Σαββατοκύριακο στο Βόλο


Καλή Εβδομάδα!

Το Σαββατοκύριακο του Αγίου Πνεύματος βρέθηκα στο Βολο και το Πήλιο. Την Παρασκευή επισκέυθηκα για μία Μουσικομαγειρική παράσταση την Στέγη ανηλίκων όπου φιλοξενούνται παιδιά από οικογένειες με προβλήματα. Το Σαββατο πήγα Μούρεση για ένα γάμο πολύ καλών μου φίλων και την Κυριακή το Βράδυ επέστρεψα Θεσσαλονίκη για να προτοιμαστώ για το γύρισμα που θα κάνουμε την Τρίτη.

Ένα από τα πρωινά που καθόμουν στη βεράντα του σπιτιού όπου φιλοξενήθηκα λίγο έξω από τον Βολο, και αγνάντευα τη θέα, σκεφτόμουν διάφορα και μου ήρθε να ανοίξω την κάμερα και να καταγράψω μερικές από τις σκέψεις μου για να τις μοιραστώ μαζί σας!

Οι Τέσσερις σημαντικές ιδέες για τις οποίες μιλάω στο παρακάτω βιντεάκι:

Την Παρασκευή 10 Ιουνίου επισκέυθηκα για μία Μουσικομαγειρική παρουσίαση την Πρότυπη Στέγη Φιλοξενείας Παιδιού, ένα σπίτι στο οποίο μένουν μόνιμα ανήλικα παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με δυσμενείς κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Έμεινα ενθουσιασμένος από την θετική αύρα αυτών των παιδιών. Μου μετέδωσαν πολύ θετική ενέργεια και αγάπη. Μου χάρισαν ένα υπεροχο μπλουζάκι και μία κάρτα που σχεδίασαν, στην οποία έγραψαν μία Συνταγή: Την Συνταγή για να περνάς καλά!

Αν και αυτά τα παιδιά έχουν περάσει πολύ άσχημες καταστάσεις, ένιωσα πως είναι τυχερά μέσα στην ατυχία τους. Είναι τυχερά που στη Στέγη βιώνουν ένα ασφαλές και ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον, ζεστή προσωπική επαφή, αληθινό ενδιαφέρον, συναισθηματική και ψιχοκοινωνική στήριξη για την ομαλή τους κοινωνική εξέλιξη και ένταξη στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Το προσωπικό της Στέγης και οι εθελοντές που στηρίζουν τη λειτουργία της, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που είναι πιο ιδανικό για να μεγαλώσει ένα παιδί από ότι πολλές περιπτώσεις άλλων παιδιών που μεγαλώνουν με τις οικογένειές τους κανονικά. Τους εύχομαι καλή δύναμη στο δύσκολο έργο τους.

Το Σάββατο πήγα στο πανέμορφο ανατολικό Πήλιο. Ένας πολύ καλό μου παιδικός φίλος παντρεύτηκε στο Μούρεση και ήταν μία εξαιρετική ευκαιρία να βρεθώ με πολλούς ακόμα καλούς μου παιδικούς φίλους.



Νίκο και Δαρεία, να ζήσετε! Αντε.. και στα δικά μας!…