επιλογές είναι η παλαιότερη εκκλησία της Ολλανδίας η Oude Kirk χτισμένη το 1300 αλλά και μία επίσκεψη στο σπίτι της Άννας Φρανκ που συγκεντρώνει ορδές τουριστών.

Εξαιρετικές είναι και οι αγορές στο Άμστερνταμ και μπορείτε να φύγετε πολύ ευχαριστημένοι έχοντας ψάξει τόσο στα πολυκαταστήματα όσο και στις ανοιχτές αγορές. Μερικές από τις πιο γνωστές και με μεγαλύτερη επιλογή είναι το Jordaa στα δυτικά της πόλης, το Waterlooplei, το Albert Cuyp Market, το Bloemanmarkt η μεγάλη αγορά των λουλουδιών και οι αγορές του De Looier και του Rommelmarkt με τις αντίκες.

Κουζίνα

Η ολλανδική κουζίνα γενικώς είναι βαριά. Λογικό αν σκεφτούμε το κλίμα της χώρας και τις αντίστοιχες κουζίνες των Βορείων χωρών. Περιλαμβάνει αρκετά χορταρικά, πατάτες, καρότα, λαχανάκια Βρυξελλών, αρκετά τυριά και φυσικά πολύ κρέας. Είναι ελάχιστα τα ιδιαίτερα παραδοσιακά πιάτα αλλά μπορείτε να δοκιμάσετε σούπα με μπιζέλια, καπνιστή ρέγκα με κρεμμύδια, πουρέ λαχανικών (πατάτα, καρότο, λάχανο) με καυτερά λουκάνικα.

Μεγάλη επιρροή στην κουζίνα της Ολλανδίας κυρίως λόγω των αποικιών έπαιξαν οι ινδονησιακές γεύσεις. Αξίζει πραγματικά να δοκιμάσετε αυθεντικά γεύματα στα ινδονησιακά εστιατόρια που βρίσκονται. Οι περισσότεροι σεφ είναι από την Ινδονησία και τα πιάτα τους ξεχειλίζουν από χρώματα και αρώματα. Μόνο σε κάθε περίπτωση διευκρινίστε πόσο καυτερό θέλετε το φαγητό σας για να μην έχετε υπερβολικά πικάντικες εκπλήξεις.

Η καθημερινότητα των Ολλανδών στο φαγητό διαφέρει αρκετά από τη δική μας τόσο στα ωράρια όσο και στις γεύσεις.

Η μέρα ξεκινάει με ένα γερό πρωινό με γάλα, καφέ, χυμό, σάντουιτς, ομελέτα, λουκάνικα και αρκετά βαριές τροφές που θα τους κρατήσουν για πολλές ώρες. Το μεσημεριανό τους είναι συνήθως πολύ ελαφρύ και περιέχει αλλαντικά, τυριά και ίσως κάποια συνοδευτική σαλάτα ή κάτι αντίστοιχα ελαφρύ. Το βραδινό όμως που τρώγεται κατά τις 7 το απόγευμα, αποτελεί το κυρίως γεύμα τους και είναι πλουσιοπάροχο.

Όσο είστε στο Άμστερνταμ ξεκινήστε τη μέρα σας με έναν καφέ ή ένα ζεστό τσάι σε κάποιο από τα bruine cafe που έχουν πάρει το όνομα από το χρώμα τους. Είναι ξύλινα, καφετιά και συνήθως διακοσμημένα με παλιά αντικείμενα, πορσελάνινα σερβίτσια, ανάγλυφα ρολόγια και όπως «επιβάλλεται» κάποια στρουμπουλή και καλοζωισμένη γατούλα να περιτριγυρίζει στο σκουρόχρωμο παρκέ.

Το μεσημέρι μπορείτε να δοκιμάσετε το φαγητό ενός eetcafe που είναι κάτι σαν μπιστρό, αλλά είναι και μία καλή ευκαιρία να φάτε σε κάποιο από τα καλά εστιατόρια στα οποία το βράδυ δύσκολα θα βρίσκατε τραπέζι.

Για το δείπνο, προτιμήστε να πάτε κάπου ξεχωριστά για Ινδονησιακή κουζίνα ή μπορείτε να πάτε στο Pier 10 και υπό το φως των κεριών να χαζεύετε το ποτάμι και τα φωτισμένα πλοία.

Το street food στο Άμστερνταμ είναι νόστιμο και χορταστικό. Πέρα από τις καντίνες με τις διαφορετικές ποικιλίες από λουκάνικα σερβιρισμένα σε ψωμάκι ή με πικάντικη μουστάρδα, που απαντώνται σε όλη την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, υπάρχουν και διάφορες άλλες λιχουδιές. Τηγανητό ψάρι που σερβίρεται σε χαρτί, ψιλοκομμένο όπως δικός μας γύρος. Μετά είναι οι πατάτες. Οι Ολλανδοί τρώνε πολύ συχνά στο δρόμο τηγανητές πατάτες σερβιρισμένες σε χαρτί, που συνοδεύονται από κέτσαπ, μαγιονέζα και άλλα καρυκεύματα και σάλτσες. Είναι αρκετά χορταστικό για ενδιάμεσο γεύμα και σε κρατάει για ώρα μέσα στο κρύο καθώς κάνεις βόλτα στα αξιοθέατα. Επίσης σε πολλές γωνιές του δρόμου πωλούνται σάντουιτς που φτιάχνονται επί τόπου από ζεστά ψωμάκια με διάφορα αλλαντικά και τυριά.

Δύο γεύσεις που πρέπει να φάει κανείς όσο είναι στην Ολλανδία είναι οι εξής:

Το Vla, μια έτοιμη συσκευασμένη κρέμα αρωματισμένη με διάφορες γεύσεις, μπανάνα, σοκολάτα, μήλο με κανέλα και φυσικά η καλύτερη όλων καραμέλα.

Η δεύτερη γεύση είναι τα Stroopwafels. Πρόκειται για μπισκότα με το χαρακτηριστικό σχήμα της λεπτής βάφλας με σιρόπι καραμέλας για γέμιση. Μαλακά και αφράτα, αν τα πετύχετε φρεσκοψημένα και με επικάλυψη σοκολάτας, η στιγμή που θα τα απολαύσετε θα είναι μια από τις καλύτερες του ταξιδιού.

Κοντινές εκδρομές

• Στην Χάγη, έδρα της κυβερνήσεως θα περπατήσετε ανάμεσα σε μεσαιωνικά κτίσματα.
• Ιστορική πόλη είναι και το Delft με όμορφα κτίρια, μεγαλόπρεπους γοτθικούς ναούς και φημισμένες αγορές με ιδιαίτερες χειροτεχνίες κεραμικών και πορσελάνης.
• Στην πόλη Leide όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια ο Rembrandt, μπορείτε να δείτε ένα παμπάλαιο λιμάνι και τον Βοτανικό της Κήπο, έναν από τους παλαιότερους στην Ευρώπη, που βρίσκεται εκεί από 1587.
• Όμορφη κοντινή πόλη είναι και η Gouda, από όπου προέρχεται το διάσημο τυρί. Εκεί βρίσκεται ο ναός του St. Janskeerk με πάνω από 30 εκπληκτικά βιτρό του 16ου αιώνα.